Posts tonen met het label VS. Alle posts tonen
Posts tonen met het label VS. Alle posts tonen

dinsdag 9 april 2019

Waarom is er momenteel "onrust" in Venezuela?


Al weken is het onrustig in Venezuela, en oorlog staat te wachten om de hoek. Volgens het Trump regime moet Maduro vertrekken en plaatsmaken voor een Amerikaansgezinde trekpop, en om dat te bereiken liggen alle opties op tafel. Nu zijn er allerlei geopolitieke redenen voor èn tegen op te noemen, maar als we de top 20 bekijken van landen met de grootste oliereserves, hoeven we er volgens mij helemaal geen hoge wiskunde op los te laten waarom de VS staat te trappelen een nieuwe oorlog te beginnen!

Met op nummer 1: Venezuela!

300,878 million barrels

"With 300,878 million barrels of proven reserves, Venezuela has the largest amount of proven oil reserves in the world. The country's oil is a relatively new discovery. Previously, Saudi Arabia had always held the number one position.

The oil sand deposits in Venezuela are similar to those in Canada. Venezuela also boasts plenty of conventional oil deposits. Venezuela's Orinoco tar sands are significantly less viscous than Canada's, so the oil sands there can be extracted using conventional oil extraction methods, giving it a considerable advantage over the Northern American rival in terms of capital requirements and extractions costs."

Countries With The Largest Proven Oil Reserves

RankCountryReserves (millions of barrels), 2017 US EIA
1Venezuela300,878
2Saudi Arabia266,455
3Canada169,709
4Iran158,400
5Iraq142,503
6Kuwait101,500
7United Arab Emirates97,800
8Russia80,000
9Libya48,363
10United States39,230
11Nigeria37,062
12Kazakhstan30,000
13China25,620
14Qatar25,244
15Brazil12,999
16Algeria12,200
17Angola8,273
18Ecuador8,273
19Mexico7,640
20Azerbaijan7,000

Bron: Worldatlas

Voor liefhebbers van iets meer nuance de volgende dijk van een uitzending van Abby Martin:


