Start Robert van de Luitgaarden een nieuwe rechtszaak tegen Joris Demmink?

Robert van de Luitgaarden is als kind seksueel misbruikt door de directeur van de Katholieke kinderbescherming. Die zin maakt me al misselijk bij het lezen ervan. Maar Robert is geen slachtoffer die in de slachtofferrol is gekropen. Nee, hij voert al jaren lang een strijd voor zichzelf en anderen die een soortgelijk onrecht is overkomen of overkomt. Hij zat bij zowel Sonja Barend, Ivo Niehe als Peter-Jan Rens aan tafel en was te gast bij vele andere tv-programma's. Maar het zit hem niet mee. Zaak na zaak werd geseponeerd, alle media aandacht ten spijt. Vorig jaar schreef hij een boek over zijn verhaal met de passende titel Weggejorist.

De maand juni kunnen we gerust omdopen tot Demmink-maand. Aan het einde van deze maand zal bekend worden gemaakt of de zaak tegen Joris Demmink, de al jaren van pedo-activiteiten beschuldigde oud Secretaris-Generaal van Justitie, geseponeerd zal worden. Maar om een lang verhaal kort te maken, het ziet er niet al te best uit. Zowel tegenwerking van de Nederlandse als Turkse overheid hebben de hoop hierop als sneeuw voor de zon doen smelten. Tot Robert laats in een interview verscheen op JD-TV. En hij was niet alleen. Nee. Aan zijn zijde zat niemand minder dan Yvonne Keuls, gewaardeerd auteur van vele boeken, en mede bekend omdat zij in het verleden de pedoseksuele rechter Rueb onder de aandacht bracht van de Nederlandse bevolking. Ze spraken over Joris Demmink die weldegelijk een kennis was van Dick Willard, wat hij bij hoog en laag heeft ontkend.

Daarom wil ik u uitnodigen eerst dit interview te kijken:



Daarnaast verscheen er recent een artikel in de lokale krant waar Robert woonachtig is, Baarn:

Rechtszaak tegen Demmink

Yvonne Keuls en Adèle van der Plas aan zijn zijde

Baarnaar Robert van de Luitgaarden begint een rechtszaak tegen voormalig topambtenaar van Justitie, Joris Demmink. Schrijfster Yvonne Keuls heeft zich bereid getoond als getuige hierin op te treden. Demmink was onder meer hoofd van de politie in de periode dat van de Luitgaarden seksueel werd misbruikt door de directeur van een jeugdzorginstelling in Den Haag.

Van de Luitgaarden bracht vorig jaar zijn boek Weggejorist uit, waarin hij zijn persoonlijke levensverhaal vertelt en ontuchtzaken aanhaalt die van hogerhand zijn geseponeerd. Daarvoor houdt hij Joris Demmink verantwoordelijk, omdat hij lange tijd de hoogste baas was bij het Openbaar Ministerie. Hij was van 1 november 2002 tot 1 november 2012 secretaris-generaal van het Nederlandse ministerie van Justitie. Daarvoor was Demmink onder meer tussen 1983 en 1988 hoofd van de directie Politie. Hij zou volgens Van de Luitgaarden in die functie bewust niet hebben ingegrepen toen de man die hem misbruikt heeft (en tevens zijn voogd was) een organisatie voor kinderbescherming opzette. Dit terwijl dezelfde man had moeten stoppen met zijn werk als maatschappelijk werker omdat hij zich aan minderjarige jongens had vergrepen. Later is de zaak die Van de Luitgaarden tegen hem aanspande geseponeerd, 'ondanks bewijs', onder de verantwoordelijkheid van Demmink.

Advocaat Van der Plas "Er is alle reden om nu eens door te zetten en hem ter verantwoording te roepen", zegt Van de Luitgaarden. "In juni ga ik verder met het voorbereiden van de zaak waarin ik ondersteund ga worden door advocaat Adèle van der Plas."

Zij is ook de advocaat van twee Turken die aangifte tegen Demmink hebben gedaan omdat ze zeggen ruim twintig jaar geleden als minderjarige jongens door hem in Turkije te zijn verkracht. Tot nu toe wil het Openbaar Ministerie Demmink niet dagvaarden omdat er geen bewijs zou zijn. Van der Plas bestrijdt dit. Op 30 juni beslist het OM opnieuw of Demmink wel of niet wordt vervolgd. Daarnaast denkt Van de Luitgaarden dat de groep gevangenisdirecteuren die betrokken zijn bij de zaak Demmink hem van dienst zullen zijn. "Zij zijn mijn boek Weggejorist aan het doorspitten en gaan me zeker ondersteunen hierin."

Zijn boek heeft ondertussen invloed gehad bij Jeugdzorg Nederland, meldt hij. "Ze adviseren het te lezen bij alle bij hen aangesloten organisaties." Van de Luitgaarden zet zich al sinds 1986 in tegen 'doofpotaffaires' rond pedofilienetwerken en 'het van hogerhand seponeren van rechtszaken tegen kindermisbruik'.

Naar aanleiding van dit filmpje en het krantenartikel besloot ik Robert een aantal vragen te stellen.

