Patrick Lancaster is een reporter die momenteel op de grond in Oekraïne verslag doet. Vanuit Donetsk, vanuit Marioepol, indrukwekkende beelden. Erg puur als je het mij vraagt. Er komt een onmisbaar beeld naar voren van een land dat eigen burgers bestookt. Dit wordt veelal weggezet als Russische propaganda, maar de beelden van Lancaster spreken boekdelen. Het extreemrechtse Azov verschuilt zich onder burgers en schiet zelf op hen. Dit zijn de woorden van de burgers die vluchten. Alleen al in deze video's wordt het meerdere malen expliciet uitgesproken. Heftige beelden...
Toch is dit niet het geluid wat we over het algemeen te horen krijgen. We moeten het doen met Zelensky die de Tweede Kamer toespreekt, dat Nederland 17 Russische diplomaten uitzet vanwege spionage en bizarre propaganda dat Russische soldaten naar huis bellen om te vertellen dat ze voor het eerst in hun leven straatverlichting en geasfalteerde wegen hadden gezien. #hoedan?
Ik kan er met m'n hoofd niet bij, maar het is de realiteit van 2022.
Hieronder alle video's van de afgelopen week, van Patrick Lancaster. Er zitten er nog veel meer in zijn archief wat via YouTube is te zien, en er zullen vast nog vele video's vol horror volgen.
Patrick Lancaster werkt niet voor een nieuwsstation maar is independent reporter, mocht je zijn werk waardevol vinden, dan kun je hem financieel supporten. Ook dat is 2022...
Op Nu.nl konden we in wat meer bedekte termen al lezen wat de meest recente ideeën van Bert Koenders voor een MH17-gerecht zijn, maar in de Shanghai Daily wordt het expliciet uitgesproken:
"The most realistic option would be the organization of the trial at a national level in one of the countries involved in the investigation, the Dutch FM told reporters after the two-day informal meeting of the EU foreign ministers council in the Dutch capital. Five countries are involved in the investigations. They are Australia, Belgium, Malaysia, the Netherlands and Ukraine. "
Na alle tumult van afgelopen week durft hij dit serieus voor te stellen? Is hij nou helemaal van de pot gerukt? De slager die zijn eigen vlees keurt? Het is te zot voor woorden en niet te bevatten dat hij dit serieus durft uit te spreken! Dit kan ab-so-luut geen optie zijn! Dat hij het durft uit te spreken vind ik juist na alle commotie grenzen aan volksverraad, gadverdamme!
En als klap op de vuurpijl, terug bij Nu.nl, steekt hij ook nog eens de malafide propagandameester Bellingcat een veer in de reett:
"Hij was ''heel positief'' over Bellingcat, een platform voor onderzoeksjournalistiek, dat volgens eigen zeggen heeft vastgesteld dat ongeveer twintig Russische militairen weten wie van hen op 17 juli 2014 een BUK-raket afvuurde op vlucht MH17. Dat kan justitie zeker helpen, denkt Koenders."
Sorry, ik sta voor van alles en nog wat open, maar dit gaat allemaal zo ver, dat ik niet kan geloven dat ik dit nu werkelijk aan het typen ben. Een absurd niveau van propaganda en uitermate surrealistisch gewoon, BAH!
Vandaag weer "vol op" aandacht voor MH17, en als het niet anders kan, dan wordt er gewoon weer iets verzonnen, zolang de Russische demonisering maar doorgaat. Valentina Lisitsa haar muziek is in de ban gedaan, op de vluchten van de KLM, om niet gedane MH17-uitspraken.
De volkskrant schrijft: "De vliegmaatschappij bevestigt het besluit via een woordvoerder. 'We zijn er via sociale media op geattendeerd dat Lisitsa sympathie heeft betuigd voor de aanval op MH-17', zegt een woordvoerder. 'Dat is afschuwelijk. We verwijderen haar muziek nu van alle vluchten.'
De copyshop van RTL weet het ongeverifieerde bericht klakkeloos na te braken. De NOS in de slipstream: "Volgens klagende passagiers heeft ze in tweets sympathie betuigd met de aanslag op vlucht MH17"
Waar de NOS spreekt over "Passagiers", stelt de Volkskrant: "De klacht komt van een actiegroep die stelling neemt tegen artiesten die het regime van Vladimir Poetin steunen."
Nu sluit het een het ander niet uit, want ook een actiegroep kan onder de categorie passagiers vallen. Maar het idee dat het een anti-Poetin actiegroep betreft maakt het een stuk minder neutraal dan passagiers. Wie zijn die passagiers uit de actiegroep? Hoe heet die actiegroep? Waar komen de gelden vandaan om die actiegroep te ondersteunen? Allemaal essentiële vragen die onze informerende liegende media onbeantwoord laten. Ook geen enkel Nederlands medium die Valentina Lisitsa zelf aan het woord laten. Tot zo ver het fenomeen wederhoor...
Wellicht het belangrijkste zinnetje uit het VK artikel is de volgende: "De KLM heeft vervolgens zelf onderzoek gedaan naar de uitlatingen van Lisitsa."
Nou, dan moeten het flinke speurneuzen zijn bij onze royal birds, want er is geen ziel op Twitter die een dergelijke steunbetuiging van Lisitsa kan vinden! Ik daag u uit, want wie dit wel kan vinden bewijst mijn ongelijk. Maar dat gaat niet gebeuren, zoals hier helder wordt weergegeven.
Werkelijk om te kotsen!
Nu, na deze zuivere karaktermoord, eerst maar eens even tot rust komen met wat muziek van Valentina Lisitsa zelf, de meest populaire klassieke artiest op Youtube.
PNAC staat voor "Project for a New American Century" en is een legendarische Amerikaanse denktank, veelal bekend om hun paper "Rebuilding America's Defenses: Strategies, Forces, and Resources For a New Century" uit september 2000. Een aantal bekende namen van deze topbreinen zijn Dick Cheney, Donald Rumsfeld, Paul Wolfowitz, Francis Fukuyama en voor diegene die het theater voor komende Amerikaanse verkiezingen heeft gevolgd, Jeb Bush.
In het kort gaat het rapport over de Amerikaanse dominantie van de wereld en hoe die te behouden. Wellicht het meest controversiële citaat uit dit document is: "Further, the process of transformation, even if it brings revolutionary change, is likely to be a long one, absent some catastrophic and catalyzing event – like a new Pearl Harbor." Wat er eigenlijk staat is dat een ramp het proces van gewenste verandering enorm zou bespoedigen. Binnen een jaar werd hun "droom" werkelijkheid en werd 911 hun nieuwe Pearl Harbor.
Rampen worden aangewend door politici om economische en politiek anders onhaalbare zaken erdoor te drukken, met ongekende spoed en vaak zonder wedeweten van burgers. Naomi Klein heeft dit mechanisme voortreffelijk uitgelegd in haar boek De Schok Doctrine. Hier kunt u ook naar een lezing van haar kijken.
Nu stond vandaag in Trouw een interview met Mark Leonard, medeoprichter en directeur van de Europese Raad voor Buitenlandse Betrekkingen, een denktank met vestigingen in zeven verschillende Europese landen. Zijn opmerking over MH17 is er eentje om over na te denken wanneer we de geschiedenis van PNAC en 911 in ogenschouw nemen. Mogelijk is het slechts een onbeduidende opmerking tussendoor voor lezers, maar ik vind het veelzeggend.
"zonder de MH17 zou het heel lastig geweest zijn om voldoende steun te vinden voor de zwaardere sancties tegen de Russische economie."