Bron: Media Roots


On the eve of another US war for oil, Abby Martin debunks the most repeated myths about Venezuela and uncovers how US sanctions are crimes against humanity with UN Investigator and Human Rights Rapporteur Alfred De Zayas.
Transcript and Links:
For the last few weeks the world’s focus has been on Venezuela, as Trump pushes for regime change. Almost every media outlet paints the same picture––that Venezuela is a brutal dictatorship and a starving nation, one that demands intervention. And that they finally have a solution to the crisis––a legitimate claim to power by an opposition politician, Juan Guaido.
Despite the faux dissent against Trump’s domestic policies, the corporate media has lined up to support his coup in Venezuela.
Tech giants like Facebook and Twitter are doing their part to shape the narrative too, recently removing 2,000 accounts for spreading “pro-Maduro messaging” to “influence people.”
Trump has said a military option is on the table, with coup leader Juan Guiado suggesting he will request it.
The latest cynical stunt is weaponizing aid to hold Maduro’s government hostage. In the latest war escalation, the US announced the delivery of so-called “aid” via military aircraft to the border.
From Iraq, to Libya to Venezuela, what usually preempts US military intervention is the pretext of a humanitarian crisis. And right now, pretty much everyone speaks with authority about the fact that there is a human rights crisis caused by the Maduro government.
What is surprisingly absent from the discourse is testimony from the Human Rights investigator designated by the UN to assess said crisis. Alfred de Zayas was the first UN investigator to go to Venezuela in 21 years. He has written 13 reports for the UN Human Rights Council, but his report on Venezuela was largely ignored. I spoke with Alfred to find out why.
This coup is painted as legitimate by the media and political establishment because of the international support from major US allies in Europe and Latin America. But let’s take a quick look around the world to see what that support really looks like.
As usual, the African continent is erased from the dialogue. There, 51 countries recognize Maduro. Only one––Morocco––recognizes Guaido.
Then there’s Asia and Oceania, where again, only Australia recognizes Guaido. The other 33 nations recognize Maduro.
Moving on to the Middle East, where staunch US ally Israel is the only country to recognize Guaido as the legitimate leader. The rest in the region continue to support Maduro’s presidency.
Next, the Americas and the Caribbean. Despite 17 countries across the continent recognizing Guaido, 19 countries still support Maduro. While the majority of US allied Latin American powers back Guiado, in the Caribbean, the Bahamas is the only nation to do so.
Lastly, Europe. Powers like France, Britain, and Germany have united behind the US to support their puppet in Venezuela. Even so, stark opposition to this coup exists within Europe, including Italy, Greece, Norway, Switzerland and the Vatican.
So by “international community” they really just mean a minority led by the white, imperialist and colonizer nations–erasing non-white nations as members of the “international community.”
The corporate media has dutifully parroted the Pentagon line that a guy who 80% of Venezuelans had never heard of before was a legitimate leader seeking to restore democracy.
So who is Juan Guaido, the lucky 35-year-old man just anointed king?
Well, before this coup attempt, Guaido was much better known in elite US circles than he was in his home country of Venezuela. He received graduate degrees from prestigious DC university George Washington, where he studied under a former IMF director, as well as attended private business school in Caracas.
Guaido’s roots are in the militant wing of the opposition as an organizer in the violent street protests known as guarimbas. Channeling energy from those protests, he founded right wing opposition party Popular Will, alongside opposition leader Leopoldo Lopez.
Lopez has been martyred as a “prisoner of conscience” by Amnesty International and is painted a hero across the Western media, allegedly banished for opposing the regime. In reality, he’s on mere house arrest for leading violent street insurrections that left dozens dead. He was also part of the US backed coup in 2002.
Both are deeply connected to US regime change front groups like USAID and the National Endowment for Democracy. By 2010, international agencies were generously pouring up to 50 million dollars per year into funding the Venezuelan opposition movement.
With Lopez out of commission, Guaido has been groomed to replace him. Guaido even admitted that there is not a single thing he does without Lopez’s guidance.
According the the Wall Street Journal, Guido’s declaration as president was planned by Lopez and just 3 other opposition leaders, 2 of whom are not even in Venezuela–and came as a complete surprise to the rest of his coalition.
Even Guaido was reportedly hesitant to make the move, and it was the phone call from Mike Pence the day before that gave him the reassurance he needed.
As a White House official explained to the Washington Post “We have been engaged with the same strategy: to build international pressure, help organize the internal opposition and push for a peaceful restoration of democracy. “But that internal piece was missing. [Guaido] was the piece we needed for our strategy to be coherent and complete.”
Sounds like a pretty open and shut case of a US/CIA regime change plot. All their rhetoric is about the “restoration of democracy”. So let’s look at that claim.
Nothing about this is true. Let’s look at the facts conveniently left out. First, Maduro did not replace the Supreme Court with his own supporters.  
The terms of 13 Supreme Court justices were up in 2015. According to the Venezuelan constitution, it is the job of the National Assembly to approve new justices. So that’s what they did. The outgoing National Assembly approved judges aligned with their interests–which is exactly what happens in this country.
Second, Maduro did not strip the National Assembly of its power. The opposition took over a majority of the National Assembly in 2016. For the first time since Chavismo took power in 1999, the opposition finally had some political power–so one would think they would use it to push all their solutions to the crises they are always talking about!
Instead, they used the National Assembly as a tool of sabotage, to make Venezuela’s problems even worse. But while they weren’t punished for that, they ended up being in contempt of court, as Alfred de Zayas explained.
Now we get to the Constituent Assembly, widely condemned as a strangely-termed “self-coup.” I was in Venezuela during the run up to the Constituent Assembly election. It was widely considered as a call for peaceful dialogue with the country’s opposition.
And it was completely legal. Article 347 of the Constitution allows for the creation of the Constituent Assembly.
Here’s the truth: it was absolutely not “stacked with Maduro supporters.” It was a huge democratic process, in which all citizens were eligible to run. Not only was the opposition eligible to run, but highly encouraged by the government to do so. Over 8 million Venezuelans participated in the election of these delegates.
But the opposition called for a boycott of the election–and some factions even responded with violence. At least two Chavista candidates were assassinated by opposition militants.
And on election day, around 200 polling places were violently attacked to intimidate voters, leading to around 10 deaths.
Yes, the Constituent Assembly is now full of socialists–but only because they were the only ones who participated, and were democratically elected by millions!
Whether or not you agree with all of these actions, one thing is irrefutable: they are all legal according to the constitution written, developed and voted on by the entire Venezuelan population.
I’m not telling you you have to like the Socialist Party––I’m just saying you should respect their constitution. The basis of Guaido’s legitimacy is that there’s no democracy, therefore the sitting president is illegitimate.
The funny thing is, the opposition officials making that case got their seats in office through the same election system they say has always been rigged! So every election is stolen, except when they win?
The fact is, Venezuela’s voting system has more checks and verifications than most countries. A system of voter cards, finger prints and more make fraud near impossible. Every vote can be audited and verified, as they often are. Their elections are also heavily monitored by independent, international observers.
Surprisingly it was the opposition who asked the UN to not send observers to the 2018 election, which could prove alleged voter fraud.
The opposition could have actually won that election, but instead they boycotted it–nobody should run and nobody should vote. When opposition leader Henri Falcon disrupted the plan and filed his candidacy, the MUD opposition coalition expelled him, and the White House threatened to sanction him if he didn’t drop out.
In the end Maduro won with 6.2 million votes, which is 31 percent of eligible voters. This is the same percentage won by Barack Obama in the 2008 election!
Not only that, but the elections were verified by 4 different international organizations, with observers from over a dozen countries.
One of those observers is the former Spanish Prime Minister José Luis Rodríguez Zapatero, who said “I do not have any doubt about the voting process. It is an advanced automated voting system.”
But since the opposition still deems it unfair, they’re now invoking Article 233 of the constitution, saying if Maduro wasn’t really elected there’s a “vacuum of power” that puts them in charge.
Article 233 defines a “vacuum of power” as one of these things: 1. the president’s death, resignation, or impeachment; 2. “permanent physical or mental incapacity”; 3. “abandonment of post”; or 4. recall election.
Maduro fits none of those definitions. But even if he did, Article 233 clearly states that it’s the Vice President, not the National Assembly president, who would replace him.
The entire thing is a concoction that is easily debunked.
The urgency of regime change by Washington and Guaido is masked in the notion that Maduro’s security forces are crushing dissent and wantonly executing peaceful protesters.
After Guaido declared himself president, he called for huge rallies in the streets of Caracas. Hundreds of thousands as far as the eye could see, heeded the call. These happened entirely peacefully and with no government interference, like I saw first hand in 2017.
But certain protests are violent, where armed wings setup flaming street barricades and confront security forces with molotov cocktails, bombs and guns.
Between January 22nd through January 25th 2019, 40 people had been killed. It was widely implied by the media that these protesters were all killed by Maduro’s forces, or even “government kill squads.”
The worst was from CBS news, which said:
“after last week’s mass unrest when security forces killed more than 40 people.”
CBS referenced no evidence for this bold lie and in fact contradicted itself in elsewhere, admitting the UN “believes” 40 died in “different manners” including 12 killed by incidents related to looting.
Such blatant misrepresentation of the facts comes as no surprise. Here at Empire Files we have already seen this playbook before, while in Venezuela during the deadly protests in 2017, where over 140 people were killed.
The majority of the deaths were caused by opposition protesters, either directly by assassinations, lynchings and other violence, or indirectly by the deadly guarimba barricades that cause many accidents.
Facts like these slip through the coverage of an obedient press.
The opposition against Maduro is broad and comprised of many factions––moderates, progressives, even some socialists. They oppose Maduro but respect the constitution and democratic process. But the faction currently trying to seize power is the extreme right.
Within just 48 hours of declaring himself president, Guaido tried to seize Venezuela’s oil production. According to S&P Global Platts, before the coup attempt began, Guaido had already drafted plans for mass privatization of the oil.
But civil war is sadly not the worst possible scenario here. The reality of a US military attack and invasion of Venezuela is very real.
And all under the pretext that the military MUST deliver the very same life-saving medicines they have been blocking from the country for years!
The beat of war drums is deafening. We’ve now learned US Special Forces have been sent to Puerto Rico, the usual staging ground for US invasions. The US threatened the Maduro government with invasion in secret negotiations. And on February 18 Trump again threatened an attack, telling Venezuelan soldiers to recognize Guaido now or there would be quote: “no easy exit, and no way out.”
There is no reason to take these as empty threats. John Bolton orchestrated the most catastrophic war of my lifetime. Elliot Abrams facilitated an actual genocide. And Trump is currently carpet bombing the Middle East. We know how far they’re willing to go for Big Oil and the war machine. Potentially millions of lives are at stake.
All people in the world who believe in sovereignty and peace have a role to play here: to do everything in our power to stop this from happening, and to shut it down if it starts.