Hey Robert,

Nadat je was misbruikt door André Beemster zorgde schrijfster Yvonne Keuls ervoor dat hij bekende. Het was ook Keuls die er begin jaren '80 voor zorgde dat rechter Rueb, die eveneens kinderen misbruikte, aangeklaagd werd. Maar beide "heren" hebben nooit de straf gekregen die ze verdienden. Ook Joris Demmink lijkt op 30 juni de dans te ontspringen en dat de zaak tegen hem wordt geseponeerd. Daarnaast kennen we het kindermisbruik van kinderrechter Van der Ven, of bijvoorbeeld rechter Stolk die een relatie had met kindermoordenaar Koos Hertogs. Geen van allen heeft zich ooit voor het gerecht hoeven te verantwoorden. Het is werkelijk om moedeloos van te worden als je ziet hoe de mensen die ons moeten beschermen de grootste monsters zijn, maar steeds weer "met de schrik" vrijkomen, en daarbij alle steun krijgen van hogerhand. 

 

Recent was er weer een zaak. Nu van Vincent Leenders die betaalde seks had met een minderjarige jongen. Wabeke sprong voor hem in de bres door te stellen dat het toch echt de eerste keer was en dat het een grote schok was voor de organisatie. Wabeke, die nota bene zelf werd verdacht van kindermisbruik, net als Holthuis, Wooldrik én Demmink, maar waartegen nooit is opgetreden en wat keer op keer in de doofpot is gestopt. De pedofiele doofpot van justitie is van ongekende proporties, waar geen mens tegenop lijkt te kunnen. Waar haal je de energie vandaan om toch door te gaan met je strijd tegen dit onrecht?

"Onrecht geeft energie.

 

Wat dat betreft moet er eens aangifte gedaan worden tegen VVD wegens Criminele organisatie! Voorbeelden zat toch?"
 

Vorig jaar waren er de pedo-verhoren van Bart van Well. Hierbij zijn talloze mensen verhoord en is veel nieuwe informatie naar buiten gekomen. Als ik van iemand had verwacht daar te moeten verschijnen als getuige, dan was jij dat wel. Maar dat gebeurde niet, ondanks alle bewijzen die je hebt... Heeft dit ook een rol gespeeld in je keuze dat je nu zelf een nieuwe rechtszaak wilt starten? 

 

"Zeker en ik snap nog steeds niet waarom Martin De Witte van Sap Advocaten dit zo knullig heeft aangepakt. Maar het zegt meer over hun dan over mij.

Ook sommige getuigen in de zaak waren ongeloofwaardig te noemen. Het lijkt wel dat ze waren ingezet om de zaak onderuit te halen. En vergeet niet, ik ben na een jaar nog steeds niet voor smaad of laster aangehouden! Ook nog geen uitnodiging gehad om een te komen praten."

In je leven heb jij je niet alleen ingezet tegen het onrecht dat jou is overkomen, maar ook dat van andere slachtoffers. Zo is er de zaak dat Jaap Hoek jou tegen beter weten in kinderporno terug stuurde met een malle smoes. Zou je dit absurde verhaal eens kort kunnen toelichten?

"Helaas kan ik dat niet in het kort uitleggen. Op internet zijn er zat filmpjes te vinden waarin het ter sprake komt.

 

In het volgende filmpje, een interview met Steve Brown, gaat het vanaf 37 minuten over mijn boek en mijn verhaal. Ook het verhaal van Jaap Hoek wordt hier besproken."

 

Je hebt dus een boek geschreven over al dit onrecht in je leven, Weggejorist. Dit is vorig jaar verschenen. Wordt het goed verkocht? Krijgt het de aandacht die het verdient? Wordt het gelezen door mensen die er ook echt iets mee kunnen of voor je kunnen betekenen?

 

"Vera Bergkamp heeft een motie erdoor heen gekregen naar aanleiding van het boek Weggejorist.
En ja, het is door Jeugdzorg Nederland geadviseerd aan hun aangesloten organisaties en er zijn positieve reacties over. Maar het boek geeft op vele gebieden inzichten die maatschappelijk problemen beschrijft."

(Klik op het plaatje voor een grotere versie)
 

Waar kunnen we meer over jou en je leven terug vinden?

 

"Op faceboek heb ik een pagina Weggejorist waar ik alles omtrent het boek bij houd."

Je hebt echt een enorm bijzonder verhaal Robert. Ik wens je dan ook echt alle succes van de wereld toe. Er zijn maar weinig mensen die zo oprecht een jarenlange strijd voeren, en dit met een rechte rug volhouden. Daar wil ik mijn respect voor uitspreken en ik wil een diepe buiging voor je maken. 

Succes!

Rob

 

"Voor jou ook een diepe buiging Rob, dankzij jouw staat mijn jeugddossier erin!
Fijne dag vandaag!

Groetjes,
Robert van de Luitgaarden"

Voor diegenen die meer willen video's willen bekijken over bepaalde episodes uit het leven van Robert, kan ik zijn Youtube kanaal aanraden. Hieronder een paar voorbeelden hiervan. Maar het beste kunt u natuurlijk gewoon zijn boek Weggejorist kopen.

Robert van de Luitgaarden bij Sonja Barend
 

Robert van de Luitgaarden bij Peter-Jan Rens







Boekpresentatie Weggejorist

AIVD "Bitch slapt" Edward Snowden & andere Nederlandse propaganda ontmaskerd

 

Een naamgenoot schept onbedoeld een band. Dus Rob Bertholee (59), hoofdspion van de AIVD, heeft een spreekwoordelijk streepje voor. Ik was dan ook blij verrast toen ik eindelijk een reactie van hem las op de vervelende klokkenluider Edward Snowden. Kent u hem nog? En weet u nog van zijn heroïsche terroristische daden? Ik dacht dat het gegarandeerd een K.O. door een opstoot van Bertholee zou worden, maar het werd niet meer dan een laffe "Bitch slap"! Nederlandse propaganda ontmaskert...