Dat er veel mis is met de Europese houding ten aanzien van Rusland is pijnlijk zichtbaar geworden na MH17. Dat niet iedereen meegaat in dit "process of transformation" na het "catastrophic and catalyzing event" genaamd MH17 en tegengas geeft op de anti-Rusland politiek is zeldzaam en daarom prijzenswaardig. Vandaar dat ik speciaal de aandacht wil vestigen op "de Dame in de Rode jurk" Sahra Wagenknecht, die met Angela Merkel de vloer aanveegt in de Bondsdag over haar politiek tegen Rusland.
Als we nu ook maar eens een Nederlandse politicus hadden die op een soortgelijke wijze van leer zou trekken tegen Mark Rutte en kornuiten. Want als "iemand" kwalijk genomen kan worden dat MH17 politiek misbruikt wordt over de rug van de slachtoffers, dat is dat ons kabinet. Wat een absurd en bespottelijk VN-spektakel hadden we deze week weer...
Het gebeurt niet vaak dat een journalist reageert op een van mijn berichten op Twitter. Maar vandaag had ik de eer dat David Jan Godfroid van de NOS dat wel deed. Naar aanleiding van een NOS bericht over een op te richten MH17-monument in Grabovo, Oekraïne, zei ik dat ik de toon van de journalist denigrerend en verwerpelijk vond. Hierop volgde zijn reactie: "Welke denigrerende toon precies?". En dit kan ik waarderen, dus licht ik dit graag toe. Dit doe ik door in te gaan op de vrijheid van woordkeuze voor een journalist en een tweetal artikelen over het MH17-monument.
Beste David Jan Godfroid, Ik verwacht geen nieuw NOS-artikel als reactie op mijn beklag, maar een reactie onder dit blog, via Twitter of zelfs een Longtweet zou zeer worden gewaardeerd. Wellicht vind u dat ik helemaal fout denk en heeft u valide argumenten om mijn denkbeeld te veranderen. Enige verdere interactie zou mogelijk vruchtbaar kunnen zijn.
Het is de toon die de muziek maakt
Oekraïne is al geruime tijd het toneel van een geopolitiek schaakspel tussen "Oost" en "West", de koude oorlog opgewarmd tot een laaiend vuur. Dit gebeurt natuurlijk niet door een rechtstreekse confrontatie tussen de Verenigde Staten en Rusland, maar dat gaat via de zogenaamde proxies. De NAVO steunt het westers georiënteerde Kiev en Rusland steunt de separatisten in het oosten van Oekraïne. En de omschrijving van die laatste groep is een duidelijk voorbeeld van hoe woordkeuze van de media bepalend is voor de beeldvorming van de burger.
De Oost-Oekraïense regio's Donetsk en Loehansk hebben samen 6,5 miljoen inwoners. In mei van 2014 werd daar een referendum gehouden over de onafhankelijkheid van Oekraïne en aansluiting bij Rusland. Volgens de separatisten heeft 89 procent in Donetsk en 96 procent in Loehansk in een referendum voor afscheiding van Oekraïne gestemd. Dit werd niet geaccepteerd door de regering in Kiev en tot op de dag van vandaag wordt daarover een bloedige strijd gevoerd. De woordkeuze om deze "separatisten" te omschrijven is divers.
De ene keer worden het gewoonweg "separatisten" genoemd, alhoewel "Pro-Russische separatisten" vaak de voorkeur geniet. Dat laatste is in mijn ogen vrij opmerkelijk als je beseft dat de regering in Kiev zelden tot nooit de "Pro-Navo regering in Kiev" wordt genoemd. De geopolitieke voorkeur wordt dus niet consequent toegevoegd, maar vooral als bijvoeglijk naamwoord aan de tegenstanders van het Westen vastgeplakt.
Nu wordt niet altijd het woord "separatisten" gebruikt. "Rebellen" is ook een term die met grote regelmaat wordt gebruikt. Maar waar een separatist nog gezien kan worden als een persoon die zich ergens van wil afscheiden met mogelijk een nobele ideologie heeft een "rebel" al direct een negatieve connotatie. Een rebel is recalcitrant, tegendraads, opstandig en niet goed voor stabiliteit en rust. Dus "Pro-Russische rebellen" betekent niet veel goeds...
Waar "Pro-Rusland" zich nog richt op ideologie, is een veel gebruikte term in het Engels "Russian backed separatists", wat "hands-on" inmenging van Rusland impliceert. Het "regime" in Kiev weet het nog bonter te maken, en noemt de separatisten botweg "terroristen".
En hier kunt u zien dat ik het principe van woordkeuze zelf ook toepas, want het "regime" of de "regering" in Kiev komt behoorlijk anders binnen bij de ontvanger van de boodschap. En of het gebruikte woord nu goed of fout is, dat is niet eens belangrijk in deze. Wat ik ermee wil duidelijk maken is dat de journalist verantwoordelijk is voor de woordkeuze, omdat dit van groot belang is voor de lezers. Het is een van de belangrijkste tools die een journalist heeft: woordkeuze.
Feest bij het Algemeen Dagblad
Mogelijk komt mijn afkeurende houding over de toon van Godfroid doordat ik eerst een artikel over ditzelfde onderwerp van het AD had gelezen. Hierin wordt het beeld geschapen van een openhartige en uiterst menselijke Burgemeester Vladimir Berezjnoj, die Nederlanders uitnodigt om daar naartoe te komen en zelf actief meewerkt bij het oprichten van het MH17-monument, ondanks de beperkte financiële middelen. Woordkeuzes als "'Wij willen alles doen om ze te helpen", "Zelf schep ter hand", "hoogstpersoonlijk" en "Ik heb ook gevoelens" dragen bij aan het positieve gevoel wat ik kreeg over het op te richten monument en de effort die erin wordt gestoken. Lof voor de lokale bevolking die, zoals het artikel beschrijft, die het monument betalen.
Minachting bij de NOS
Na het AD artikel las ik de berichtgeving van de NOS, van correspondent David Jan Godfroid. Alleen al de titel liet mijn alarmbellen rinkelen. "Grabovo bouwt nog snel monument voor herdenking MH17"."Nog snel"? Dit schepte bij mij direct een beeld van een afgeraffelde taak. Iets wat niet echt van belang is en geen waarde heeft, maar als verplichting toch nog maar even op het laatste moment is uitgevoerd. Het kwam bij mij binnen als weinig respectvol naar de familie van en de slachtoffers zelf. Ik vroeg me direct af waarom er niet simpelweg gebruik was gemaakt van de kop "Grabovo bouwt monument voor herdenking MH17".
Het artikel lezende werd mijn eerste gevoel bevestigd. Wellicht ben ik een zeurpiet, maar voor mij zit de duivel in de details. Zo staat er direct in de eerste zin: "Een waterpas, een troffel, wat betonnen platen"."Wat" betonnen platen? Waarom niet gewoonweg "betonnen platen"? Het gebruikte woord "wat" staat hier voor weinig, een paar, niet veel, ofwel niet van betekenis, waardeloos. En ook al is dat van de journalist niet zo bedoeld, dat is wel het beeld wat het in me oproept.
En dat woord "wat" komt in het korte item nogmaals terug. Nu bij het omschrijven van het te maken monument. "De burgemeester van het dorp, Vladimir Berezjnoi, vindt dat een herdenking onmogelijk is zonder monument op het heuveltje. Heel bijzonder zal het niet worden, want Grabovo heeft weinig te besteden. Wat graniet, marmer en een tekst."
"Wat graniet, marmer..."