donderdag 16 juli 2015

Het MH17-monument en de denigrerende toon van David Jan Godfroid (NOS)


Het gebeurt niet vaak dat een journalist reageert op een van mijn berichten op Twitter. Maar vandaag had ik de eer dat David Jan Godfroid van de NOS dat wel deed. Naar aanleiding van een NOS bericht over een op te richten MH17-monument in Grabovo, Oekraïne, zei ik dat ik de toon van de journalist denigrerend en verwerpelijk vond. Hierop volgde zijn reactie: "Welke denigrerende toon precies?". En dit kan ik waarderen, dus licht ik dit graag toe. Dit doe ik door in te gaan op de vrijheid van woordkeuze voor een journalist en een tweetal artikelen over het MH17-monument.

Beste David Jan Godfroid, Ik verwacht geen nieuw NOS-artikel als reactie op mijn beklag, maar een reactie onder dit blog, via Twitter of zelfs een Longtweet zou zeer worden gewaardeerd. Wellicht vind u dat ik helemaal fout denk en heeft u valide argumenten om mijn denkbeeld te veranderen. Enige verdere interactie zou mogelijk vruchtbaar kunnen zijn.

Het is de toon die de muziek maakt

Oekraïne is al geruime tijd het toneel van een geopolitiek schaakspel tussen "Oost" en "West", de koude oorlog opgewarmd tot een laaiend vuur. Dit gebeurt natuurlijk niet door een rechtstreekse confrontatie tussen de Verenigde Staten en Rusland, maar dat gaat via de zogenaamde proxies. De NAVO steunt het westers georiënteerde Kiev en Rusland steunt de separatisten in het oosten van Oekraïne. En de omschrijving van die laatste groep is een duidelijk voorbeeld van hoe woordkeuze van de media bepalend is voor de beeldvorming van de burger.

De  Oost-Oekraïense regio's Donetsk en Loehansk hebben samen 6,5 miljoen inwoners. In mei van 2014 werd daar een referendum gehouden over de onafhankelijkheid van Oekraïne en aansluiting bij Rusland. Volgens de separatisten heeft 89 procent in Donetsk en 96 procent in Loehansk in een referendum voor afscheiding van Oekraïne gestemd. Dit werd niet geaccepteerd door de regering in Kiev en tot op de dag van vandaag wordt daarover een bloedige strijd gevoerd. De woordkeuze om deze "separatisten" te omschrijven is divers.

