Nog een PDF over Oekraïne: The Odessa Massacre. Deze zwarte bladzijdes uit de recente geschiedenis van Oekraïne wordt vandaag herdacht. Maar het is geen feest op de eerste verjaardag van deze gebeurtenis. Maar het moet herdacht worden!
Kort document met foto's en Engelse tekst, 8 bladzijdes.
Hier de tekst zoals deze op de website te vinden is:
On May 2 2014, the southern seaport of Odessa, the Pearl of the Black Sea and the humor capital, saw clashes between Ukraine federalization supporters on one hand, and the neo-Nazi Right Sector, Euromaidan activists and football fans on the other.
At least 46 died, with another 200 injured. 38 federalists burned alive in the Trade-Unions Building assailed with Molotov cocktails.
“Van Stettin aan de Oostzee tot Triëst aan de Adriatische Zee, is een ijzeren gordijn neergelaten dwars door het Europese continent. Achter die lijn liggen alle hoofdsteden van de oude staten van Centraal- en Oost-Europa. Warschau, Berlijn, Praag, Wenen, Boedapest, Belgrado, Boekarest en Sofia; al deze beroemde steden en de bevolkingen eromheen, liggen binnen de Sovjetsfeer en zijn alle in een of andere vorm onderworpen, niet alleen aan de Sovjetinvloed, maar in grote en steeds grotere mate aan directe beheersing door Moskou.”
Aldus de Britse Prime Minister Sir Winston Churchill op 5 maart 1946 in zijn speech in het Westminster College in Fulton, Missouri, ofwel zijn zgn. Fultonspeech. Deze rede van Churchill wordt gezien als het begin van de Koude Oorlog. Reden voor Woord om een deel van de Spoor Terug serie “Als de Russen komen” te herhalen, een achtdelige serie over de Koude Oorlog. En dat komt mooi uit in een week dat het ook nog eens zestig jaar geleden is dat de Sovjet Russische dictator Joseph Stalin overleed.
De hele serie, gemaakt door Hans Olink en uitgezonden in 1993, is hieronder te beluisteren.
1: het ontstaan van de Koude Oorlog
Uitgezonden op 07-11-1993.
In deze aflevering aandacht voor het ontstaan van de Koude Oorlog na de Tweede Wereldoorlog.
Vraaggesprekken met betrokkenen:
-musicoloog Eberhard Rebling;
-socioloog W.F. Wertheim;
-oud-correspondent Gerard Pothoven;
-oud-staatssecretaris Ernst van der Beugel;
-een oud-Spanjestrijder
-een oud-medewerker van de Britse Inlichtingendienst.
Onderwerp van gesprek is het ontstaan van de Koude Oorlog en de gebeurtenissen die daarop van invloed waren: de Spaanse burgeroorlog; de Amerikaanse atoombom op Hiroshima; de oplopende spanningen tussen de Sovjet-Unie en de Verenigde Staten en de Marshallhulp van de Verenigde Staten aan het door armoede getroffen Europa.
Geïllustreerd met HA-fragmenten. Podcast: Speel af in een nieuw venster | Download (Duur: 32:44 — 45.0MB)
2: de politionele acties in Indonesië
Uitgezonden op 14-11-1993.
In deze aflevering aandacht voor de ontwikkeling van de Koude Oorlog en de politionele acties in Indonesië eind jaren veertig.
Vraaggesprekken met:
-oud-hoofd Buitenlandse Inlichtingendienst C.L.W. Fock;
-oud-CPN-bestuurder Ger Verrips over de kwestie Indonesië;
-oud-medewerker Kabinet van de Koningin Dr. E.P. (Mom) Wellenstein over de communistische staatsgreep in Praag;
-socioloog W.F. Wertheim over de houding van de Sowjet Unie tijdens de Koude Oorlog;
-oud-correspondent Gerard Pothoven over de ontwikkeling van de Koude Oorlog;
-oud-kolonel Geerts over de oplopende spanningen binnen het leger
-een oud-CPN-lid over de maatschappelijke problemen van CPN-leden als gevolg van de staatsgreep in Praag.
Geïllustreerd met historische geluidsfragmenten van de staatsgreep in Praag, een verkiezingstoespraak van CPN-kamerlid Paul de Groot uit 1948 en een fragment van een CPN-verkiezingslied. Podcast: Speel af in een nieuw venster | Download (Duur: 33:27 — 45.9MB)
3: de rol van de BVD
Uitgezonden op 21-11-1993.
In deze aflevering aandacht voor de ontwikkeling van de Koude Oorlog eind jaren veertig en de rol van de BVD.
Vraaggesprekken met:
-oud-PvdA-kamerlid Johan Scheps over de spanningen tussen communistische en niet-communistische
gemeenteraadsleden in Finsterwolde;
-muziekredacteur Eberhard Rebling;
-een oud-politieagent over hun problemen om als communist werk te krijgen en te behouden;
-socioloog Wim Wertheim over de moeilijkheden rond benoemingen van linksgeoriënteerde medewerkers op de Universiteit van Amsterdam;
-oud-chef Defensiestaf Govert Huyser over de angst voor het ‘wereldcommunisme’ binnen het leger.
Geïllustreerd met historische geluidsfragmenten van de blokkade van Berlijn door de Sovjet Unie in 1948 en de oprichting van de NAVO in 1945. Podcast: Speel af in een nieuw venster | Download (Duur: 33:05 — 45.4MB)
4: na de dood van Sovjet-leider Stalin.