Maar in deze alinea gaat het kleineren door. Ook al kan het zijn dat hier de waarheid wordt gesproken over het dorp en haar inwoners, het is de toon die de muziek maakt...
"Heel bijzonder zal het niet worden, want Grabovo heeft weinig te besteden."
Het spijt me zeer David Jan Godfroid, maar het feit dat de mensen van dit dorp hun beperkt financiële middelen bij elkaar hebben gebracht om überhaupt een MH17-monument op te richten is lovenswaardig. Al hadden ze een kruis van tweedehands hout geslagen en daarop met stift een tekst geschreven dan was dat in mijn beleving al bijzonder geweest. Het gaat er namelijk niet om of het een groot, duur of opzichtig monument wordt, dat is volledig ondergeschikt aan het idee dat dit monument, zonder steun vanuit Nederland, vanuit het hart van de mensen komt. En dat beste David Jan, dát is pas bijzonder... Uit het hart...
Dat Nederland niet heeft bijgedragen, ondanks de wens vanuit Grabovo, wordt niet verwerkt in het geschreven stuk, wel in het bijbehorende filmpje. Een gemiste kans om de (ontbrekende) rol van Nederland bij het oprichten van dit monument onder de aandacht van jullie lezers te brengen. Zonde...
Ook het volgende citaat van de burgemeester draagt bij aan de gecreëerde discutabele reputatie van de man en zijn burgers. "Ik weet nog niet wat erop komt te staan". Ik besef me dat dit de eigen woorden zijn van Berezjnoi, maar in het totaal plaatje draagt het slechts bij aan een negatief imago. Hij geeft duidelijk aan dat de verantwoordelijkheid hiervoor bij anderen ligt, maar het komt over alsof de man de boel niet goed op orde heeft, net zoals het "nog snel" bouwen van het monument. Of moet ik zeggen monumentje?
Want nadat tweemaal het woord "heuveltje" is gevallen verandert het monument uit de titel ineens in "monumentje". Ook dit verkleinwoord draagt weer bij aan de denigrerende toon die ik filter uit het artikel. Verkleinwoorden kunnen veel kracht met zich meebrengen...
De afsluitende alinea draagt wederom bij aan een imago van slechte organisatie en planning, want er wordt ineens in twijfel getrokken of het wel op tijd af zal komen. Was daar bij journalist Godfroid dan enige twijfel over? Immers betrof het slechts een monumenTJE, waar toch wel met 6 man aan werd gewerkt?!
Al met al was de smaak van dit artikel bitter, in tegenstelling tot de lofzang van het AD. Woordkeuzes worden gemaakt door de journalist. De woorden die David Jan Godfroid gebruikte vind ik verwerpelijk door de denigrerende toon. Als ik het verkeerd heb opgevat, het anders was bedoeld of er een andere reden is waarom mijn beklag niet gepast is, dan verneem ik dat graag.
PS het "monumentje" is al af, een dag voor de herdenking...
,,In herinnering van 298 overledenen. Onschuldige slachtoffers van de burgeroorlog''. AD
Op 25 juni presenteren wij u: Een debat in De Balie, Amsterdam
De rol van de westerse media en de geopolitieke belangen in het conflict in Oekraïne
Tijdens het debat zullen de sprekers ingaan op de vraag of de westerse media in staat zijn tot objectieve berichtgeving rond het conflict in Oekraïne. Zij belichten de geopolitieke en historische achtergronden van het conflict en plaatsen het geheel in zowel Europese als mondiale context. Er worden conflictscenario’s geschetst, en ook zal het onderzoek naar de crash van de MH17 de revue passeren.
Prof. Karel van Wolferen (1941), emeritus hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam; was
lange tijd Oost-Azië-correspondent voor NRC Handelsblad; auteur van The Enigma of Japanese
Power. Zijn website is: www.karelvanwolferen.com
Dr. Jan van der Putten (1941), gepromoveerd aan de Universiteit Leiden; was lange tijd
correspondent voor o.a. NRC Handelsblad en de Volkskrant; China- en Midden-Oosten-expert.
Auteur van o.a Verbijsterend China en China, wereldleider? Drie toekomstscenario's. Zijn website is: www.janvanderputten.com
Joost Niemöller (1957), onderzoeksjournalist, auteur en blogger; zijn laatste boek heet MH17
De Doofpotdeal. Andere boeken van zijn hand zijn o.a. Wraak! en De maand erna. Zijn website is: www.joostniemoller.nl
Plaats:
De Salonzaal van Grand Café De Balie, Amsterdam.
Tijd:
25 juni 2015 19.30 - 21.30
Kosten:
7,50 euro
5 euro studenten/CJP/Stadspas
Programma:
19.15 - 19.30 Ontvangst in de Salonzaal van De Balie
19.30 - 20.45 Presentaties van de sprekers
20.45 - 21.30 Debat met het publiek
Dit is de omschrijving onder de Youtube film:
The main essence of the process which became uncovered in Ukraine, lies not even in confrontation with Russia (which is very important), but in the slow emersion of Nazi’s submarine of 4th Reich supported by applause of United States and Europe.
4th Reich is a Nazi’s concept, firstly declared in 1946 at the Neo-Nazi Internationale at San-Remo, which now takes up the global nature via Ukraine. For the first time ever, the Nazis were used with a blessing from the USA and Europe. There were the same Nazis, which were hidden under the wings of foreign intelligence services since 1945 and which were fostered against the Soviet Union all these years.
At the moment, when bipolar world was destroyed and when madmen were triumphing over the collapse of the Soviet Union, a way to Nazification of Europe was opened. And now we are observing one thing: a union of Nazis and liberals (or extremists a la Islam and liberals), as a new formula used by America everywhere. At that, the Nazis (or bin Laden) form a strike force leading the quasi-liberal masses of people. After that, the masses are washed out and the radicals step forward.
First goes desovietization, then comes dechristianization, and, afterwards, this black hellfire cauldron appears. As an alternative to this, a noble alloy emerging now in Donbass is offered, as well as the things said by His Holiness, our Patriarch Kirill at the opening of Worldwide Russian People’s Council: “How someone’s national consciousness should be torn, in which caverns of thought and spirit should someone’s national consciousness rest, for that he, considering himself the bearer of Russian national idea, abandons the saints and heroes of the native history, the endeavors of the ancestors, and makes the Nazis and their minions idols for himself”. http://www.patriarchia.ru/db/text/336...
Which caverns of filth have germinated this Nazi identity? Who grew it up, apart from Ukrainians themselves?
De volledige tekst van deze documentaire van StormCloudsGathering.com, met bronnen, is hier te vinden.
"Contrary to what the mainstream media has tried to convince you, it's not at all a mystery how the fire started in Odessa, Ukraine and it's not at all a mystery who started it. We owe it to the victims to expose what really happened."
De volgende beschrijving vond ik op Zaplog: Deze nieuwe film belicht de brandstichting door rechts-extremisten op het Trade Union House in het centrum van Odessa, die het begin was van de burgeroorlog in Oekraïne. 'Wildvuur: De Oddessa wreedheden van 2 mei 2014' is uitgebracht in Duitsland en Engels ondertiteld. De 45 minuten durende film is geproduceerd door leftvision.de en Ulrich Heyden en Marco Benson.
Op 2 mei 2014 werden meer dan 40 anti-fascistische demonstranten vermoord door rechtse extremisten tijdens een brandstichting en de aanval op de Trade Union Huis in het centrum van de stad Odessa. Velen werden gedood nadat ze uit het brandende gebouw waren ontsnapt. De demonstranten hadden hun toevlucht genomen in het gebouw nadat hun protest kamp werd aangevallen door de nazi-bendes van burgerwacht-extremisten.