 

De puntentelling

Omdat het onderwerp zo immens belangrijk is in deze tijd, herplaatste ik gisteren een artikel over de "Trivium methode - kritisch denken voor het dagelijks leven". Een onderdeel hiervan is het herkennen van drogredenen: schijnbare argumenten in een debat, maar waardeloze braaksels na analyse. Nu begrijp ik dat het best wel abstract is, zo'n term als drogreden. Dus laat ik het proberen iets beeldender te maken door het "debat" Snowden Vs Betholee tot een gevecht te vertalen.

 

Wanneer je in een debat een argument op tafel gooit die de ander volledig de mond snoert en het debat eigenlijk voorbij is, dan zou je dat in een potje sparren kunnen zien als een snoeiharde opstoot op het kinnetje. De "opstoot" dus, de killer, de matchwinner.

 

Daarnaast heb je natuurlijk nog een selectie aan andere aanvallen/argumenten, waarbij de een wat meer kracht heeft dan de ander. Een linkse directe, een rechtse lowkick gevolgd door een rechtse hoek, het zijn allemaal prima puntenpakkers. Valide argumenten maar verschillend qua impact.

Het verweer "da's nie!" is niet meer dan een block voor je verdediging, de handen voor het hoofd. Dit dient te worden opgevolgd door een sterke aanval, althans in een goed gevecht. Maar volgt er een drogreden, dan kan dat, in de stoere mannenwereld van de vechtsporten, worden vertaald als een ordinaire bitch slap. Je schrikt even van die klap met de platte hand, maar het stelt werkelijk niets voor.

Het belang van drogredenen herkennen wordt duidelijk gemaakt door de Britse filosoof Jeremy Bentham, want drogredenen konden enkel dienen om al wat krom is schijnbaar recht te praten: "Abuse can only be defended by fallacies"

De voorronde van "meta-data"
Edward Snowden wordt in het papieren NRC-interview omschreven als "De klokkenluider die in 2013 een berg documenten openbaarde over de werkwijze van zijn voormalige werkgever NSA; de Amerikaanse inlichtingendienst die op grote schaal data verzamelt." En dat illustreert direct hoe de media met dit verhaal omgaat. Het wordt "vereenvoudigd" tot abstracte termen waardoor geen mens de werkelijke impact van zijn onthullingen nog snapt, en "Meta-data" is hiervan de kers op de taart. Deze vereenvoudiging was de opstoot die Snowden uitschakelde. Met grote dank aan de media.

Waar de afbrokkeling van privacy vroeger iets was waarvoor de burger op de barricades klom, heeft de gemiddelde burger geen flauw idee meer van dit concept en dat er helemaal niets meer van over is. En de man die dit allemaal onthulde, Snowden, die zit gevangen in Moskou, terwijl de hele wereld hem al lang en breed is vergeten.

In een interview van John Oliver met Edward Snowden wordt dit pas echt pijnlijk duidelijk. Waar Snowden claimt blij te zijn dat het onthullen allemaal niet voor niets is geweest, iets waar hij op voorhand juist zo bang voor was, wordt hij door de straatinterviews die Oliver hem toont weer even terug naar de realiteit getrokken. Geen mens die hem nog kent, laat staan de oh zo belangrijke boodschap die hij met de wereld deelde.

Waar geen mens zich blijkbaar druk kan maken om het ontbreken van hun privacy (abstract begrip), weet Oliver het met een absurde vereenvoudiging ineens klip en klaar te maken voor de mensen op straat. De geheime diensten zijn in het bezit van al jullie seksueel getinte foto's die je aan je liefje of je minnaar had gemaild of ge-appt, ALLEMAAL! En dit delen de spionnen achter de schermen ook met elkaar! En dát is hoe je de burger op straat laat zien hoe het hen raakt, hoe je de woede in hen omhoog kunt halen over deze Orwelliaanse praktijken waarbij de Stasi van de DDR een watje blijkt.



De wedstrijd
Wanneer het hoofd van Nederlands geheime dienst AIVD een weerwoord op de onthullingen van Snowden geeft, eindelijk, dan zit ik op het puntje van mijn stoel als of de "Thrilla in Manila" opnieuw van start gaat! De bel gaat, en de match kan beginnen.

Het gratis NRC-artikel met de kop "AIVD-baas Bertholee: een schoothond van de NSA? Bullshit!" heeft niet veel inhoud, maar die we wel kunnen analyseren. De kop zegt eigenlijk niet veel meer dan "Da's nie!", het eerder genoemde block. Daar ga je geen match mee winnen, behalve als deze wordt opgevolgd door valide argumenten of de definitieve K.O.

Dus gespannen lezen we verder:
“Ik zie iemand die vastzit in Moskou, geen kant uitkan en door de Amerikanen wordt beschouwd als een vijand van de staat. Dan denk ik: hoe komt zo iemand aan zoveel kennis en een schijnbaar diepgaande analyse over wat er in Nederland gebeurt?”
Wauw, dit is de drogreden der drogredenen, de Argumentum ad Hominem: een persoonlijke aanval.
Kan het hoofd van de AIVD niet beter uit de hoek komen dan dit? Hij heeft geen setje linkse direct/rechtse hoek achter de hand? Louter een bitch slap?