Uitgezonden op 28-11-1993.
In deze aflevering aandacht voor de ontwikkeling van de Koude Oorlog eind jaren veertig en begin jaren vijftig na de dood van Sovjet-leider Stalin.
Vraaggesprekken met o.a.:
-oud-chef Defensiestaf Govert Huyser over de aanleg van de Rijn-IJssellinie;
-oud-medewerker Kabinet van de Koningin Dr. E.P. (Mom) Wellenstein, tevens oud-hoofd afdeling Europa ministerie van Buitenlandse Zaken over de politieke relatie met West-Duitsland;
-oud-PvdA-burgemeester Wim Thomassen over de herbewapening van West-Duitsland;
-oud-Waarheidredacteur Ger Verrips over zijn overstap van de PvdA naar de CPN en de maatschappelijke problemen van CPN-leden;
-oud-hoboïst Cees van der Kraan over zijn visumverbod voor de Verenigde Staten.
5: de BVD
Uitgezonden op 5-12-1993.
In deze aflevering aandacht voor de ontwikkeling van de Koude Oorlog in de jaren vijftig en de rol van de BVD.
Onderwerpen van gesprek zijn: de werkwijze van de BVD; de BVD-bemoeienissen met CPN-leden; de problemen van CPN-leden om werk te krijgen en te behouden; de wederzijdse infiltraties tussen de CPN en de BVD en de meningsverschillen binnen de CPN over de ontwikkelingen in de Sovjet Unie.
Vraaggesprekken met:
-oud-Waarheidredacteur Eberhard Rebling;
-socioloog Wim Wertheim;
-oud-Waarheidredacteur Ger Verrips;-twee oud-medewerkers van de BVD. Podcast: Speel af in een nieuw venster | Download (Duur: 33:04 — 45.4MB)
6: De Russische inval in Hongarije in 1956
Uitgezonden op 12-12-1993.
In deze aflevering aandacht voor het hoogtepunt van de Koude Oorlog in 1956.
Vraaggesprekken met:
-oud-Waarheidredacteur Ger Verrips over de bekendmaking van de politieke misdaden van oud-Sowjetleider Stalin;
-oud-chef Defensiestaf Govert Huyser over de in het leger heersende argwaan t.o.v. communisten;
-twee oud-CPN-leden en oud-Waarheidcorrespondent Gerard Pothoven over de anticommunistische rellen bij de Waarheidredactie in Felix Meritis en
-een BVD-medewerker over de richtingenstrijd binnen de CPN.
Geïllustreerd met voorgelezen krantenartikelen uit 1956, HA-fragmenten, radiofragmenten uit het VPRO-archief waarin o.a. oud-CPN-politicus Marcus Bakker zijn reactie beschrijft op de Russische inval in Hongarije in 1956. Podcast: Speel af in een nieuw venster | Download (Duur: 33:20 — 45.8MB)
7: de BVD en spionage
Uitgezonden op 19-12-1993.
In deze aflevering aandacht voor de ontwikkeling van de Koude Oorlog eind jaren vijftig.
Vraaggesprekken met:
-oud-Waarheidredacteur Eberhard Rebling en een oud- CPN-lid over de maatschappelijke problemen van CPN-leden als gevolg van BVD-bemoeienissen;
-een oud-BVD-medewerker over de werkwijze van de KGB;
-oud-secretaris-generaal Tuijll van Serooskerken en oud-burgemeester Wim Thomassen over hun diplomatieke bezoeken aan de Sowjet Unie;
-oud-correspondent te Moskou, Gerard Pothoven over de kritiek van de Sovjetautoriteiten op zijn journalistiek werk. Podcast: Speel af in een nieuw venster | Download (Duur: 33:06 — 45.5MB)
8: angst voor de Russen
Uitgezonden op 26-12-1993.
In deze aflevering aandacht voor het einde van de jaren vijftig.
Vraaggesprekken met o.a.:
-een oud-CPN-gemeenteraadslid over de politieke problemen van CPN-raadsleden en -wethouders in de Amsterdamse gemeenteraad;
-oud-chef Defensiestaf Govert Huyser over de in het leger heersende angst voor een nucleaire en chemische wereldoorlog;
-oud-burgemeester Wim Thomassen en zijn vrouw An Thomassen-Lint over hun angst voor een Derde Wereldoorlog;
-een oud-CPN-lid over haar maatschappelijke isolement als gevolg van haar lidmaatschap van de communistische Nederlandse Vrouwen Beweging, de NVB.
Na Neonazis & Euromaidan - From Democracy to Dictatorship nu nog een gratis te downloaden boek in Pdf-formaat over Oekraïne: "Ukraine after Maidan - Democracy under fire". Wederom een Engelse tekst, maar dat mag de pret niet drukken. Hieronder de tekst zoals deze op de website te vinden is:
The book "Ukraine after Euromaidan: Democracy under fire" which is devoted to the 2014 coup in Ukraine and the chain of events that followed, including the war in the East Ukraine and establishing of the People's Republics in Donetsk and Lugansk regions, is available for free download in PDF (1.3 MB).
The events of the Ukrainian revolution of 2014 brought not only changes of the political landscape of the country but also transformation of Ukraine's very map. Thus, the Republiс of Crimea returned to Russia, and in the East of the country two new republics have been formed: Donetsk People's Republic (DPR) and Lugansk People's Republic (LPR), which historically were part of Novorossiya.