In Wildvuur worden ooggetuigen van de aanval op het gebouw en familieleden van de slachtoffers geïnterviewd. De video laat zien dat antifascistische demonstranten, die op dit moment gevangen zitten of onder huisarrest zijn, worden beschuldigd van misdaden, terwijl de werkelijke daders van deze brandstichting en moorden ongestraft zijn en vrij rondlopen.
Deze documentaire onderzoekt een van de belangrijkste gebeurtenissen in de burgeroorlog in Oekraïne en documenteert een verscheurde stad als gevolg van de tragedie van 2 mei 2014.
Independent German journalist Ulrich Heyden, creator of "Wildfire" (Lauffeuer), a documentary film about the events of May 2, 2014 in Odessa Ukraine, presented his picture at the Rossiya Segodnya International News Agency in Moscow on Friday.
Wildfire documents the events of the fateful day in May when a group of pro-Kiev radicals are alleged to have trapped and burned dozens of anti-government activists alive in the House of Trade Unions Building in Odessa, the picturesque Black Sea port city. Heyden conducts an independent journalistic investigation into the events, reflecting on recently uncovered evidence and presenting eyewitness testimony.
The film, presently available in Russian and German, begins in the run up to the Trade Unions Building fire, goes over the events, and features commentary from eyewitnesses on both sides. Screened in Berlin last month, Heyden noted that despite a favorable response, German media virtually ignored his work, while German television has made no offers to broadcast it.
"I feel that Germans have questions about what happened, and usually such films are shown. I have a feeling that about 30 percent of Germans would like to see this film," Heyden, a journalistic veteran with over 20 years' experience in Russia for a variety of German newspapers, noted.
Heyden plans to add subtitles to the film in several other languages, and to make it available for viewing on the internet, free of charge. Asked whether he would like to continue creating works on the crisis in Ukraine in the future, he noted that he does, but only when he saves enough money and has more time to devote himself to doing so. "I personally and several friends would like to do so, but after such hard work it is necessary to have a breather. Furthermore, this is volunteer work, so we will need to find sponsors with a good reputation. In this conflict, we as journalists must not take money from interested parties; therefore it will be difficult to find the necessary financing," Heyden noted.
"I am an optimist by nature and, on the basis of all my work in journalism, sincerely hope that the truth will win in the end," Heyden added.
Russian journalists watching the screening and meeting with Heyden afterwards commented that the film was objective, taking account of the opinions and positions of all sides associated with the events. News and analysis site Ukraina.ru editor Alena Berezovskaya commented that "the most difficult feeling is that of powerlessness; to change something, to have an impact," this is the goal for journalism. Berezovskaya voiced her gratitude to Heyden for risking his personal safety, for spending his money and time "in the aims of finding and communicating the truth."
Russian Civic Chamber member Maxim Grigoriev agreed with Berezovskaya, noting that "the fact that independent journalists like you exist is a great blessing for international journalism; this [film] is an act of serious civic courage."
Yuri, a man claiming to be an eyewitness to the film's subject matter, noted that Heyden's film put things in perspective, and reminded even witnesses about important details. "For example, your film talks about children in the House of Trade Unions. And yes, there really were children there, but I think that this is the first film that openly talks about it, that notes that they were there, and their fates remain unknown to me." Yuri added that "this tragedy will not remain only in our memory, and an investigation will [eventually] be held. Those who organized and participated in this punitive action will sooner or later be punished for their crimes, and perhaps your film will in some way assist in this process."
On May 2, 2014, rival rallies broke out in the southern port city of Odessa supporting and condemning the Euromaidan coup-empowered government in Kiev. Pro-Kiev protesters, including football hooligans and members of Right Sector militia, are alleged to have blocked anti-government protesters in the House of Trade Unions in the center of the city. The building was then set on fire, resulting in the deaths of 48 people and injuries to over 200 others, according to official statistics. Local public figures including Odessa's regional parliament MP Vadim Savenko, however, have accused Kiev of covering up the true death toll, saying that it maybe be as high as 116.
Film from Ulrich Heyden & Marco Benson produced by leftvision.de
A film examining the arson attack on Odessa's Trade Unions House at the start of the civil war in Ukraine and the role played by ultranationalism, the police and politics in post-Soviet space. The documentary takes a look at a key event in the conflict and documents a city torn apart as a result of this tragedy.
Nog een PDF over Oekraïne: The Odessa Massacre. Deze zwarte bladzijdes uit de recente geschiedenis van Oekraïne wordt vandaag herdacht. Maar het is geen feest op de eerste verjaardag van deze gebeurtenis. Maar het moet herdacht worden!
Kort document met foto's en Engelse tekst, 8 bladzijdes.
Hier de tekst zoals deze op de website te vinden is:
On May 2 2014, the southern seaport of Odessa, the Pearl of the Black Sea and the humor capital, saw clashes between Ukraine federalization supporters on one hand, and the neo-Nazi Right Sector, Euromaidan activists and football fans on the other.
At least 46 died, with another 200 injured. 38 federalists burned alive in the Trade-Unions Building assailed with Molotov cocktails.
Na Neonazis & Euromaidan - From Democracy to Dictatorship nu nog een gratis te downloaden boek in Pdf-formaat over Oekraïne: "Ukraine after Maidan - Democracy under fire". Wederom een Engelse tekst, maar dat mag de pret niet drukken. Hieronder de tekst zoals deze op de website te vinden is:
The book "Ukraine after Euromaidan: Democracy under fire" which is devoted to the 2014 coup in Ukraine and the chain of events that followed, including the war in the East Ukraine and establishing of the People's Republics in Donetsk and Lugansk regions, is available for free download in PDF (1.3 MB).
The events of the Ukrainian revolution of 2014 brought not only changes of the political landscape of the country but also transformation of Ukraine's very map. Thus, the Republiс of Crimea returned to Russia, and in the East of the country two new republics have been formed: Donetsk People's Republic (DPR) and Lugansk People's Republic (LPR), which historically were part of Novorossiya.
On November 2, 2014, local and state elections were conducted in DPR and LPR. The environment during elections was highly complicated by constant shelling, humanitarian crisis, shortage of qualified personnel. Despite all those facts, elections were initially designed to be as democratic and transparent as possible in the given circumstances.
There was heightened attention to the election campaigns in DPR and LPR by local, Russian and West European media. On the election day, in DPR alone there were 320 accredited journalists including those from the West Europe and USA. There were weekly news press-conferences conducted by local deputies, briefings for all participants and candidates in election process, and road trips of candidates to regions.
Percent of election participation was maximum possible in a war situaton. In both DPR and LPR there were queues of thousands of voters to election centres. Eventually, there were more than a million people who voted in DPR, and more than 700 000 those in LPR.
Authors:
Alexander Bedritskiy - political scientist, PhD, CEO of CIS-EMO (2013-2014), participant in 20 OSCE ODIHR election observation missions, author and co-author of monographs and articles.
Alexey Kochetkov - political scientist, journalist, CEO of CIS-EMO (2003-2013), president of the Public Diplomacy Foundation, international elections expert, author of methodologies for electoral processes monitoring, author of books on Ukrainian and CIS countries politics.
Stanislav Byshok - psychologist, political analyst of CIS-EMO, expert on political extremism, author and co-author of books and independent reports on the contemporary Russian and Ukrainian politics.
"Crimea - "The way Home", ook bekend als "Way back home", is een documenataire van 2,5 uur over de gebeurtenissen in de Krim een jaar geleden. Het is een eye-opener! Engelse ondertiteling.