Uit het online artikel blijkt hier in ieder geval niets van. Hierin zet Bertholee slechts de aanval in richting de media. Alsof ze nog niet genoeg hadden kapot gemaakt voor Snowden, zegt de opperspion over het geboden platform:
“Wie biedt meneer Snowden nou echt tegenspel?”
Dit omschrijf ik altijd als het "ja maar jij dan-argument". Het verlegt de aandacht naar een ander, waardoor je zelf geen verantwoording hoeft af te leggen. Een misplaatste versie hiervan is wat Bertholee oppert. Dat dit "tegenspel" geheel niet nodig is, blijkt uit het filmpje van Oliver hierboven. Maar dat zal Bertholee waarschijnlijk nog niet hebben gezien, hij kan ook niet alles weten...

Daar hield het al op met de Snowden inhoud. Maar de versie die ik via Blendle vond gaf meer inhoud!

"Bij de rij critici schaarde zich onlangs Edward Snowden. De klokkenluider die in 2013 een berg documenten openbaarde over de werkwijze van zijn voormalige werkgever NSA; de Amerikaanse inlichtingendienst die op grote schaal data verzamelt. Dit gebeurt in nauwe samenwerking met bevriende landen als Groot-Brittannië – en ook Nederland. In een interview metNieuwsuur en de Volkskrant verweet Snowden de AIVD zich te gedragen als de schoothond van de NSA. Nederland biedt die dienst „onbeperkte toegang”, aldus Snowden. „Jullie diensten werken in feite voor de Amerikanen.”

 

Bertholee: „Dat is echt absolutebullshit.” Na een slok koffie: „Ik heb verbaasd geluisterd naar de ongelofelijke inzichten die hij leek te hebben opgedaan over de Nederlandse inlichtingen- en veiligheidsdienst.”

 

Snowden weet niet waarover hij praat?

 

Bertholee haalt zijn schouders op. „Wat móét ik ermee?”

 

U afvragen of Snowden, gezien zijn werkervaring bij de NSA en de onthulde documenten, een punt heeft.

 

Bertholee lacht schamper. „Neem zijn suggestie in de interviews dat wij overleg zouden hebben gehad met de NSA over de nieuwe wet [met verruimde opsporingsmogelijkheden] waaraan wij ons straks moeten houden. Ik kan me niet voorstellen dat hij daar een document over heeft om te openbaren. Er heeft namelijk geen overleg plaatsgevonden.”

 

Hoe beziet u Snowden?

 

„Ik zie iemand die vastzit in Moskou, geen kant uitkan en door de Amerikanen wordt beschouwd als een vijand van de staat. Dan denk ik: hoe komt zo iemand aan al die zogenaamde kennis over wat er in Nederland gebeurt?”

 

En, wat is daarop het antwoord?

 

„Dat ik het in ieder geval niet weet. En dat het me verder ook geen ros interesseert. Ik vind hem niet spannend genoeg om daar verder in te duiken.”

 

Dat is opmerkelijk, want hij bepaalt in grote mate de publieke opinie over hoe geheime diensten met burgers omgaan.

 

„Dat is waar. Maar wat kan ik daar tegenover zetten?”

Enigszins geïrriteerd: „Het is ook wel een verschil tussen de journalistiek en ons werk. Wij worden als geheime dienst, zonder enige restrictie, gecontroleerd door een onafhankelijke toezichthouder. Door wie worden jullie, die mensen als Snowden een podium geven, gecontroleerd? Door niemand. Toch?”

 

Begrijp me niet verkeerd, benadrukt Bertholee meteen. Hij wil niet het hele journaille over één kam scheren, maar: „Wie biedt meneer Snowden nou echt tegenspel?” De journalistiek niet. Die loopt met hem weg, vindt hij.

 

Grote vraag is: waarom dient Bertholee hem zelf niet meer van repliek, als Snowden er zo naast zit met zijn kritiek? „Dan zeg ik: het is niet zo. Dat wordt een welles-nietes-spelletje en dan gaat het weer over onszelf.”

 

Nee, liever verwijst Bertholee naar het vorige week uitgebrachte jaarverslag van zijn dienst. „Noem mij één vergelijkbare dienst in Europa die dat ook doet.” Tevreden: „Precies, die is er niet.”"

Als ik de onderstreepte gedeeltes door de drogreden filter haal, blijft er helemaal niets meer van over. Het is bitch slap na bitch slap na bitch slap, af en toe afgewisseld met een block. Maar inhoudelijk met lowkicks en wat rake klappen wordt Bertholee nergens. Het is dan ook niets meer dan een waardeloos interview vol propaganda praatjes van de hoogste baas der spionnen, die onze privacy ongecontroleerd aan gort tappen! En het is een grove schande dat een medium als NRC zich ervoor leent dit soort pulp een platform te bieden!

Meer Nederlandse nieuws propaganda
In mijn gesprek met Pieter Klein, adjunct-directeur van RTL Nieuws, haal ik een aantal belangrijke zaken aan die betrekking hebben op MH17 of de oorlog in Oekraïne. Deze onderwerpen worden juist NIET behandeld door de Nederlandse media, terwijl Klein beweerde niet van de "zwijgende" media te zijn. Een essentieel onderwerp is de aanwezigheid van Amerikaanse militairen in Oekraïne die trainingen en materiaal geven aan extreemrechtse elementen binnen de krijgsmacht aldaar. Ik schrijf daarover:

Operation Fearless Guardian
De VS roept al geruime tijd, en aan de lopende band, dat Rusland met wapens en soldaten de grens met Oekraïne binnenvalt. Nooit, nee niet 1x is hiervoor tastbaar bewijs geleverd. De Amerikaanse afgevaardigde, Geoffrey Pyatt, wist het op Twitter zelfs zo bont te maken dat hij dit van de week weer deed, "onderbouwd" met een foto van een show in freaking Moskou!http://rt.com/news/252545-ukraine-fake-russian-missiles-pyatt/
En ja NATUURLIJK pak ik hier RT (u weet wel, dat propaganda kanaal) als bron, maar check het maar op Twitter...