De ene keer worden het gewoonweg "separatisten" genoemd, alhoewel "Pro-Russische separatisten" vaak de voorkeur geniet. Dat laatste is in mijn ogen vrij opmerkelijk als je beseft dat de regering in Kiev zelden tot nooit de "Pro-Navo regering in Kiev" wordt genoemd. De geopolitieke voorkeur wordt dus niet consequent toegevoegd, maar vooral als bijvoeglijk naamwoord aan de tegenstanders van het Westen vastgeplakt.

Nu wordt niet altijd het woord "separatisten" gebruikt. "Rebellen" is ook een term die met grote regelmaat wordt gebruikt. Maar waar een separatist nog gezien kan worden als een persoon die zich ergens van wil afscheiden met mogelijk een nobele ideologie heeft een "rebel" al direct een negatieve connotatie. Een rebel is recalcitrant, tegendraads, opstandig en niet goed voor stabiliteit en rust. Dus "Pro-Russische rebellen" betekent niet veel goeds...

Waar "Pro-Rusland" zich nog richt op ideologie, is een veel gebruikte term in het Engels "Russian backed separatists", wat "hands-on" inmenging van Rusland impliceert. Het "regime" in Kiev weet het nog bonter te maken, en noemt de separatisten botweg "terroristen".

En hier kunt u zien dat ik het principe van woordkeuze zelf ook toepas, want het "regime" of de "regering" in Kiev komt behoorlijk anders binnen bij de ontvanger van de boodschap. En of het gebruikte woord nu goed of fout is, dat is niet eens belangrijk in deze. Wat ik ermee wil duidelijk maken is dat de journalist verantwoordelijk is voor de woordkeuze, omdat dit van groot belang is voor de lezers. Het is een van de belangrijkste tools die een journalist heeft: woordkeuze.


Feest bij het Algemeen Dagblad

Mogelijk komt mijn afkeurende houding over de toon van Godfroid doordat ik eerst een artikel over ditzelfde onderwerp van het AD had gelezen. Hierin wordt het beeld geschapen van een openhartige en uiterst menselijke Burgemeester Vladimir Berezjnoj, die Nederlanders uitnodigt om daar naartoe te komen en zelf actief meewerkt bij het oprichten van het MH17-monument, ondanks de beperkte financiële middelen. Woordkeuzes als "'Wij willen alles doen om ze te helpen", "Zelf schep ter hand", "hoogstpersoonlijk" en "Ik heb ook gevoelens" dragen bij aan het positieve gevoel wat ik kreeg over het op te richten monument en de effort die erin wordt gestoken. Lof voor de lokale bevolking die, zoals het artikel beschrijft, die het monument betalen.

Minachting bij de NOS

Na het AD artikel las ik de berichtgeving van de NOS, van correspondent David Jan Godfroid. Alleen al de titel liet mijn alarmbellen rinkelen. "Grabovo bouwt nog snel monument voor herdenking MH17". "Nog snel"? Dit schepte bij mij direct een beeld van een afgeraffelde taak. Iets wat niet echt van belang is en geen waarde heeft, maar als verplichting toch nog maar even op het laatste moment is uitgevoerd. Het kwam bij mij binnen als weinig respectvol naar de familie van en de slachtoffers zelf. Ik vroeg me direct af waarom er niet simpelweg gebruik was gemaakt van de kop "Grabovo bouwt monument voor herdenking MH17".

Het artikel lezende werd mijn eerste gevoel bevestigd. Wellicht ben ik een zeurpiet, maar voor mij zit de duivel in de details. Zo staat er direct in de eerste zin: "Een waterpas, een troffel, wat betonnen platen". "Wat" betonnen platen? Waarom niet gewoonweg "betonnen platen"? Het gebruikte woord "wat" staat hier voor weinig, een paar, niet veel, ofwel niet van betekenis, waardeloos. En ook al is dat van de journalist niet zo bedoeld, dat is wel het beeld wat het in me oproept.

En dat woord "wat" komt in het korte item nogmaals terug. Nu bij het omschrijven van het te maken monument. "De burgemeester van het dorp, Vladimir Berezjnoi, vindt dat een herdenking onmogelijk is zonder monument op het heuveltje. Heel bijzonder zal het niet worden, want Grabovo heeft weinig te besteden. Wat graniet, marmer en een tekst."

"Wat graniet, marmer..."

Maar in deze alinea gaat het kleineren door. Ook al kan het zijn dat hier de waarheid wordt gesproken over het dorp en haar inwoners, het is de toon die de muziek maakt...

"Heel bijzonder zal het niet worden, want Grabovo heeft weinig te besteden."