De documentaire is zowel in z'n geheel als in 5 delen gepost. Beide beschrijvingen heb ik hieronder toegevoegd. Mocht deze documentaire zijn bevallen, kom dan snel terug, want 1 mei start:
Mei maand - De Grijze Duif Film Maand!!!Dus mocht u nog een goede tip hebben voor deze maand, laat het dan weten in de comments. Er zijn maar 31 dagen in mei, dus de ruimte is beperkt. :-)
"This is Andrey Kondrashov's documentary on the return of Crimea to Russia, available with English subtitles. It has been a year since Crimeans took to the polls to vote for returning to their Motherland and leaving wretched Ukraine behind. The Western powers - led, as ever, by the US and UK - are determined to portray this momentous historic event as an imperial land-grab by Russia, and that it caused the subsequent civil war between Kiev and the breakaway provinces in the country's East.
However, as this excellent documentary shows, the Russian government could see that the violent manner in which the elected Ukrainian leader Yanukovich had been ousted from power - with American fingerprints all over it - meant chaos would soon spread throughout Ukraine, and the majority ethnic Russian population in Crimea would be among the worst hit by neo-Nazi militias terrorizing people across the country whom they considered 'insufficiently loyal' to the US-selected regime.
When President Yanukovich fled the capital on February 21st 2013, President Putin set in a motion a series of responses that would present the first real challenge to American imperial hegemony. In this documentary we learn that Yanukovich would have been killed if Russian Spetsnaz hadn't rescued him. We also learn what specific measures the Russian government took to ensure the safety of Crimea, including warding off the American destroyer USS Donald Cook, deploying soldiers on the peninsula (who, contrary to US propaganda, were welcomed with open arms), and jamming/preventing orders from Kiev for Ukrainian soldiers stationed in Crimea to begin terrorizing the local population.
A Rossiya One production, EN subtitles by Vox Populi Evo (VPE). Uploaded to LiveLeak by VPE, in 14 parts, on 22 March 2015"
“Crimea. The way home”
In the documentary, for the first time ever, there are two explicit interviews of Vladimir Putin and all the episodes of the Crimea Spring 2014, the ones that have determined the history of modern Russia.
The President is absolutely frank and open about the challenges and risks that Russia faced.
This film is the Russian view of the situation. The picture of the world cannot be full without it.
Author of the post film is All-Russian State Television and Radio Broadcasting Company Federal State Unitary Enterprise (VGTRK). All rights reserved. sales.vgtrk.com"
De online wereld vind ik echt geweldig! Ik lees wat ik wil, luister wat ik wil en bekijk wat ik wil. Radio en tv zijn voor mij alles behalve een gewoonte, louter een specifiek uitgezocht moment. En dan kijk of luister ik vaak ook nog een uitzending terug, in plaats van tijdens de reguliere programmering. Hiermee hou ik de teugels in eigen hand voor wat me bereikt en wanneer dat gebeurt.
Het leuke van een online blog hebben, of zelfs rond hangen op blogs en fora, is dat anderen soms met links en bronnen komen (uiteraard in je eigen interessegebied) die je op eigen houtje niet was tegen gekomen. Zo postte ik gisteren een jorte blog over Angela Merkel en de Azov fascisten, een extreemrechtse militante groepering in Oekraïne. Een bezoeker van dit blog reageerde met een link naar een PDF. En jawel, dat is precies zo'n moment waar ik op doel. Dit had ik mogelijk nooit zelf gevonden, maar is zeker de moeite waard om met de wereld te delen. Dus bedankt "Oligarch"!
Het is een Engelstalig boek, gratis te downloaden, over de ontwikkeling van nationalistische groepen in Oekraïne, vanaf 1991 tot aan het heden. Gezien de invloed van dergelijke groeperingen in het huidige Oekraïne, naar mijn mening een document wat niet mag ontbreken op je tablet, of zoals bij mij, uitgeprint in de kast. Mocht je hiervoor het geld hebben, dan is het natuurlijk super wanneer je een hardcopy bestelt via Amazon. Maar je kunt dus ook op de onderstaande link klikken om het gratis te downloaden.
Authors: psychologist, political analyst of International Organization for election observation CIS-EMO Stanislav Byshok and political scientist, president of the Public Diplomacy Foundations Alexey Kochetkov.
"We are often asked why the subtitle of the book is "From Democracy to Dictatorship", and do we think that the former regime of President Viktor Yanukovych was democratic. But it's not about that. We tell how popular protest initially under democratic slogans was brought under control and completely monopolized by neo-Nazis, who alone benefited from Maidana wins. This book is an attempt to see how the Ukrainian nationalism rather than unite the nation, as they say themselves his followers, its shared and thrown into chaos "- said Alexei Kochetkov.
The book contains many quotations of those people today who came to power in Ukraine or their ideological predecessors, here represented translations of large fragments of their programs to handle large amounts of information of the main resources of their activities.
The book describes the development of the Ukrainian radical nationalist groups from 1991 to the present, including the "Right sector" and Svoboda ("Freedom") party (up to 2004 - the Social-National Party of Ukraine), discusses their ideology, psychology and methods of political struggle.
Any revolution as a positive program uses the dominant ideas in society. In the Russian Empire in 1917, the trend was radical leftist ideology. In the Arab countries during the "Arab Spring" in 2010 - radical Islamism. In Ukraine in 2013-2014, the trend has become so radical nationalism that has absorbed pro-democracy and pro-European originally agenda.
Stanislav Byshok, a psychologist, a political analyst CIS-EMO: "Until recently, people in Russia always talked about Ukraine as a "brotherly country". And they absolutely did not know what really happened there since independence. When struck "Euromaidan", a lot of russians was surprised. Whence in Ukraine took Bandera followers? But there they feel fine from 1991. They promoted their ideas through the education system, won the election, conducted military camp and preparing for war with the "Muscovites".
Alexey Kochetkov, political scientist, president of Public Diplomacy Foundation: At the parliamentary elections two years ago nationalist party "Svoboda", openly calling itself "Bandera followers", won 10.5% of the vote, and to vote at foreign sites won the elections, beating even the ruling "Party of Regions". When we talked about the fact that this trend that few people paid attention in the short term lead to a split of the country and the civil war, people laughed at us. This book - an attempt to see how the Ukrainian nationalism rather than unite the nation, as they say themselves his followers, its shared and thrown into chaos.
This is the third English edition of this book.
Een naamgenoot schept onbedoeld een band. Dus Rob Bertholee (59), hoofdspion van de AIVD, heeft een spreekwoordelijk streepje voor. Ik was dan ook blij verrast toen ik eindelijk een reactie van hem las op de vervelende klokkenluider Edward Snowden. Kent u hem nog? En weet u nog van zijn heroïsche terroristische daden? Ik dacht dat het gegarandeerd een K.O. door een opstoot van Bertholee zou worden, maar het werd niet meer dan een laffe "Bitch slap"! Nederlandse propaganda ontmaskert...
De puntentelling
Omdat het onderwerp zo immens belangrijk is in deze tijd, herplaatste ik gisteren een artikel over de "Trivium methode - kritisch denken voor het dagelijks leven". Een onderdeel hiervan is het herkennen van drogredenen: schijnbare argumenten in een debat, maar waardeloze braaksels na analyse. Nu begrijp ik dat het best wel abstract is, zo'n term als drogreden. Dus laat ik het proberen iets beeldender te maken door het "debat" Snowden Vs Betholee tot een gevecht te vertalen.