En wat zijn nu feiten die wel gestaafd kunnen worden? Dat is dat de VS sinds deze week "Boots on the ground" in Oekraïne heeft en wapens meenam, en deze na de maanden lange "training" zal achter laten! Maar ze zijn er om het Oekraïense leger te "trainen", terwijl ze niet eens kunnen garanderen dat ze die training niet zullen geven aan de doorgeslagen rechtsextremistische elementen!

Ik zou uw tip aan mij aan uzelf eens aan willen raden: Google mar eens "Operation Fearless Guardian".

Dat Pieter Klein gehoor heeft gegeven aan mijn tip wordt niet duidelijk uit de berichtgeving op de website van RTL Nieuws, noch uit het antwoord wat hij mij vannacht persoonlijk via mail stuurde. Ons gesprek krijgt dus nog een vervolg... Want zo lang als de media over dit soort zaken niet schrijft, maar wel over het bitchslappen van Bertholee, zal ik me tegen dit staaltje propaganda digitaal blijven verweren!

Ook de schandalige Nazi-praktijken van het regime in Kiev welke bekend staat onder de naam "odessa massacre" worden NIET in Nederland herdacht op deze 2 mei, de verjaardag van deze zwarte periode. Maar waar de media ook zwijgt over NATO snipers op de Maidan, doe ik dat niet. Hier een Engelstalig filmpje wat duidelijk maakt dat er in Oekraïne smerige spelletjes worden gespeeld. Spelletjes van Poroshanko en co, de lieden die "wij" steunen. Logisch dat ze dit niet willen laten zien, want dan was de steun zo verdwenen!



En er is nog meer waarover de Nederlandse media zwijgt, een belangrijke tool van propaganda. En om het dan even bij Edward Snowden te houden, de man van de begrijpelijke termen als "PRISM" uit de abstractie wist te halen: David Petraeus vs Chelsea Manning. Als u er nog niets of niet veel van wist, dan volgt hier een sprekende afbeelding die eigenlijk alles zegt over het lekken van geheime informatie in de VS, en het "straffen" daarvan:

Dit soort absurde realiteiten verdienen toch duiding? De knappe koppen van ons land met elkaar in debat op de nationale tv, volgende ochtend analyses door experts in de krant. Maar niets van dat alles!

De geheime dienst/defensie is en blijft de schoothond van de Verenigde staten, en zij niet alleen. Nee hoor, de politiek zit er vuistdiep bij in en de media... die zwijgt in alle talen. Een drie-eenheid die ons de opstoot uitdeelt: K.O. En daardoor rolt de propaganda machine dagelijks over u heen, zonder dat u het merkt, als een kikker in een kokende pan. En wat doet de politiek in nauwe samenwerking met defensie en de media? Die draaien nog een extra oefenrondje oorlogspropaganda en pakken uit met een parachutesprong van Minister Hennis-Plasschaert.

 

Maar ons land kent geen propaganda in de aanloop naar de derde wereldoorlog hoor, slaapt u maar rustig verder. Die Grijze Duif die kletst maar wat uit zijn nek...

Oud-hoofdofficier justitie Vrakking: Demmink was wel in beeld

 

In het onderzoek naar betrokkenheid van hooggeplaatste magistraten bij seksfeestjes met minderjarigen in 1998 (Rolodex-onderzoek) is in tegenstelling tot beweringen van justitieministers wel degelijk ook topambtenaar Joris Demmink in beeld gekomen. Het onderzoek liep stuk één dag nadat de hoogste ambtenaar van het departement telefonisch bij het OM naar het onderzoek had geïnformeerd.

Dit zegt de Amsterdamse oud-hoofdofficier van justitie Hans Vrakking in een gesprek met NRC Handelsblad. Vrakking, destijds initiatiefnemer van het onderzoek, is verbaasd over de bemoeienis van toenmalig secretaris-generaal van het ministerie van justitie Harry Borghouts met het onderzoek.

Volgens Vrakking was bij de inlichtingendienst BVD „belastende informatie binnengekomen over Demmink. De chauffeur van Demmink, Rob Mostert, had tegenover de BVD verteld ‘er niet meer tegen te kunnen’. Hij zat ermee dat Demmink in de dienstauto af en toe seks had met jongens”, aldus Vrakking.

Relaas Vrakking in tegenspraak met mededelingen Opstelten

De lezing van de hoofdofficier is in tegenspraak met herhaalde mededelingen van minister Opstelten (Veiligheid en Justitie, VVD). Opstelten zei begin deze maand nog dat Demmink „op geen enkele wijze” is voorgekomen in het Rolodex-onderzoek. Hij reageerde daarmee op mededelingen van een ex-agent die bij de rechtbank het tegenovergestelde had verklaard.

Vrakking zegt ten tijde van het hoogst geheime onderzoek te zijn gebeld door Borghouts die liet blijken ontstemd te zijn dat Demmink (toen directeur-generaal op dat departement) door de politie werd onderzocht. “Waar ben jij mee bezig”, zou Borghouts hebben gevraagd. Vrakking zegt niet te snappen hoe de top van het departement op de hoogte was. “Ik begrijp tot de dag van vandaag niet hoe Borghouts erbij kwam mij te bellen terwijl het om geheime inlichtingen ging.”