On November 2, 2014, local and state elections were conducted in DPR and LPR. The environment during elections was highly complicated by constant shelling, humanitarian crisis, shortage of qualified personnel. Despite all those facts, elections were initially designed to be as democratic and transparent as possible in the given circumstances.
There was heightened attention to the election campaigns in DPR and LPR by local, Russian and West European media. On the election day, in DPR alone there were 320 accredited journalists including those from the West Europe and USA. There were weekly news press-conferences conducted by local deputies, briefings for all participants and candidates in election process, and road trips of candidates to regions.
Percent of election participation was maximum possible in a war situaton. In both DPR and LPR there were queues of thousands of voters to election centres. Eventually, there were more than a million people who voted in DPR, and more than 700 000 those in LPR.
Authors:
Alexander Bedritskiy - political scientist, PhD, CEO of CIS-EMO (2013-2014), participant in 20 OSCE ODIHR election observation missions, author and co-author of monographs and articles.
Alexey Kochetkov - political scientist, journalist, CEO of CIS-EMO (2003-2013), president of the Public Diplomacy Foundation, international elections expert, author of methodologies for electoral processes monitoring, author of books on Ukrainian and CIS countries politics.
Stanislav Byshok - psychologist, political analyst of CIS-EMO, expert on political extremism, author and co-author of books and independent reports on the contemporary Russian and Ukrainian politics.
"Crimea - "The way Home", ook bekend als "Way back home", is een documenataire van 2,5 uur over de gebeurtenissen in de Krim een jaar geleden. Het is een eye-opener! Engelse ondertiteling.
De documentaire is zowel in z'n geheel als in 5 delen gepost. Beide beschrijvingen heb ik hieronder toegevoegd. Mocht deze documentaire zijn bevallen, kom dan snel terug, want 1 mei start:
Mei maand - De Grijze Duif Film Maand!!!Dus mocht u nog een goede tip hebben voor deze maand, laat het dan weten in de comments. Er zijn maar 31 dagen in mei, dus de ruimte is beperkt. :-)
"This is Andrey Kondrashov's documentary on the return of Crimea to Russia, available with English subtitles. It has been a year since Crimeans took to the polls to vote for returning to their Motherland and leaving wretched Ukraine behind. The Western powers - led, as ever, by the US and UK - are determined to portray this momentous historic event as an imperial land-grab by Russia, and that it caused the subsequent civil war between Kiev and the breakaway provinces in the country's East.
However, as this excellent documentary shows, the Russian government could see that the violent manner in which the elected Ukrainian leader Yanukovich had been ousted from power - with American fingerprints all over it - meant chaos would soon spread throughout Ukraine, and the majority ethnic Russian population in Crimea would be among the worst hit by neo-Nazi militias terrorizing people across the country whom they considered 'insufficiently loyal' to the US-selected regime.
When President Yanukovich fled the capital on February 21st 2013, President Putin set in a motion a series of responses that would present the first real challenge to American imperial hegemony. In this documentary we learn that Yanukovich would have been killed if Russian Spetsnaz hadn't rescued him. We also learn what specific measures the Russian government took to ensure the safety of Crimea, including warding off the American destroyer USS Donald Cook, deploying soldiers on the peninsula (who, contrary to US propaganda, were welcomed with open arms), and jamming/preventing orders from Kiev for Ukrainian soldiers stationed in Crimea to begin terrorizing the local population.
A Rossiya One production, EN subtitles by Vox Populi Evo (VPE). Uploaded to LiveLeak by VPE, in 14 parts, on 22 March 2015"
“Crimea. The way home”
In the documentary, for the first time ever, there are two explicit interviews of Vladimir Putin and all the episodes of the Crimea Spring 2014, the ones that have determined the history of modern Russia.
The President is absolutely frank and open about the challenges and risks that Russia faced.
This film is the Russian view of the situation. The picture of the world cannot be full without it.
Author of the post film is All-Russian State Television and Radio Broadcasting Company Federal State Unitary Enterprise (VGTRK). All rights reserved. sales.vgtrk.com"
De online wereld vind ik echt geweldig! Ik lees wat ik wil, luister wat ik wil en bekijk wat ik wil. Radio en tv zijn voor mij alles behalve een gewoonte, louter een specifiek uitgezocht moment. En dan kijk of luister ik vaak ook nog een uitzending terug, in plaats van tijdens de reguliere programmering. Hiermee hou ik de teugels in eigen hand voor wat me bereikt en wanneer dat gebeurt.
Het leuke van een online blog hebben, of zelfs rond hangen op blogs en fora, is dat anderen soms met links en bronnen komen (uiteraard in je eigen interessegebied) die je op eigen houtje niet was tegen gekomen. Zo postte ik gisteren een jorte blog over Angela Merkel en de Azov fascisten, een extreemrechtse militante groepering in Oekraïne. Een bezoeker van dit blog reageerde met een link naar een PDF. En jawel, dat is precies zo'n moment waar ik op doel. Dit had ik mogelijk nooit zelf gevonden, maar is zeker de moeite waard om met de wereld te delen. Dus bedankt "Oligarch"!
Het is een Engelstalig boek, gratis te downloaden, over de ontwikkeling van nationalistische groepen in Oekraïne, vanaf 1991 tot aan het heden. Gezien de invloed van dergelijke groeperingen in het huidige Oekraïne, naar mijn mening een document wat niet mag ontbreken op je tablet, of zoals bij mij, uitgeprint in de kast. Mocht je hiervoor het geld hebben, dan is het natuurlijk super wanneer je een hardcopy bestelt via Amazon. Maar je kunt dus ook op de onderstaande link klikken om het gratis te downloaden.