Het spijt me zeer David Jan Godfroid, maar het feit dat de mensen van dit dorp hun beperkt financiële middelen bij elkaar hebben gebracht om überhaupt een MH17-monument op te richten is lovenswaardig. Al hadden ze een kruis van tweedehands hout geslagen en daarop met stift een tekst geschreven dan was dat in mijn beleving al bijzonder geweest. Het gaat er namelijk niet om of het een groot, duur of opzichtig monument wordt, dat is volledig ondergeschikt aan het idee dat dit monument, zonder steun vanuit Nederland, vanuit het hart van de mensen komt. En dat beste David Jan, dát is pas bijzonder... Uit het hart...

Dat Nederland niet heeft bijgedragen, ondanks de wens vanuit Grabovo, wordt niet verwerkt in het geschreven stuk, wel in het bijbehorende filmpje. Een gemiste kans om de (ontbrekende) rol van Nederland bij het oprichten van dit monument onder de aandacht van jullie lezers te brengen. Zonde...

Ook het volgende citaat van de burgemeester draagt bij aan de gecreëerde discutabele reputatie van de man en zijn burgers. "Ik weet nog niet wat erop komt te staan". Ik besef me dat dit de eigen woorden zijn van Berezjnoi, maar in het totaal plaatje draagt het slechts bij aan een negatief imago. Hij geeft duidelijk aan dat de verantwoordelijkheid hiervoor bij anderen ligt, maar het komt over alsof de man de boel niet goed op orde heeft, net zoals het "nog snel" bouwen van het monument. Of moet ik zeggen monumentje?

Want nadat tweemaal het woord "heuveltje" is gevallen verandert het monument uit de titel ineens in "monumentje". Ook dit verkleinwoord draagt weer bij aan de denigrerende toon die ik filter uit het artikel. Verkleinwoorden kunnen veel kracht met zich meebrengen...

De afsluitende alinea draagt wederom bij aan een imago van slechte organisatie en planning, want er wordt ineens in twijfel getrokken of het wel op tijd af zal komen. Was daar bij journalist Godfroid dan enige twijfel over? Immers betrof het slechts een monumenTJE, waar toch wel met 6 man aan werd gewerkt?!

Al met al was de smaak van dit artikel bitter, in tegenstelling tot de lofzang van het AD. Woordkeuzes worden gemaakt door de journalist. De woorden die David Jan Godfroid gebruikte vind ik verwerpelijk door de denigrerende toon. Als ik het verkeerd heb opgevat, het anders was bedoeld of er een andere reden is waarom mijn beklag niet gepast is, dan verneem ik dat graag.

PS het "monumentje" is al af, een dag voor de herdenking...

,,In herinnering van 298 overledenen. Onschuldige slachtoffers van de burgeroorlog''.
AD

zaterdag 2 mei 2015

Crimea: The Way Home (2015)

 
"Crimea - "The way Home", ook bekend als "Way back home", is een documenataire van 2,5 uur over de gebeurtenissen in de Krim een jaar geleden. Het is een eye-opener! Engelse ondertiteling.

De documentaire is zowel in z'n geheel als in 5 delen gepost. Beide beschrijvingen heb ik hieronder toegevoegd. Mocht deze documentaire zijn bevallen, kom dan snel terug, want 1 mei start:

Mei maand - De Grijze Duif Film Maand!!!Dus mocht u nog een goede tip hebben voor deze maand, laat het dan weten in de comments. Er zijn maar 31 dagen in mei, dus de ruimte is beperkt. :-)

"This is Andrey Kondrashov's documentary on the return of Crimea to Russia, available with English subtitles. It has been a year since Crimeans took to the polls to vote for returning to their Motherland and leaving wretched Ukraine behind. The Western powers - led, as ever, by the US and UK - are determined to portray this momentous historic event as an imperial land-grab by Russia, and that it caused the subsequent civil war between Kiev and the breakaway provinces in the country's East.
However, as this excellent documentary shows, the Russian government could see that the violent manner in which the elected Ukrainian leader Yanukovich had been ousted from power - with American fingerprints all over it - meant chaos would soon spread throughout Ukraine, and the majority ethnic Russian population in Crimea would be among the worst hit by neo-Nazi militias terrorizing people across the country whom they considered 'insufficiently loyal' to the US-selected regime.

When President Yanukovich fled the capital on February 21st 2013, President Putin set in a motion a series of responses that would present the first real challenge to American imperial hegemony. In this documentary we learn that Yanukovich would have been killed if Russian Spetsnaz hadn't rescued him. We also learn what specific measures the Russian government took to ensure the safety of Crimea, including warding off the American destroyer USS Donald Cook, deploying soldiers on the peninsula (who, contrary to US propaganda, were welcomed with open arms), and jamming/preventing orders from Kiev for Ukrainian soldiers stationed in Crimea to begin terrorizing the local population.

A Rossiya One production, EN subtitles by Vox Populi Evo (VPE). Uploaded to LiveLeak by VPE, in 14 parts, on 22 March 2015"

“Crimea. The way home”

In the documentary, for the first time ever, there are two explicit interviews of Vladimir Putin and all the episodes of the Crimea Spring 2014, the ones that have determined the history of modern Russia.
The President is absolutely frank and open about the challenges and risks that Russia faced.
This film is the Russian view of the situation. The picture of the world cannot be full without it.