Na dit telefoontje liep het onderzoek direct spaak. “De dag na dit telefoongesprek – we hadden al huiszoekingen gepland – bleek dat het onderzoek uitgelekt en dus kapot was.”

Borghouts: verhaal Vrakking buitengewoon ongeloofwaardig

Borghouts zegt desgevraagd zich “absoluut niet te kunnen herinneren” Vrakking te hebben gebeld. “Een buitengewoon ongeloofwaardig verhaal”, noemt hij Vrakkings lezing. “Het ligt ook niet in de lijn van de manier waarop ik opereer.” Borghouts zegt dat hij wel op de hoogte was van het Rolodex-onderzoek, omdat de toenmalige baas van het OM, René Ficq, dit op een regulier overleg had gemeld bij de minister en de secretaris-generaal.

Demmink zegt dat “het verhaal dat aan Mostert wordt toegerekend inhoudelijk volstrekte onzin is”, zegt zijn advocaat Knijff. De weduwe van de in 2000 overleden Mostert zei volgens Knijff in 2011 tegen de rijksrecherche dat „het bericht haar evenzeer onzinnig lijkt, omdat haar man daar anders zeker met haar over gesproken zou hebben”. De AIVD (toen BVD) geeft geen commentaar. Demminks betrokkenheid bij seks met minderjarigen is, zegt Vrakking, „niet verder bekeken”. Besloten werd in overleg met justitieofficier Teeven dat dit „buiten het bereik van Rolodex lag”.

Lees in NRC Weekend het hele interview met Vrakking: ‘Zaak-Demmink lijkt op een spektakel met guillotine’.

Originele bron

Terrorisme is 100% succesvol

 

Wanneer je een blog start en door wat oude artikelen aan het struinen bent, loop je tegen van alles en nog wat aan. Het meeste zal ik op de datum zetten waarop het oorspronkelijk online is gekomen. Het volgende artikel echter, geschreven voor Globalterror.be (2007), is eigenlijk nog even zo actueel en waarheid als een koe, dat de specifieke voorbeelden vervangen kunnen worden door krantenberichten van vorige week om een passend verhaal te lezen. Het principe staat nog steeds:

Terrorisme is 100% succesvol

"Het doel van terroristen is veelal het verspreiden van angst onder de bevolking. Wanneer een bomaanslag verijdeld wordt is dit een succes voor de overheid, maar nog geen mislukking voor de terroristen. Immers wordt een verijdelde aanslag anno 2007 meer dan een week uitgebreid in de pers uitgemolken. Hiermee wordt de burger bewust gemaakt dat het "gevaar" van terrorisme direct om de hoek loert, waarmee het door de terroristen gewenste "angst-effect" toch zijn uitwerking heeft. Dus of de aanslag "succesvol" was of niet, de terrorist is altijd de winnaar...

Het succes voor terroristen lijkt dus te vallen of staan bij de media aandacht die ze krijgen. Maar het openbaart zich steeds meer dat de media, politici en zelfs de geheime diensten hun steentje eraan bijdragen dat het huidige terrorisme zo succesvol uit de verf komt.

Sprak ik vorige week al over het kolderieke voorstel vanuit de EU om "terroristische" en "haat zaaiende" websites te laten blokkeren, wil ik ditmaal wijzen op de wet die op een overspannen manier wordt uitgevoerd in het Verenigd Koninkrijk.

Zo werd vorige week het terreur alarm afgekondigd omdat met dacht dat London werd aangevallen met chemische wapens. Straten werden afgezet, mensen werden geëvacueerd en uren lang zochten specialisten naar de oorzaak van de paniek in de Engelse hoofdstad. Uiteindelijk bleken het wat goed gegrilde pepers van een Thais restaurant te zijn!

Maar ook werd een Britse tiener opgepakt en voor het gerecht gesleept voor het bezit van het " Anarchists' Cookbook", waarin staat hoe men zelf explosieven kan maken. dus naast de censuur op internet slaat nu ook de papieren censuur driftig toe. Men kan dus maar beter de eigen boekenkast even onder de loep nemen, alvorens men wordt ingerekend en wordt voorgeleidt als terrorist!

Of de "terroristische" en "haat zaaiende" websites nu wel of niet geblokkeerd gaan worden, het peper-incident nu wel of geen chemische aanval was, en de jonge Brit wel of niet wordt veroordeeld voor terroristische activiteiten... de angst-doctrine heeft zijn werk reeds gedaan. Succesvol terrorisme dus...

Mijn eerste ingezonden stuk op GlobalTerror was een stuk over de Stasi die mogelijkerwijs de methodiek van de RAF imiteerde bij aanslagen. Op deze wijze kon de Stasi aanslagen uitvoeren en de "sporen" in de richting van de RAF laten wijzen. Ze konden dit zo treffend doen, dat er geen enkele reden zou ontstaan om te overwegen dat er een andere dader dan de RAF zou kunnen bestaan.

Maar onze oosterburen hadden afgelopen week weer een interessant terreur nieuwtje. De begin september in Duitsland ontmantelde terreurgroep gelieerd aan Union of Islamic Jihad, blijkt als zodanig niet te bestaan. Waarschijnlijk is de UIJ het product van de Oezbekische geheime dienst, opgericht om extremisten in Oezbekistan in diskrediet te brengen. Dit komt naar voren uit verder onderzoek rond de gang en wandel van de verdachten Fritz G., Daniel S. en Adem Y en wordt opgemerkt door Duitse terreurexperts.