Authors: psychologist, political analyst of International Organization for election observation CIS-EMO Stanislav Byshok and political scientist, president of the Public Diplomacy Foundations Alexey Kochetkov.
"We are often asked why the subtitle of the book is "From Democracy to Dictatorship", and do we think that the former regime of President Viktor Yanukovych was democratic. But it's not about that. We tell how popular protest initially under democratic slogans was brought under control and completely monopolized by neo-Nazis, who alone benefited from Maidana wins. This book is an attempt to see how the Ukrainian nationalism rather than unite the nation, as they say themselves his followers, its shared and thrown into chaos "- said Alexei Kochetkov.
The book contains many quotations of those people today who came to power in Ukraine or their ideological predecessors, here represented translations of large fragments of their programs to handle large amounts of information of the main resources of their activities.
The book describes the development of the Ukrainian radical nationalist groups from 1991 to the present, including the "Right sector" and Svoboda ("Freedom") party (up to 2004 - the Social-National Party of Ukraine), discusses their ideology, psychology and methods of political struggle.
Any revolution as a positive program uses the dominant ideas in society. In the Russian Empire in 1917, the trend was radical leftist ideology. In the Arab countries during the "Arab Spring" in 2010 - radical Islamism. In Ukraine in 2013-2014, the trend has become so radical nationalism that has absorbed pro-democracy and pro-European originally agenda.
Stanislav Byshok, a psychologist, a political analyst CIS-EMO: "Until recently, people in Russia always talked about Ukraine as a "brotherly country". And they absolutely did not know what really happened there since independence. When struck "Euromaidan", a lot of russians was surprised. Whence in Ukraine took Bandera followers? But there they feel fine from 1991. They promoted their ideas through the education system, won the election, conducted military camp and preparing for war with the "Muscovites".
Alexey Kochetkov, political scientist, president of Public Diplomacy Foundation: At the parliamentary elections two years ago nationalist party "Svoboda", openly calling itself "Bandera followers", won 10.5% of the vote, and to vote at foreign sites won the elections, beating even the ruling "Party of Regions". When we talked about the fact that this trend that few people paid attention in the short term lead to a split of the country and the civil war, people laughed at us. This book - an attempt to see how the Ukrainian nationalism rather than unite the nation, as they say themselves his followers, its shared and thrown into chaos.
This is the third English edition of this book.
Op mei 1999 werd het dode lichaam van Marianne Vaatstra gevonden. Zowel vaginaal als anaal verkracht en 3 maal de keel door gesneden. Jaren lang deden de ouders van het meisje hun beklag in de media. Een "niet-Westerse" moord werd er gezegd, maar de lokale asielzoekers bleven buiten schot. Toen kwam er een zoektocht middels DNA, en er volgde een 100% match met een bijbehorende schuldbekentenis van Jasper Steringa. Case closed zou je zeggen.
Nu weten lezers van De Grijze Duif dat ik die zaak alles behalve gesloten vind. Ik schreef er herhaaldelijk over en mijn best gelezen artikel, met vlag en wimpel, is nog steeds "Dankbaar voor het oplossen van de moord op Marianne Vaatstra, deel 1". Gisteren kondigde ik een nieuw boek aan van auteur Wim Dankbaar, die echt enorm uitgebreid onderzoek deed naar deze lugubere moordzaak. Tijd om hem wat meer vragen te stellen:
Kun je het boek voor de lezers, die nog onbekend zijn met het onderwerp, in een paar zinnen samenvatten?? Het boek zet uiteen dat Justitie de ware toedracht vanaf dag 1 kende. Die kennis is niet gebruikt om de zaak op te lossen maar om de werkelijke daders heimelijk buiten beeld te brengen. Er is vervolgens 16 jaar gelogen en bedrogen door Justitie. De kroon op het bedrog is een valse veroordeling van Jasper Steringa geworden. De reden dat dit gebeurd is, is dat topman Demmink gechanteerd kon worden door mensen gelieerd aan de moordenaars. Vorig jaar heb je ook een boek over dit onderwerp uitgegeven, samen met co-auteur Hans Mauritz, waarom dan nu dit nieuwe boek?
Omdat Mauritz een onbetrouwbare zakenpartner bleek te zijn, die de gemaakte afspraken niet nakwam, mijn investeringen niet terugbetaalde en mij op tal van andere fronten belazerd heeft. Bovendien zijn er onder zijn auspiciën een aantal beweringen in het boek terechtgekomen die achteraf onwaar bleken te zijn. Die corrigeer ik in dit nieuwe boek. Het boek is bovendien met een groot aantal nieuwe ontwikkelingen up to date gebracht. Het is ook een alarmbel over de onvoorstelbare corruptie die mogelijk is in onze huidige rechtsstaat. Het verhaalt een criminele inslag in de top van Justitie, die een zwaar beroep doet op het bevattingsvermogen van de gemiddelde burger. Het boek is in die zin veel meer dan het verhaal over een individuele moordzaak. Daarnaast is het een opsomming van bewijzen voor de ware toedracht, bewijzen die Justitie al die jaren voor het publiek verborgen heeft gehouden. Het laat tevens zien hoe Justitie via corrupte aanklachten en eenzijdige mediaberichten boodschappers van een onwelvallige waarheid tracht uit te schakelen. Wat me direct opviel aan de kaft van dit nieuwe boek, is dat er nu een duidelijke aanklacht richting Joris Demmink wordt gedaan, de oud SG-Generaal van Veiligheid en Justitie. Kun je toelichten waarom er nu gekozen is meer focus te leggen op de vermeende kindervriend? En ben je niet bang voor rechtszaken? Omdat hij in feite de oorzaak is van het bedrog. Hij staat aan de basis van de doofpot. Een tweede reden dat ik voor deze insteek heb gekozen is omdat het op het eerste gezicht gevaarlijk lijkt om een topman van Justitie te betichten van een ambtsmisdrijf, zo ongehoord als het wegsluizen van de daders van een zo gruwelijke moord. Om die beschuldiging te uiten, moet je het wel overtuigend kunnen bewijzen. Ik meen dat ik dat doe in het boek. Juist omdat de beschuldiging zo ongewoon is heb ik hem de speerpunt gemaakt op de cover van het boek. Ook om de nieuwsgierigheid te triggeren.