Author of the post film is All-Russian State Television and Radio Broadcasting Company Federal State Unitary Enterprise (VGTRK). All rights reserved. sales.vgtrk.com"

De hele documentaire in z'n geheel:

Crimea: The Way Home - EN Subtitles - Full Documentary from Sott.net on Vimeo.

De documentaire in 5 delen:









AIVD "Bitch slapt" Edward Snowden & andere Nederlandse propaganda ontmaskerd

 
Een naamgenoot schept onbedoeld een band. Dus Rob Bertholee (59), hoofdspion van de AIVD, heeft een spreekwoordelijk streepje voor. Ik was dan ook blij verrast toen ik eindelijk een reactie van hem las op de vervelende klokkenluider Edward Snowden. Kent u hem nog? En weet u nog van zijn heroïsche terroristische daden? Ik dacht dat het gegarandeerd een K.O. door een opstoot van Bertholee zou worden, maar het werd niet meer dan een laffe "Bitch slap"! Nederlandse propaganda ontmaskert...
 
De puntentelling
Omdat het onderwerp zo immens belangrijk is in deze tijd, herplaatste ik gisteren een artikel over de "Trivium methode - kritisch denken voor het dagelijks leven". Een onderdeel hiervan is het herkennen van drogredenen: schijnbare argumenten in een debat, maar waardeloze braaksels na analyse. Nu begrijp ik dat het best wel abstract is, zo'n term als drogreden. Dus laat ik het proberen iets beeldender te maken door het "debat" Snowden Vs Betholee tot een gevecht te vertalen.
 
Wanneer je in een debat een argument op tafel gooit die de ander volledig de mond snoert en het debat eigenlijk voorbij is, dan zou je dat in een potje sparren kunnen zien als een snoeiharde opstoot op het kinnetje. De "opstoot" dus, de killer, de matchwinner.
 
Daarnaast heb je natuurlijk nog een selectie aan andere aanvallen/argumenten, waarbij de een wat meer kracht heeft dan de ander. Een linkse directe, een rechtse lowkick gevolgd door een rechtse hoek, het zijn allemaal prima puntenpakkers. Valide argumenten maar verschillend qua impact.

Het verweer "da's nie!" is niet meer dan een block voor je verdediging, de handen voor het hoofd. Dit dient te worden opgevolgd door een sterke aanval, althans in een goed gevecht. Maar volgt er een drogreden, dan kan dat, in de stoere mannenwereld van de vechtsporten, worden vertaald als een ordinaire bitch slap. Je schrikt even van die klap met de platte hand, maar het stelt werkelijk niets voor.

Het belang van drogredenen herkennen wordt duidelijk gemaakt door de Britse filosoof Jeremy Bentham, want drogredenen konden enkel dienen om al wat krom is schijnbaar recht te praten: "Abuse can only be defended by fallacies"


De voorronde van "meta-data"
Edward Snowden wordt in het papieren NRC-interview omschreven als "De klokkenluider die in 2013 een berg documenten openbaarde over de werkwijze van zijn voormalige werkgever NSA; de Amerikaanse inlichtingendienst die op grote schaal data verzamelt." En dat illustreert direct hoe de media met dit verhaal omgaat. Het wordt "vereenvoudigd" tot abstracte termen waardoor geen mens de werkelijke impact van zijn onthullingen nog snapt, en "Meta-data" is hiervan de kers op de taart. Deze vereenvoudiging was de opstoot die Snowden uitschakelde. Met grote dank aan de media.

Waar de afbrokkeling van privacy vroeger iets was waarvoor de burger op de barricades klom, heeft de gemiddelde burger geen flauw idee meer van dit concept en dat er helemaal niets meer van over is. En de man die dit allemaal onthulde, Snowden, die zit gevangen in Moskou, terwijl de hele wereld hem al lang en breed is vergeten.

In een interview van John Oliver met Edward Snowden wordt dit pas echt pijnlijk duidelijk. Waar Snowden claimt blij te zijn dat het onthullen allemaal niet voor niets is geweest, iets waar hij op voorhand juist zo bang voor was, wordt hij door de straatinterviews die Oliver hem toont weer even terug naar de realiteit getrokken. Geen mens die hem nog kent, laat staan de oh zo belangrijke boodschap die hij met de wereld deelde.

Waar geen mens zich blijkbaar druk kan maken om het ontbreken van hun privacy (abstract begrip), weet Oliver het met een absurde vereenvoudiging ineens klip en klaar te maken voor de mensen op straat. De geheime diensten zijn in het bezit van al jullie seksueel getinte foto's die je aan je liefje of je minnaar had gemaild of ge-appt, ALLEMAAL! En dit delen de spionnen achter de schermen ook met elkaar! En dát is hoe je de burger op straat laat zien hoe het hen raakt, hoe je de woede in hen omhoog kunt halen over deze Orwelliaanse praktijken waarbij de Stasi van de DDR een watje blijkt.



De wedstrijd
Wanneer het hoofd van Nederlands geheime dienst AIVD een weerwoord op de onthullingen van Snowden geeft, eindelijk, dan zit ik op het puntje van mijn stoel als of de "Thrilla in Manila" opnieuw van start gaat! De bel gaat, en de match kan beginnen.