Al met al blijkt steeds vaker dat het terreur nieuws dat ons voor ogen komt niet de werkelijkheid is, een alternatieve agenda blijft voor ons verborgen. Waar we vroeger per week het aantal terrorisme artikelen in de krant op onze vingers konden tellen, wordt dit aantal momenteel dagelijks PER DAG overtroffen. Daarnaast gebruiken politici de angst-doctrine om middels populistische praatjes steeds verdergaande wetten erdoor te drukken. Hierdoor komt ons recht op privacy steeds verder in het gedrang, en verliezen we onze verworven vrijheden, waarover de media dan weer zwijgt als een graf. Dit alles is natuurlijk maar het topje van de ijsberg, want de "War on terror" lijkt steeds vreemdere sprongen te maken. Denk daar maar eens aan bij de volgende verijdelde aanslag die breed uitgemeten wordt in de media, en door politici wordt aangegrepen om WEER nieuwe wetten voor te stellen en erdoor te drukken.

Mijn inziens kunnen we concluderen dat de Media, politici en de geheime diensten er medeplichtig aan zijn dat onze vrijheden worden afgenomen. Dan kunnen we dus ook gerust stellen dat zij ertoe bijdragen dat de angst-doctrine werkt en het terrorisme, ondanks alle verijdelde aanslagen, 100% succesvol is."

 

Ook op Nujij.nl gepost 2121 dagen geleden.

 

De Snuffelstaat, Nederland en de BVD (AIVD)

Een oude post, maar met de National Security Agency (NSA) en Edward Snowden in en uit het nieuws, altijd leuk om wat Nederlands spionnenwerk gratis voorgeschoteld te krijgen. Doe er uw voordeel mee.

Vrijwel onopgemerkt heeft Nederland een nieuwe wet op de inlichtingendiensten gekregen. De BVD heet sinds 1 juni 2002 plotseling AIVD. Maar wat is er nog meer veranderd?

De speurders van Buro Jansen & Janssen volgen onze vaderlandse spionnen al jaren. Nauwgezet brengen ze in kaart hoe de dienst infiltreert in bonafide milieu-organisaties, zich mengt onder hooligans, zich bemoeit met taxi-chauffeurs, met moskeeën, met georganiseerde misdaad.

Het lijkt alsof de dienst sinds het wegvallen van de Russen als Grote Vijand wanhopig op zoek is naar nieuwe werkterreinen, om het voortbestaan veilig te stellen. En met succes! Want het budget wordt voortdurend verhoogd, het personeelsbestand verder uitgebreid. De nieuwe wet heeft de bevoegdheden aanzienlijk verruimd, terwijl de mogelijkheden van democratische controle er zeker niet op zijn vooruitgegaan. Hoe gaat de dienst precies te werk? Hoe zit het met de vaak discutabele samenwerking met de politie? Gaan de spionnen hun boekje wel eens te buiten? En hoe gevaarlijk is dat? Zou de samenleving zich niet beter op een andere wijze kunnen beschermen tegen al dan niet vermeende gevaren?

De snuffelstaat onthult wat bezorgde burgers willen weten over de werking van de geheime dienst - voor zover daar achter te komen is. De AIVD denkt iedereen ongestraft te kunnen beloeren. Sommige mensen loeren terug.

ISBN 59141210
Uitgeverij Fagel
prijs € 7

Het boek is online te lezen in losse hoofdstukken op de site van J&J

Bron: www.burojansen.nl

 

VPRO's Tegenlicht maakte met de makers de aflevering:

De snuffelstaat (2009)
 

In de jaren zeventig verliest kritisch links terrein; niemand gelooft meer in de revolutie. In plaats van partijgebonden groepen als Maoïsten, Leninisten en Marxisten ontstaan nieuwe activistische bewegingen die opkomen voor vrouwenrechten, homo's, dieren, huisvesting en de Derde Wereld. Ze vechten tegen kernenergie en voor een beter milieu. Met succes bestrijden tientallen actiegroepen sociale misstanden. Ze slagen erin om een aantal wezenlijke veranderingen in de maatschappij door te voeren. Er kwamen geen kruisraketten, bont werd afkeurenswaardig, vrouwen kregen het recht op abortus, homo's mogen huwen en Zuid-Afrika werd verlost van het apartheidsregime.

Maar hoe goed deze actiegroepen het ook voor hadden met de wereld, ze waren bij voorbaat verdacht. Net als de CPN direct na de oorlog, worden zij stelselmatig geïnfiltreerd door de BVD en later de AIVD. Dat heeft een enorme weerslag op kritisch links en leidt tot paranoïde gedrag, sociale uitsluiting, versplintering en radicalisering. De aanslagen van 11 September en de moord op Fortuyn en van Gogh, betekenen een verdere uitbreiding van de macht van de geheime diensten. Wetswijzigingen komen als hamerstuk door de Tweede Kamer.

Wie radicaal denkt, is al verdacht, zonder dat er een strafbaar feit gepleegd is. "Gedeeld gedachtegoed" noemen ze dat. En daarmee staat de deur wagenwijd open voor op grote schaal afluisteren, schaduwen, dossiervorming en preventieve hechtenis.

Maar wat zijn de gevólgen van de uitgebreide bevoegdheden? Wie controleert deze macht? Welke mensen bepalen dat andere mensen gevaarlijk zijn en waarom? Kunnen sociale misstanden nog wel ongestraft aan de kaak gesteld worden?

Onderzoeksbureau Jansen en Janssen onderzocht de handel en wandel van BVD en AIVD. Net als hun Nijmeegse collega en oud-activist Louis Sévèke, die vorig jaar november, vermoord werd. Een moord die tot op heden onopgelost is, al zijn de speculaties niet van de lucht.