Als je een man aan het hoofd van Justitie zet die zelf misdrijven (kindermisbruik) pleegt, is dat vragen om problemen. Door zijn chantabele positie heeft hij al meermaals onrecht geregisseerd. Een voorbeeld is de valse veroordeling tot levenslang van de Koerdische leider Baybasin. Deze veroordeling is door Demmink geregisseerd op verzoek van de Turken die hem chanteerden met bewijzen van zijn kindermisbruik aldaar.
Ook de moord op Marianne Vaatstra heeft hij in de doofpot gestopt omdat hij gechanteerd werd met informatie die hem de kop zou kosten als die aan het licht kwam. Hij was ook de enige om het te kunnen doen. De uitzetting van de werkelijke moordenaar, de koerd Ali Hassan, is een geheime operatie geweest waarbij onderdelen van meerdere landelijke diensten betrokken zijn geweest. De politie en het OM in Friesland, het COA en de vreemdelingendienst. Het is domweg onmogelijk dat dit zonder medeweten en aansturing van de baas van dit geheel heeft kunnen gebeuren. Die baas was Joris Demmink als Directeur Generaal Vreemdelingenzaken. Hij was ook de enige die zwijgplicht kon opleggen onder het mom van staatsbelang zonder de werkelijke reden te hoeven uitleggen. Een rechtszaak van Demmink tegen het boek is natuurlijk het beste wat het boek kan overkomen. Dat zou het boek meteen vol in de schijnwerpers van de publiciteit zetten. Bovendien is het een schier onmogelijke klus om te bewijzen dat de informatie in het boek niet juist is. Vergeet niet dat ik zijn beide advocaten reeds heb ingelicht over de komst van het boek. Nee, ik denk dat Demmink gewoon stil blijft zitten als hij geschoren wordt in de hoop dat het boek geen succes zal zijn. En Jan Vlug dan, die barmhartige advocaat? Kun je in het kort vertellen wat zijn rol in het geheel is?
Simpel, Jan Vlug is door het OM ingehuurd om Jasper Steringa zo snel mogelijk veroordeeld te krijgen teneinde de doofpot voor eens en voor altijd te sluiten. Een giller is bijvoorbeeld dat Vlug het boek probeerde de verbieden dat van kaft tot kaft de onschuld van zijn cliënt bepleit. Zoiets is nog nooit vertoond. Zelden is er ook een advocaat geweest die zich van meet af aan zo sterk heeft gemaakt om de wereld te overtuigen van de schuld van zijn cliënt, terwijl het omgekeerde juist het doel is van een advocaat. Op mijn blog wordt wel duidelijk dat ik niet tevreden ben over de Nederlandse media. Hoe is de media eigenlijk met het Vaatstra Complot omgegaan? De reguliere media hebben slechts de boodschap naar voren gebracht zoals Justitie het wilde hebben. Voor een deel is dit “wiens brood men eet, wiens woord men spreekt”, voor een ander deel is dit zelfcensuur. Er is kracht en durf voor nodig om de autoriteiten tegen te spreken. In de oorlog werd je gewoon opgepakt en afgevoerd, maar ook in onze moderne democratie worden boodschappers van een oncomfortabele waarheid op een meer geraffineerde wijze bij de knieën afgezaagd. De media doen ongenuanceerd en zonder wederhoor klakkeloos hun best om zulke boodschappers in diskrediet te brengen, en ons rechtssysteem gelast in
sommige gevallen zelfs psychologische onderzoeken om te suggereren dat er een steekje bij hen los zou zijn en de feiten die zij naar voren brengen onder tafel te spelen.
Het vergaat klokkenluiders in de regel niet best. We hoeven maar aan Fred Spijkers, Ad Bos en Willem Oltmans te denken. Het zijn met een denigrerend woord al gauw fantasten of paranoïde “complotdenkers”. Het woord complot is tot een besmet vies woord gemaakt. Niet bepaald een aanmoediging om het voorbeeld van criticasters van de overheid te volgen. Angst om zich te associëren met hun gedachtengoed is de norm.