Wanneer je in een debat een argument op tafel gooit die de ander volledig de mond snoert en het debat eigenlijk voorbij is, dan zou je dat in een potje sparren kunnen zien als een snoeiharde opstoot op het kinnetje. De "opstoot" dus, de killer, de matchwinner.
Daarnaast heb je natuurlijk nog een selectie aan andere aanvallen/argumenten, waarbij de een wat meer kracht heeft dan de ander. Een linkse directe, een rechtse lowkick gevolgd door een rechtse hoek, het zijn allemaal prima puntenpakkers. Valide argumenten maar verschillend qua impact.
Het verweer "da's nie!" is niet meer dan een block voor je verdediging, de handen voor het hoofd. Dit dient te worden opgevolgd door een sterke aanval, althans in een goed gevecht. Maar volgt er een drogreden, dan kan dat, in de stoere mannenwereld van de vechtsporten, worden vertaald als een ordinaire bitch slap. Je schrikt even van die klap met de platte hand, maar het stelt werkelijk niets voor.
Het belang van drogredenen herkennen wordt duidelijk gemaakt door de Britse filosoof Jeremy Bentham, want drogredenen konden enkel dienen om al wat krom is schijnbaar recht te praten: "Abuse can only be defended by fallacies"
De voorronde van "meta-data"
Edward Snowden wordt in het papieren NRC-interview omschreven als "De klokkenluider die in 2013 een berg documenten openbaarde over de werkwijze van zijn voormalige werkgever NSA; de Amerikaanse inlichtingendienst die op grote schaal data verzamelt." En dat illustreert direct hoe de media met dit verhaal omgaat. Het wordt "vereenvoudigd" tot abstracte termen waardoor geen mens de werkelijke impact van zijn onthullingen nog snapt, en "Meta-data" is hiervan de kers op de taart. Deze vereenvoudiging was de opstoot die Snowden uitschakelde. Met grote dank aan de media.
Waar de afbrokkeling van privacy vroeger iets was waarvoor de burger op de barricades klom, heeft de gemiddelde burger geen flauw idee meer van dit concept en dat er helemaal niets meer van over is. En de man die dit allemaal onthulde, Snowden, die zit gevangen in Moskou, terwijl de hele wereld hem al lang en breed is vergeten.
In een interview van John Oliver met Edward Snowden wordt dit pas echt pijnlijk duidelijk. Waar Snowden claimt blij te zijn dat het onthullen allemaal niet voor niets is geweest, iets waar hij op voorhand juist zo bang voor was, wordt hij door de straatinterviews die Oliver hem toont weer even terug naar de realiteit getrokken. Geen mens die hem nog kent, laat staan de oh zo belangrijke boodschap die hij met de wereld deelde.
Waar geen mens zich blijkbaar druk kan maken om het ontbreken van hun privacy (abstract begrip), weet Oliver het met een absurde vereenvoudiging ineens klip en klaar te maken voor de mensen op straat. De geheime diensten zijn in het bezit van al jullie seksueel getinte foto's die je aan je liefje of je minnaar had gemaild of ge-appt, ALLEMAAL! En dit delen de spionnen achter de schermen ook met elkaar! En dát is hoe je de burger op straat laat zien hoe het hen raakt, hoe je de woede in hen omhoog kunt halen over deze Orwelliaanse praktijken waarbij de Stasi van de DDR een watje blijkt.
De wedstrijd
Wanneer het hoofd van Nederlands geheime dienst AIVD een weerwoord op de onthullingen van Snowden geeft, eindelijk, dan zit ik op het puntje van mijn stoel als of de "Thrilla in Manila" opnieuw van start gaat! De bel gaat, en de match kan beginnen.
Het gratis NRC-artikel met de kop "AIVD-baas Bertholee: een schoothond van de NSA? Bullshit!" heeft niet veel inhoud, maar die we wel kunnen analyseren. De kop zegt eigenlijk niet veel meer dan "Da's nie!", het eerder genoemde block. Daar ga je geen match mee winnen, behalve als deze wordt opgevolgd door valide argumenten of de definitieve K.O.
Dus gespannen lezen we verder: “Ik zie iemand die vastzit in Moskou, geen kant uitkan en door de Amerikanen wordt beschouwd als een vijand van de staat. Dan denk ik: hoe komt zo iemand aan zoveel kennis en een schijnbaar diepgaande analyse over wat er in Nederland gebeurt?”
Wauw, dit is de drogreden der drogredenen, de Argumentum ad Hominem: een persoonlijke aanval.
Kan het hoofd van de AIVD niet beter uit de hoek komen dan dit? Hij heeft geen setje linkse direct/rechtse hoek achter de hand? Louter een bitch slap?
Uit het online artikel blijkt hier in ieder geval niets van. Hierin zet Bertholee slechts de aanval in richting de media. Alsof ze nog niet genoeg hadden kapot gemaakt voor Snowden, zegt de opperspion over het geboden platform: “Wie biedt meneer Snowden nou echt tegenspel?”
Dit omschrijf ik altijd als het "ja maar jij dan-argument". Het verlegt de aandacht naar een ander, waardoor je zelf geen verantwoording hoeft af te leggen. Een misplaatste versie hiervan is wat Bertholee oppert. Dat dit "tegenspel" geheel niet nodig is, blijkt uit het filmpje van Oliver hierboven. Maar dat zal Bertholee waarschijnlijk nog niet hebben gezien, hij kan ook niet alles weten...
Daar hield het al op met de Snowden inhoud. Maar de versie die ik via Blendle vond gaf meer inhoud!
"Bij de rij critici schaarde zich onlangs Edward Snowden. De klokkenluider die in 2013 een berg documenten openbaarde over de werkwijze van zijn voormalige werkgever NSA; de Amerikaanse inlichtingendienst die op grote schaal data verzamelt. Dit gebeurt in nauwe samenwerking met bevriende landen als Groot-Brittannië – en ook Nederland. In een interview metNieuwsuur en de Volkskrant verweet Snowden de AIVD zich te gedragen als de schoothond van de NSA. Nederland biedt die dienst „onbeperkte toegang”, aldus Snowden. „Jullie diensten werken in feite voor de Amerikanen.”
Bertholee: „Dat is echt absolutebullshit.” Na een slok koffie: „Ik heb verbaasd geluisterd naar de ongelofelijke inzichten die hij leek te hebben opgedaan over de Nederlandse inlichtingen- en veiligheidsdienst.”
Snowden weet niet waarover hij praat?
Bertholee haalt zijn schouders op. „Wat móét ik ermee?”
U afvragen of Snowden, gezien zijn werkervaring bij de NSA en de onthulde documenten, een punt heeft.
Bertholee lacht schamper. „Neem zijn suggestie in de interviews dat wij overleg zouden hebben gehad met de NSA over de nieuwe wet [met verruimde opsporingsmogelijkheden] waaraan wij ons straks moeten houden. Ik kan me niet voorstellen dat hij daar een document over heeft om te openbaren. Er heeft namelijk geen overleg plaatsgevonden.”
Hoe beziet u Snowden?
„Ik zie iemand die vastzit in Moskou, geen kant uitkan en door de Amerikanen wordt beschouwd als een vijand van de staat. Dan denk ik: hoe komt zo iemand aan al die zogenaamde kennis over wat er in Nederland gebeurt?”
En, wat is daarop het antwoord?
„Dat ik het in ieder geval niet weet. En dat het me verder ook geen ros interesseert. Ik vind hem niet spannend genoeg om daar verder in te duiken.”
Dat is opmerkelijk, want hij bepaalt in grote mate de publieke opinie over hoe geheime diensten met burgers omgaan.