Radicaal denken leidde in het verleden tot vooruitgang en emancipatie. Maar de speelruimte wordt kleiner en kleiner.

Met onderzoeksbureau Jansen en Janssen kijken we terug naar het linkse verleden, het heden en de toekomst. Door gesprekken met deelnemers aan "De Grootste Volksopstand van Nederland": de kraak van de Piersonstraat in Nijmegen. Met Groenfront over de acties tegen de Betuwelijn. Met advocaat Prof. Ties Prakken over de verwikkelingen rond de RARA aanslagen, de justitiële dwalingen en de onzekere toekomst van radicaal denken. En tenslotte met Tweede Kamerlid Wijnand Duyvendak (Groen Links) over zijn actieverleden in Onkruit en de kritiekloze houding van collega-kamerleden inzake de uitbreiding van de bevoegdheden van geheime diensten en politie.

Regie: Rob Schröder
Productie: Ymke Kreiken

 

 

Originele post op Zaplog.nl

Algemene Zaken achter gewraakt Telegraaf-artikel

Het was geen kleinigheid: voormalig AIVD'er Heleen de Waal werd verdacht van het lekken van staatsgeheimen en zat vijf maanden gevangen. Ze werd vrijgesproken, en prompt ontstond complot en intrige. Is er wel gelekt? Wie had het dan op zijn geweten? Waarom? In het boek dat De Waal schreef rekende ze vooral af met de omstandigheden in
de gevangenis, al waren er kleine 'vingerwijzingen' naar de werkelijke daders. Hoe vergaat het haar nu? Maandag was zij te gast in Dit is de Dag.
Bron

Het ministerie van Algemene Zaken zat achter het artikel waarin de AIVD beschuldigd werd foute informatie over Irak. Dat zei oud-AIVD'er Heleen de Waal maandag in Dit is de Dag. De Waal zat vijf maanden vast op beschuldiging van het lekken van staatsgeheimen.

Door Leendert Bos (Bron)

In het artikel beschuldigde De Telegraaf de opsporings- en inlichtingendienst ervan verkeerde informatie aan het kabinet te hebben gegeven over de aanwezigheid van massavernietingswapens in Irak. Mede op basis daarvan zou premier Balkenende destijds besloten hebben de oorlog in Irak te steunen. De krant baseerde het artikel op vertrouwelijke notities van de AIVD. Kort daarna werd De Waal opgepakt, ontslagen en in staat van beschuldiging gesteld.

Volgens De Waal, die inmiddels vrijgesproken is op basis van onrechtmatig verkregen bewijsmateriaal, had het ministerie van Algemene Zaken er baat bij de AIVD de zwarte piet toe te schuiven, nadat bleek dat er in Irak helemaal geen massavernietingingswapens gevonden werden. 'Zo lekker was de rol van Nederland niet.'

Toevallig
In de maanden voor haar arrestatie ontmoette De Waal de journaliste die het artikel in De Telegraaf publiceerde eenmaal via haar partner. Ook werd er in haar huis een vertrouwelijk AIVD-document gevonden dat overigens geen betrekking had tot de rol van Nederland in Irak. De Waal noemde deze feiten echter 'toevalligheden'. 'Het is misschien opmerkelijk, maar maakt me niet direct verdacht.'

Luister naar het interview op Radio 1:
Deel 1
Deel 2

 Eerder schreef Heleen de Waal het Boek "Halve lucht - Hoe een AIVDér door de eigen dienst werd veroordeeld".
ISBN 978-94-600-3327-8

Het bericht van de aanhouding van Heleen de Waal op 18 juni 2009 sloeg binnen de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst in als een bom. Zij werkte er al twaalf jaar als analist en stond bekend als deskundig en gedreven. Dat juist zij werd verdacht van het lekken van staatsgeheimen naar De Telegraaf leidde tot verbijstering, niet alleen bij haar collega's, maar in de eerste plaats bij haarzelf. Ze was perplex toen ze vanuit kantoor werd meegevoerd door de Rijksrecherche, ze dacht dat er sprake was van een slechte grap.

Ook tijdens de eerste dagen van intensieve verhoren, opgesloten in een politiecel en verstoken van ieder contact met de buitenwereld, bleef ze zichzelf voorhouden dat er snel een einde zou komen aan deze nachtmerrie. Men zou tot het besef komen dat zij niet het gezochte lek was, dat kon niet anders. Maar het gebeurde niet. Het OM nam de beschuldigingen over zonder werkelijke controle en zonder dat ooit door de verdediging inzage werd verkregen in de onderliggende want geheime stukken van de AIVD. Haar loyaliteit aan de AIVD werd behoorlijk op de proef gesteld. Deze Kafkaëske situatie zou uiteindelijk bijna vijf maanden duren.Op 14 juli 2010 werd Heleen door de rechter vrijgesproken.

Wat gebeurt er als de Staat, die je jarenlang vol overtuiging hebt gediend, zich plotseling tegen je keert? Hoe zien je dagen eruit op de vrouwenafdeling van een Nederlandse gevangenis? Hoe stel je je te weer tegen onterechte beschuldigingen, tegen intimidatie? Heleen de Waal raakte haar baan en haar oude leven kwijt. In Halve lucht, een non-fictie thriller die is gebaseerd op de dagboeken die zij in het geheim bijhield, beschrijft zij op pakkende wijze haar ervaringen met het Nederlandse rechtssysteem.
Bron 
Originele post op Zaplog 2011-07-30