Daarnaast speelt “psychologische ontkenning” een rol. Het menselijk brein heeft een natuurlijk neiging
om onaangename feiten te verdringen, vooral als die een veilig beeld van de wereld verstoren. Bovendien schept erkenning van zulke feiten als de waarheid ook een impliciete verantwoordelijkheid om er wat aan te doen. En dus het zwaard op te nemen tegen een machtige tegenstander. De staat beschikt over onuitputtelijke middelen om die strijd aan te gaan. Dit speelt met name bij de pers, die zichzelf nog steeds propageert als waakhond van de vrijheid en democratie. Ontkenning en verdringing zijn dan wel zo prettig om die verantwoordelijkheid uit de weg te gaan. Niet goed geld terug? Dat kan een duur grapje worden. Gaat dat goed komen? Dat gaat goed komen. Verreweg de meeste mensen die mijn boek willen lezen, hebben reeds de bereidwilligheid om te veronderstellen dat er iets mis kan zijn in de Vaatstra zaak. Mensen die niet openstaan voor een andere versie dan die hen gevoerd is, zullen het boek niet kopen. Maar zelfs die mensen meen ik te kunnen overtuigen. Een weldenkend mens kan de informatie in het boek niet wegwuiven. Dus nee, ik verwacht geen geld terug te hoeven geven op basis van ongeloof of ontevredenheid. Hoe kunnen mensen dit explosieve boek, met niet goed geld terug GARANTIE, te pakken krijgen? Vanaf eind mei is het bij de (internet)boekhandels verkrijgbaar, zoals Bol.com, Bruna en Ako.
Rechtstreeks bij mij bestellen kan nu al door door 22,90 euro over te maken op rekening NL06INGB0688160883 ten name van W. J. Dankbaar, Overveen.
Via Paypal kan ook door eenzelfde bedrag over te maken aan info@jfkmurdersolved.com onder vermelding van Het Vaatstra Complot.
Vergeet niet uw adres te vermelden, anders weet ik niet waarheen ik het moet sturen. Bedankt voor je tijd Wim, is er nog iets wat je de mensen mee wilt geven? Uiteraard: Koop het boek! :)
Een naamgenoot schept onbedoeld een band. Dus Rob Bertholee (59), hoofdspion van de AIVD, heeft een spreekwoordelijk streepje voor. Ik was dan ook blij verrast toen ik eindelijk een reactie van hem las op de vervelende klokkenluider Edward Snowden. Kent u hem nog? En weet u nog van zijn heroïsche terroristische daden? Ik dacht dat het gegarandeerd een K.O. door een opstoot van Bertholee zou worden, maar het werd niet meer dan een laffe "Bitch slap"! Nederlandse propaganda ontmaskert...
De puntentelling
Omdat het onderwerp zo immens belangrijk is in deze tijd, herplaatste ik gisteren een artikel over de "Trivium methode - kritisch denken voor het dagelijks leven". Een onderdeel hiervan is het herkennen van drogredenen: schijnbare argumenten in een debat, maar waardeloze braaksels na analyse. Nu begrijp ik dat het best wel abstract is, zo'n term als drogreden. Dus laat ik het proberen iets beeldender te maken door het "debat" Snowden Vs Betholee tot een gevecht te vertalen.
Wanneer je in een debat een argument op tafel gooit die de ander volledig de mond snoert en het debat eigenlijk voorbij is, dan zou je dat in een potje sparren kunnen zien als een snoeiharde opstoot op het kinnetje. De "opstoot" dus, de killer, de matchwinner.
Daarnaast heb je natuurlijk nog een selectie aan andere aanvallen/argumenten, waarbij de een wat meer kracht heeft dan de ander. Een linkse directe, een rechtse lowkick gevolgd door een rechtse hoek, het zijn allemaal prima puntenpakkers. Valide argumenten maar verschillend qua impact.
Het verweer "da's nie!" is niet meer dan een block voor je verdediging, de handen voor het hoofd. Dit dient te worden opgevolgd door een sterke aanval, althans in een goed gevecht. Maar volgt er een drogreden, dan kan dat, in de stoere mannenwereld van de vechtsporten, worden vertaald als een ordinaire bitch slap. Je schrikt even van die klap met de platte hand, maar het stelt werkelijk niets voor.
Het belang van drogredenen herkennen wordt duidelijk gemaakt door de Britse filosoof Jeremy Bentham, want drogredenen konden enkel dienen om al wat krom is schijnbaar recht te praten: "Abuse can only be defended by fallacies"
De voorronde van "meta-data"
Edward Snowden wordt in het papieren NRC-interview omschreven als "De klokkenluider die in 2013 een berg documenten openbaarde over de werkwijze van zijn voormalige werkgever NSA; de Amerikaanse inlichtingendienst die op grote schaal data verzamelt." En dat illustreert direct hoe de media met dit verhaal omgaat. Het wordt "vereenvoudigd" tot abstracte termen waardoor geen mens de werkelijke impact van zijn onthullingen nog snapt, en "Meta-data" is hiervan de kers op de taart. Deze vereenvoudiging was de opstoot die Snowden uitschakelde. Met grote dank aan de media.
Waar de afbrokkeling van privacy vroeger iets was waarvoor de burger op de barricades klom, heeft de gemiddelde burger geen flauw idee meer van dit concept en dat er helemaal niets meer van over is. En de man die dit allemaal onthulde, Snowden, die zit gevangen in Moskou, terwijl de hele wereld hem al lang en breed is vergeten.
In een interview van John Oliver met Edward Snowden wordt dit pas echt pijnlijk duidelijk. Waar Snowden claimt blij te zijn dat het onthullen allemaal niet voor niets is geweest, iets waar hij op voorhand juist zo bang voor was, wordt hij door de straatinterviews die Oliver hem toont weer even terug naar de realiteit getrokken. Geen mens die hem nog kent, laat staan de oh zo belangrijke boodschap die hij met de wereld deelde.