Het gratis NRC-artikel met de kop "AIVD-baas Bertholee: een schoothond van de NSA? Bullshit!" heeft niet veel inhoud, maar die we wel kunnen analyseren. De kop zegt eigenlijk niet veel meer dan "Da's nie!", het eerder genoemde block. Daar ga je geen match mee winnen, behalve als deze wordt opgevolgd door valide argumenten of de definitieve K.O.

Dus gespannen lezen we verder:
“Ik zie iemand die vastzit in Moskou, geen kant uitkan en door de Amerikanen wordt beschouwd als een vijand van de staat. Dan denk ik: hoe komt zo iemand aan zoveel kennis en een schijnbaar diepgaande analyse over wat er in Nederland gebeurt?”
Wauw, dit is de drogreden der drogredenen, de Argumentum ad Hominem: een persoonlijke aanval.
Kan het hoofd van de AIVD niet beter uit de hoek komen dan dit? Hij heeft geen setje linkse direct/rechtse hoek achter de hand? Louter een bitch slap?

Uit het online artikel blijkt hier in ieder geval niets van. Hierin zet Bertholee slechts de aanval in richting de media. Alsof ze nog niet genoeg hadden kapot gemaakt voor Snowden, zegt de opperspion over het geboden platform:
“Wie biedt meneer Snowden nou echt tegenspel?”
Dit omschrijf ik altijd als het "ja maar jij dan-argument". Het verlegt de aandacht naar een ander, waardoor je zelf geen verantwoording hoeft af te leggen. Een misplaatste versie hiervan is wat Bertholee oppert. Dat dit "tegenspel" geheel niet nodig is, blijkt uit het filmpje van Oliver hierboven. Maar dat zal Bertholee waarschijnlijk nog niet hebben gezien, hij kan ook niet alles weten...

Daar hield het al op met de Snowden inhoud. Maar de versie die ik via Blendle vond gaf meer inhoud!

"Bij de rij critici schaarde zich onlangs Edward Snowden. De klokkenluider die in 2013 een berg documenten openbaarde over de werkwijze van zijn voormalige werkgever NSA; de Amerikaanse inlichtingendienst die op grote schaal data verzamelt. Dit gebeurt in nauwe samenwerking met bevriende landen als Groot-Brittannië – en ook Nederland. In een interview metNieuwsuur en de Volkskrant verweet Snowden de AIVD zich te gedragen als de schoothond van de NSA. Nederland biedt die dienst „onbeperkte toegang”, aldus Snowden. „Jullie diensten werken in feite voor de Amerikanen.”
 
Bertholee: „Dat is echt absolutebullshit.” Na een slok koffie: „Ik heb verbaasd geluisterd naar de ongelofelijke inzichten die hij leek te hebben opgedaan over de Nederlandse inlichtingen- en veiligheidsdienst.”
 
Snowden weet niet waarover hij praat?
 
Bertholee haalt zijn schouders op. „Wat móét ik ermee?”
 
U afvragen of Snowden, gezien zijn werkervaring bij de NSA en de onthulde documenten, een punt heeft.
 
Bertholee lacht schamper. „Neem zijn suggestie in de interviews dat wij overleg zouden hebben gehad met de NSA over de nieuwe wet [met verruimde opsporingsmogelijkheden] waaraan wij ons straks moeten houden. Ik kan me niet voorstellen dat hij daar een document over heeft om te openbaren. Er heeft namelijk geen overleg plaatsgevonden.”
 
Hoe beziet u Snowden?
 
Ik zie iemand die vastzit in Moskou, geen kant uitkan en door de Amerikanen wordt beschouwd als een vijand van de staat. Dan denk ik: hoe komt zo iemand aan al die zogenaamde kennis over wat er in Nederland gebeurt?”
 
En, wat is daarop het antwoord?
 
Dat ik het in ieder geval niet weet. En dat het me verder ook geen ros interesseert. Ik vind hem niet spannend genoeg om daar verder in te duiken.”
 
Dat is opmerkelijk, want hij bepaalt in grote mate de publieke opinie over hoe geheime diensten met burgers omgaan.
 
Dat is waar. Maar wat kan ik daar tegenover zetten?”
Enigszins geïrriteerd: „Het is ook wel een verschil tussen de journalistiek en ons werk. Wij worden als geheime dienst, zonder enige restrictie, gecontroleerd door een onafhankelijke toezichthouder. Door wie worden jullie, die mensen als Snowden een podium geven, gecontroleerd? Door niemand. Toch?”
 
Begrijp me niet verkeerd, benadrukt Bertholee meteen. Hij wil niet het hele journaille over één kam scheren, maar: „Wie biedt meneer Snowden nou echt tegenspel?” De journalistiek niet. Die loopt met hem weg, vindt hij.
 
Grote vraag is: waarom dient Bertholee hem zelf niet meer van repliek, als Snowden er zo naast zit met zijn kritiek? „Dan zeg ik: het is niet zo. Dat wordt een welles-nietes-spelletje en dan gaat het weer over onszelf.
 