„Dat is waar. Maar wat kan ik daar tegenover zetten?”
Enigszins geïrriteerd: „Het is ook wel een verschil tussen de journalistiek en ons werk. Wij worden als geheime dienst, zonder enige restrictie, gecontroleerd door een onafhankelijke toezichthouder. Door wie worden jullie, die mensen als Snowden een podium geven, gecontroleerd? Door niemand. Toch?”
Begrijp me niet verkeerd, benadrukt Bertholee meteen. Hij wil niet het hele journaille over één kam scheren, maar: „Wie biedt meneer Snowden nou echt tegenspel?” De journalistiek niet. Die loopt met hem weg, vindt hij.
Grote vraag is: waarom dient Bertholee hem zelf niet meer van repliek, als Snowden er zo naast zit met zijn kritiek? „Dan zeg ik: het is niet zo. Dat wordt een welles-nietes-spelletje en dan gaat het weer over onszelf.”
Nee, liever verwijst Bertholee naar het vorige week uitgebrachte jaarverslag van zijn dienst. „Noem mij één vergelijkbare dienst in Europa die dat ook doet.” Tevreden: „Precies, die is er niet.”"
Als ik de onderstreepte gedeeltes door de drogreden filter haal, blijft er helemaal niets meer van over. Het is bitch slap na bitch slap na bitch slap, af en toe afgewisseld met een block. Maar inhoudelijk met lowkicks en wat rake klappen wordt Bertholee nergens. Het is dan ook niets meer dan een waardeloos interview vol propaganda praatjes van de hoogste baas der spionnen, die onze privacy ongecontroleerd aan gort tappen! En het is een grove schande dat een medium als NRC zich ervoor leent dit soort pulp een platform te bieden!
Meer Nederlandse nieuws propaganda
In mijn gesprek met Pieter Klein, adjunct-directeur van RTL Nieuws, haal ik een aantal belangrijke zaken aan die betrekking hebben op MH17 of de oorlog in Oekraïne. Deze onderwerpen worden juist NIET behandeld door de Nederlandse media, terwijl Klein beweerde niet van de "zwijgende" media te zijn. Een essentieel onderwerp is de aanwezigheid van Amerikaanse militairen in Oekraïne die trainingen en materiaal geven aan extreemrechtse elementen binnen de krijgsmacht aldaar. Ik schrijf daarover:
Operation Fearless Guardian De VS roept al geruime tijd, en aan de lopende band, dat Rusland met wapens en soldaten de grens met Oekraïne binnenvalt. Nooit, nee niet 1x is hiervoor tastbaar bewijs geleverd. De Amerikaanse afgevaardigde, Geoffrey Pyatt, wist het op Twitter zelfs zo bont te maken dat hij dit van de week weer deed, "onderbouwd" met een foto van een show in freaking Moskou!http://rt.com/news/252545-ukraine-fake-russian-missiles-pyatt/ En ja NATUURLIJK pak ik hier RT (u weet wel, dat propaganda kanaal) als bron, maar check het maar op Twitter...
En wat zijn nu feiten die wel gestaafd kunnen worden? Dat is dat de VS sinds deze week "Boots on the ground" in Oekraïne heeft en wapens meenam, en deze na de maanden lange "training" zal achter laten! Maar ze zijn er om het Oekraïense leger te "trainen", terwijl ze niet eens kunnen garanderen dat ze die training niet zullen geven aan de doorgeslagen rechtsextremistische elementen!
Ik zou uw tip aan mij aan uzelf eens aan willen raden: Google mar eens "Operation Fearless Guardian".
Dat Pieter Klein gehoor heeft gegeven aan mijn tip wordt niet duidelijk uit de berichtgeving op de website van RTL Nieuws, noch uit het antwoord wat hij mij vannacht persoonlijk via mail stuurde. Ons gesprek krijgt dus nog een vervolg... Want zo lang als de media over dit soort zaken niet schrijft, maar wel over het bitchslappen van Bertholee, zal ik me tegen dit staaltje propaganda digitaal blijven verweren!
Ook de schandalige Nazi-praktijken van het regime in Kiev welke bekend staat onder de naam "odessa massacre" worden NIET in Nederland herdacht op deze 2 mei, de verjaardag van deze zwarte periode. Maar waar de media ook zwijgt over NATO snipers op de Maidan, doe ik dat niet. Hier een Engelstalig filmpje wat duidelijk maakt dat er in Oekraïne smerige spelletjes worden gespeeld. Spelletjes van Poroshanko en co, de lieden die "wij" steunen. Logisch dat ze dit niet willen laten zien, want dan was de steun zo verdwenen!
En er is nog meer waarover de Nederlandse media zwijgt, een belangrijke tool van propaganda. En om het dan even bij Edward Snowden te houden, de man van de begrijpelijke termen als "PRISM" uit de abstractie wist te halen: David Petraeus vs Chelsea Manning. Als u er nog niets of niet veel van wist, dan volgt hier een sprekende afbeelding die eigenlijk alles zegt over het lekken van geheime informatie in de VS, en het "straffen" daarvan:
Dit soort absurde realiteiten verdienen toch duiding? De knappe koppen van ons land met elkaar in debat op de nationale tv, volgende ochtend analyses door experts in de krant. Maar niets van dat alles!
De geheime dienst/defensie is en blijft de schoothond van de Verenigde staten, en zij niet alleen. Nee hoor, de politiek zit er vuistdiep bij in en de media... die zwijgt in alle talen. Een drie-eenheid die ons de opstoot uitdeelt: K.O. En daardoor rolt de propaganda machine dagelijks over u heen, zonder dat u het merkt, als een kikker in een kokende pan. En wat doet de politiek in nauwe samenwerking met defensie en de media? Die draaien nog een extra oefenrondje oorlogspropaganda en pakken uit met een parachutesprong van Minister Hennis-Plasschaert.
Maar ons land kent geen propaganda in de aanloop naar de derde wereldoorlog hoor, slaapt u maar rustig verder. Die Grijze Duif die kletst maar wat uit zijn nek...
Het gedrag van de politiek en media in de afgelopen dagen is werkelijk om te kotsen! De politiek heeft definitief het deksel op de MH-17 doofpot gedaan, en de zwijgende media legde "de onderste steen" er bovenop, opdat deze voorgoed gesloten blijft. Want vergis je niet, de waarheid is pontificaal in beeld, maar geen media het u vertelt. Zwijgen is ook een keuze!
MH17 slachtoffer nummer 300: De Nederlandse burger
De Derde Wereldoorlog
Het voelt wrang om met 4/5 mei voor de deur aan Nederland te vertellen dat de er een nieuwe oorlog voor de deur staat. Dat MH17 niets anders was dan een uitgelokt incident om een nieuwe oorlog te legitimeren. Maar als de rest zwijgt, neem ik het woord:
Laat ik met 2 korte voorbeelden illustreren hoe eenvoudig de oplossing van "MH17" is. Al eerder schreef ik over Operatie Himmler in reactie op Pieter Klein van RTL Nieuws, over hoe Duitse misleiding de tweede wereld oorlog startte.
Operatie Himmler Dit was een geheime operatie georganiseerd door de Duitse SS om een Poolse inval op een radiostation op Duits grondgebied te ensceneren, waarmee nazi-Duitsland hun invasie in Polen op 1 september 1939 wilde rechtvaardigen. De operatie werd uitgevoerd op 31 augustus 1939.Hoe werkte dit startschot voor de Tweede Wereldoorlog in de praktijk?