Waar geen mens zich blijkbaar druk kan maken om het ontbreken van hun privacy (abstract begrip), weet Oliver het met een absurde vereenvoudiging ineens klip en klaar te maken voor de mensen op straat. De geheime diensten zijn in het bezit van al jullie seksueel getinte foto's die je aan je liefje of je minnaar had gemaild of ge-appt, ALLEMAAL! En dit delen de spionnen achter de schermen ook met elkaar! En dát is hoe je de burger op straat laat zien hoe het hen raakt, hoe je de woede in hen omhoog kunt halen over deze Orwelliaanse praktijken waarbij de Stasi van de DDR een watje blijkt.
De wedstrijd
Wanneer het hoofd van Nederlands geheime dienst AIVD een weerwoord op de onthullingen van Snowden geeft, eindelijk, dan zit ik op het puntje van mijn stoel als of de "Thrilla in Manila" opnieuw van start gaat! De bel gaat, en de match kan beginnen.
Het gratis NRC-artikel met de kop "AIVD-baas Bertholee: een schoothond van de NSA? Bullshit!" heeft niet veel inhoud, maar die we wel kunnen analyseren. De kop zegt eigenlijk niet veel meer dan "Da's nie!", het eerder genoemde block. Daar ga je geen match mee winnen, behalve als deze wordt opgevolgd door valide argumenten of de definitieve K.O.
Dus gespannen lezen we verder: “Ik zie iemand die vastzit in Moskou, geen kant uitkan en door de Amerikanen wordt beschouwd als een vijand van de staat. Dan denk ik: hoe komt zo iemand aan zoveel kennis en een schijnbaar diepgaande analyse over wat er in Nederland gebeurt?”
Wauw, dit is de drogreden der drogredenen, de Argumentum ad Hominem: een persoonlijke aanval.
Kan het hoofd van de AIVD niet beter uit de hoek komen dan dit? Hij heeft geen setje linkse direct/rechtse hoek achter de hand? Louter een bitch slap?
Uit het online artikel blijkt hier in ieder geval niets van. Hierin zet Bertholee slechts de aanval in richting de media. Alsof ze nog niet genoeg hadden kapot gemaakt voor Snowden, zegt de opperspion over het geboden platform: “Wie biedt meneer Snowden nou echt tegenspel?”
Dit omschrijf ik altijd als het "ja maar jij dan-argument". Het verlegt de aandacht naar een ander, waardoor je zelf geen verantwoording hoeft af te leggen. Een misplaatste versie hiervan is wat Bertholee oppert. Dat dit "tegenspel" geheel niet nodig is, blijkt uit het filmpje van Oliver hierboven. Maar dat zal Bertholee waarschijnlijk nog niet hebben gezien, hij kan ook niet alles weten...
Daar hield het al op met de Snowden inhoud. Maar de versie die ik via Blendle vond gaf meer inhoud!
"Bij de rij critici schaarde zich onlangs Edward Snowden. De klokkenluider die in 2013 een berg documenten openbaarde over de werkwijze van zijn voormalige werkgever NSA; de Amerikaanse inlichtingendienst die op grote schaal data verzamelt. Dit gebeurt in nauwe samenwerking met bevriende landen als Groot-Brittannië – en ook Nederland. In een interview metNieuwsuur en de Volkskrant verweet Snowden de AIVD zich te gedragen als de schoothond van de NSA. Nederland biedt die dienst „onbeperkte toegang”, aldus Snowden. „Jullie diensten werken in feite voor de Amerikanen.”
Bertholee: „Dat is echt absolutebullshit.” Na een slok koffie: „Ik heb verbaasd geluisterd naar de ongelofelijke inzichten die hij leek te hebben opgedaan over de Nederlandse inlichtingen- en veiligheidsdienst.”
Snowden weet niet waarover hij praat?
Bertholee haalt zijn schouders op. „Wat móét ik ermee?”
U afvragen of Snowden, gezien zijn werkervaring bij de NSA en de onthulde documenten, een punt heeft.
Bertholee lacht schamper. „Neem zijn suggestie in de interviews dat wij overleg zouden hebben gehad met de NSA over de nieuwe wet [met verruimde opsporingsmogelijkheden] waaraan wij ons straks moeten houden. Ik kan me niet voorstellen dat hij daar een document over heeft om te openbaren. Er heeft namelijk geen overleg plaatsgevonden.”
Hoe beziet u Snowden?
„Ik zie iemand die vastzit in Moskou, geen kant uitkan en door de Amerikanen wordt beschouwd als een vijand van de staat. Dan denk ik: hoe komt zo iemand aan al die zogenaamde kennis over wat er in Nederland gebeurt?”
En, wat is daarop het antwoord?
„Dat ik het in ieder geval niet weet. En dat het me verder ook geen ros interesseert. Ik vind hem niet spannend genoeg om daar verder in te duiken.”
Dat is opmerkelijk, want hij bepaalt in grote mate de publieke opinie over hoe geheime diensten met burgers omgaan.
„Dat is waar. Maar wat kan ik daar tegenover zetten?”
Enigszins geïrriteerd: „Het is ook wel een verschil tussen de journalistiek en ons werk. Wij worden als geheime dienst, zonder enige restrictie, gecontroleerd door een onafhankelijke toezichthouder. Door wie worden jullie, die mensen als Snowden een podium geven, gecontroleerd? Door niemand. Toch?”
Begrijp me niet verkeerd, benadrukt Bertholee meteen. Hij wil niet het hele journaille over één kam scheren, maar: „Wie biedt meneer Snowden nou echt tegenspel?” De journalistiek niet. Die loopt met hem weg, vindt hij.