Nee, liever verwijst Bertholee naar het vorige week uitgebrachte jaarverslag van zijn dienst. „Noem mij één vergelijkbare dienst in Europa die dat ook doet.” Tevreden: „Precies, die is er niet.”"

Als ik de onderstreepte gedeeltes door de drogreden filter haal, blijft er helemaal niets meer van over. Het is bitch slap na bitch slap na bitch slap, af en toe afgewisseld met een block. Maar inhoudelijk met lowkicks en wat rake klappen wordt Bertholee nergens. Het is dan ook niets meer dan een waardeloos interview vol propaganda praatjes van de hoogste baas der spionnen, die onze privacy ongecontroleerd aan gort tappen! En het is een grove schande dat een medium als NRC zich ervoor leent dit soort pulp een platform te bieden!


Meer Nederlandse nieuws propaganda
In mijn gesprek met Pieter Klein, adjunct-directeur van RTL Nieuws, haal ik een aantal belangrijke zaken aan die betrekking hebben op MH17 of de oorlog in Oekraïne. Deze onderwerpen worden juist NIET behandeld door de Nederlandse media, terwijl Klein beweerde niet van de "zwijgende" media te zijn. Een essentieel onderwerp is de aanwezigheid van Amerikaanse militairen in Oekraïne die trainingen en materiaal geven aan extreemrechtse elementen binnen de krijgsmacht aldaar. Ik schrijf daarover:

Operation Fearless Guardian
De VS roept al geruime tijd, en aan de lopende band, dat Rusland met wapens en soldaten de grens met Oekraïne binnenvalt. Nooit, nee niet 1x is hiervoor tastbaar bewijs geleverd. De Amerikaanse afgevaardigde, Geoffrey Pyatt, wist het op Twitter zelfs zo bont te maken dat hij dit van de week weer deed, "onderbouwd" met een foto van een show in freaking Moskou!
http://rt.com/news/252545-ukraine-fake-russian-missiles-pyatt/
En ja NATUURLIJK pak ik hier RT (u weet wel, dat propaganda kanaal) als bron, maar check het maar op Twitter...

En wat zijn nu feiten die wel gestaafd kunnen worden? Dat is dat de VS sinds deze week "Boots on the ground" in Oekraïne heeft en wapens meenam, en deze na de maanden lange "training" zal achter laten! Maar ze zijn er om het Oekraïense leger te "trainen", terwijl ze niet eens kunnen garanderen dat ze die training niet zullen geven aan de doorgeslagen rechtsextremistische elementen!

Ik zou uw tip aan mij aan uzelf eens aan willen raden: Google mar eens "Operation Fearless Guardian".


Dat Pieter Klein gehoor heeft gegeven aan mijn tip wordt niet duidelijk uit de berichtgeving op de website van RTL Nieuws, noch uit het antwoord wat hij mij vannacht persoonlijk via mail stuurde. Ons gesprek krijgt dus nog een vervolg... Want zo lang als de media over dit soort zaken niet schrijft, maar wel over het bitchslappen van Bertholee, zal ik me tegen dit staaltje propaganda digitaal blijven verweren!

Ook de schandalige Nazi-praktijken van het regime in Kiev welke bekend staat onder de naam "odessa massacre" worden NIET in Nederland herdacht op deze 2 mei, de verjaardag van deze zwarte periode. Maar waar de media ook zwijgt over NATO snipers op de Maidan, doe ik dat niet. Hier een Engelstalig filmpje wat duidelijk maakt dat er in Oekraïne smerige spelletjes worden gespeeld. Spelletjes van Poroshanko en co, de lieden die "wij" steunen. Logisch dat ze dit niet willen laten zien, want dan was de steun zo verdwenen!



En er is nog meer waarover de Nederlandse media zwijgt, een belangrijke tool van propaganda. En om het dan even bij Edward Snowden te houden, de man van de begrijpelijke termen als "PRISM" uit de abstractie wist te halen: David Petraeus vs Chelsea Manning. Als u er nog niets of niet veel van wist, dan volgt hier een sprekende afbeelding die eigenlijk alles zegt over het lekken van geheime informatie in de VS, en het "straffen" daarvan:


Dit soort absurde realiteiten verdienen toch duiding? De knappe koppen van ons land met elkaar in debat op de nationale tv, volgende ochtend analyses door experts in de krant. Maar niets van dat alles!

De geheime dienst/defensie is en blijft de schoothond van de Verenigde staten, en zij niet alleen. Nee hoor, de politiek zit er vuistdiep bij in en de media... die zwijgt in alle talen. Een drie-eenheid die ons de opstoot uitdeelt: K.O. En daardoor rolt de propaganda machine dagelijks over u heen, zonder dat u het merkt, als een kikker in een kokende pan. En wat doet de politiek in nauwe samenwerking met defensie en de media? Die draaien nog een extra oefenrondje oorlogspropaganda en pakken uit met een parachutesprong van Minister Hennis-Plasschaert.

 
Maar ons land kent geen propaganda in de aanloop naar de derde wereldoorlog hoor, slaapt u maar rustig verder. Die Grijze Duif die kletst maar wat uit zijn nek...