Grote vraag is: waarom dient Bertholee hem zelf niet meer van repliek, als Snowden er zo naast zit met zijn kritiek? „Dan zeg ik: het is niet zo. Dat wordt een welles-nietes-spelletje en dan gaat het weer over onszelf.”
Nee, liever verwijst Bertholee naar het vorige week uitgebrachte jaarverslag van zijn dienst. „Noem mij één vergelijkbare dienst in Europa die dat ook doet.” Tevreden: „Precies, die is er niet.”"
Als ik de onderstreepte gedeeltes door de drogreden filter haal, blijft er helemaal niets meer van over. Het is bitch slap na bitch slap na bitch slap, af en toe afgewisseld met een block. Maar inhoudelijk met lowkicks en wat rake klappen wordt Bertholee nergens. Het is dan ook niets meer dan een waardeloos interview vol propaganda praatjes van de hoogste baas der spionnen, die onze privacy ongecontroleerd aan gort tappen! En het is een grove schande dat een medium als NRC zich ervoor leent dit soort pulp een platform te bieden!
Meer Nederlandse nieuws propaganda
In mijn gesprek met Pieter Klein, adjunct-directeur van RTL Nieuws, haal ik een aantal belangrijke zaken aan die betrekking hebben op MH17 of de oorlog in Oekraïne. Deze onderwerpen worden juist NIET behandeld door de Nederlandse media, terwijl Klein beweerde niet van de "zwijgende" media te zijn. Een essentieel onderwerp is de aanwezigheid van Amerikaanse militairen in Oekraïne die trainingen en materiaal geven aan extreemrechtse elementen binnen de krijgsmacht aldaar. Ik schrijf daarover:
Operation Fearless Guardian De VS roept al geruime tijd, en aan de lopende band, dat Rusland met wapens en soldaten de grens met Oekraïne binnenvalt. Nooit, nee niet 1x is hiervoor tastbaar bewijs geleverd. De Amerikaanse afgevaardigde, Geoffrey Pyatt, wist het op Twitter zelfs zo bont te maken dat hij dit van de week weer deed, "onderbouwd" met een foto van een show in freaking Moskou!http://rt.com/news/252545-ukraine-fake-russian-missiles-pyatt/ En ja NATUURLIJK pak ik hier RT (u weet wel, dat propaganda kanaal) als bron, maar check het maar op Twitter...
En wat zijn nu feiten die wel gestaafd kunnen worden? Dat is dat de VS sinds deze week "Boots on the ground" in Oekraïne heeft en wapens meenam, en deze na de maanden lange "training" zal achter laten! Maar ze zijn er om het Oekraïense leger te "trainen", terwijl ze niet eens kunnen garanderen dat ze die training niet zullen geven aan de doorgeslagen rechtsextremistische elementen!
Ik zou uw tip aan mij aan uzelf eens aan willen raden: Google mar eens "Operation Fearless Guardian".
Dat Pieter Klein gehoor heeft gegeven aan mijn tip wordt niet duidelijk uit de berichtgeving op de website van RTL Nieuws, noch uit het antwoord wat hij mij vannacht persoonlijk via mail stuurde. Ons gesprek krijgt dus nog een vervolg... Want zo lang als de media over dit soort zaken niet schrijft, maar wel over het bitchslappen van Bertholee, zal ik me tegen dit staaltje propaganda digitaal blijven verweren!
Ook de schandalige Nazi-praktijken van het regime in Kiev welke bekend staat onder de naam "odessa massacre" worden NIET in Nederland herdacht op deze 2 mei, de verjaardag van deze zwarte periode. Maar waar de media ook zwijgt over NATO snipers op de Maidan, doe ik dat niet. Hier een Engelstalig filmpje wat duidelijk maakt dat er in Oekraïne smerige spelletjes worden gespeeld. Spelletjes van Poroshanko en co, de lieden die "wij" steunen. Logisch dat ze dit niet willen laten zien, want dan was de steun zo verdwenen!
En er is nog meer waarover de Nederlandse media zwijgt, een belangrijke tool van propaganda. En om het dan even bij Edward Snowden te houden, de man van de begrijpelijke termen als "PRISM" uit de abstractie wist te halen: David Petraeus vs Chelsea Manning. Als u er nog niets of niet veel van wist, dan volgt hier een sprekende afbeelding die eigenlijk alles zegt over het lekken van geheime informatie in de VS, en het "straffen" daarvan:
Dit soort absurde realiteiten verdienen toch duiding? De knappe koppen van ons land met elkaar in debat op de nationale tv, volgende ochtend analyses door experts in de krant. Maar niets van dat alles!
De geheime dienst/defensie is en blijft de schoothond van de Verenigde staten, en zij niet alleen. Nee hoor, de politiek zit er vuistdiep bij in en de media... die zwijgt in alle talen. Een drie-eenheid die ons de opstoot uitdeelt: K.O. En daardoor rolt de propaganda machine dagelijks over u heen, zonder dat u het merkt, als een kikker in een kokende pan. En wat doet de politiek in nauwe samenwerking met defensie en de media? Die draaien nog een extra oefenrondje oorlogspropaganda en pakken uit met een parachutesprong van Minister Hennis-Plasschaert.
Maar ons land kent geen propaganda in de aanloop naar de derde wereldoorlog hoor, slaapt u maar rustig verder. Die Grijze Duif die kletst maar wat uit zijn nek...