Undercover Duitse eenheden trokken Poolse uniformen aan. Ze overvielen de Duitse radiopost in Gleiwitz en vermoorden de aanwezigen. Vervolgens stuurden ze een anti-Duitse boodschap de ether in en vernielden de zender. Om het plan nog echter te laten lijken hadden de Duitsers een aantal Polen uit de concentratiekampen meegenomen, hen vermoord, Poolse uniformen aangetrokken en achter gelaten op de grenspost. De volgende dag ging Hitler met dit verhaal aan de haal en de media papegaaide dit eenvoudig massaal na. Polen werd binnen gevallen maar na een paar dagen verklaarden Groot-Brittannië en Frankrijk alsnog de oorlog aan Duitsland. WOII was begonnen...
Dan nu een citaat van Robert Parry, waarover ik in diezelfde "dialoog" met Pieter Klein sprak, maar wat hij niet belangrijk genoeg vind om met Nederland te delen: En waarom wordt er geen ander geluid toegelaten van mensen "uit het veld" die ook wat zinnigs te zeggen hebben? Om een voorbeeld te noemen: Robert Parry! Niet de eerste de beste, en voor als u hem niet kent, hij staat vooral bekend voor zijn journalistieke rol bij het openbaren van het Iran-contra schandaal. Waarom horen we zijn geluid niet? Laat ik een citaat van hem gebruiken over MH17, wat hier te vinden is. "U.S. intelligence agencies do have detailed satellite images of the likely missile battery that launched the fateful missile, but the battery appears to have been under the control of Ukrainian government troops dressed in what look like Ukrainian uniforms."
Ziet u in tegenstelling tot RTL Nieuws wel de gelijkenis?
Gisteren schreef ik nog in al mijn vuur een reactie op het zwijgen van Pieter Klein en ook Pieter Omtzigt. Want waar de karaktermoord op Professor George Maat al schandalig genoeg was, zorgt het collectief zwijgen van politiek en media ervoor dat ze medeplichtig zijn aan de anti-Rusland hetze, die zal uitmonden in een volgend gewapend en dodelijk conflict. Na George Maat wordt geheel Nederland slachtoffer nummer 300!
Zwijgende politiek en media
En ik begrijp dat de terreur aan propaganda, die Nederland afgelopen jaren te verduren heeft gehad, diepe sporen heeft achtergelaten. Maar leuker kan ik het niet maken, wel makkelijker. We worden een oorlog in gerommeld. De Verenigde staten (VS) en de NAVO hebben Oekraïne gekozen als slachtveld, om Europa een oorlog met Rusland in te duwen. MH17 zal de geschiedenisboeken ingaan als slechts een "incident" in de aanloop naar deze, mogelijk nucleaire, wereldoorlog!
Dat mijn emotioneel geladen uitbarsting afgelopen dagen helemaal zo vreemd niet is werd ineens bevestigd door John Pilger. Dit is net als Robert Parry, een man met journalistieke sporen waar Pieter Klein nog niet bij in de schaduw kan staan, met zijn MH17 onderzoek. Pilger schrijft in heldere taal dat de VS te samen met de andere NAVO-landen Oekraïne als toneel hebben verkozen om een volgende oorlog, nu met Rusland, op basis van falsificaties te verantwoorden.
Ik zal slechts het begin van het artikel plaatsen, wat direct duidelijk maakt waar uw huispropagandisten van RTL Nieuws of de NOS liever over zwijgen. Het artikel "In Ukraine, the US is dragging us towards war with Russia" wil ik u met klem aanraden geheel te lezen, wanneer u de Engelse taal machtig bent. Dit historisch goed onderbouwde verhaal verdient eigenlijk een volledig Nederlandse vertaling op de voorpagina van IEDERE zaterdageditie van de ochtendkranten. Maar ook die zullen zwijgen...
"Why do we tolerate the threat of another world war in our name? Why do we allow lies that justify this risk? The scale of our indoctrination, wrote Harold Pinter, is a "brilliant, even witty, highly successful act of hypnosis", as if the truth "never happened even while it was happening".
Every year the American historian William Blum publishes his "updated summary of the record of US foreign policy" which shows that, since 1945, the US has tried to overthrow more than 50 governments, many of them democratically elected; grossly interfered in elections in 30 countries; bombed the civilian populations of 30 countries; used chemical and biological weapons; and attempted to assassinate foreign leaders.
Washington's role in Ukraine is different only in its implications for the rest of us. For the first time since the Reagan years, the US is threatening to take the world to war. With eastern Europe and the Balkans now military outposts of Nato, the last "buffer state" bordering Russia – Ukraine – is being torn apart by fascist forces unleashed by the US and the EU. We in the west are now backing neo-Nazis in a country where Ukrainian Nazis backed Hitler. (...) A popular truism is that "the world changed" following 9/11. But what has changed? According to the great whistleblower Daniel Ellsberg, a silent coup has taken place in Washington and rampant militarism now rules. The Pentagon currently runs "special operations" – secret wars – in 124 countries. At home, rising poverty and a loss of liberty are the historic corollary of a perpetual war state. Add the risk of nuclear war, and the question is: why do we tolerate this?"
Het hele artikel van John Pilger... ik had het niet beter kunnen verwoorden. En binnen deze context is MH17 uit de lucht geschoten. En binnen deze context, met de historische feiten in het achterhoofd, moeten we ook op zoek naar de dader(s) van MH17. Als we daar niet met alle kaarten op tafel naar op zoek gaan, dan zal propaganda ervoor zorgen dat u als een blok achter de regering staat wanneer zij op basis van leugens de volgende oorlog door uw strot rammen.
99,9% zeker dat Rusland het heeft gedaan!
Dit is wat ik van de week proefde op internet. Dat betekent dat bijna ieder ander geluid niet aan zal komen. Dan heeft de propaganda al z'n werk gedaan. En met een kinderlijk eenvoudig volgend "incident" zal de opinie omslaan in 100%, en zal de roep om een nog sterkere reactie dan sancties tegen Rusland het gevolg zijn. U bent in oorlog.
Hoe makkelijk deze psychopaten een leugen verkopen om een oorlog je in te lokken is in het verleden al pijnlijk duidelijk geworden. Maar de geschiedenis lijkt een zwarte vlek voor de politiek en media, want bij herhaling zien ze het nog niet eens als ze er letterlijk mee in hun gezicht worden geslagen.
Na de terroristische aanslag op vlucht MH17 waren de Amerikanen er als de kippen bij om de schuld in de schoenen te schuiven van Rusland. Het regime in Kiev zorgde ervoor dat het geschreeuw werd ondersteund door "bewijzen" van de Oekraïense geheime dienst. Propaganda en leugens waar de politiek en media over zwijgt, terwijl de gelijkenis met Goebbels & Göring en hun Reichtagbrand niet valt te ontkennen.
"Goebbels buitte de brand uit als propagandastunt terwijl Göring de arrestaties dirigeerde."
De leugens van Colin Powell voor de VN veiligheidsraad zorgde ervoor dat de oorlog tegen "boeman Saddam" kon worden gestart. Dat het achteraf allemaal nonsens bleek is van geen enkele betekenis voor de honderdduizenden doden en gewonden die het land nu rijker is. Dit ligt toch nog wel bij iedereen vers in het geheugen mag ik hopen?
Irak kreeg het al eerder voor z'n kiezen toen hen met geslepen propaganda de nek werd omgedraaid. Het was in de tijd van George Bush senior, de papa van G.W. Een oorlog met Irak stond op het programma, maar de publieke opinie aan het thuisfront had nog wat massage nodig. Het propaganda bedrijf Hill & Knowlton (H&K) regisseerde een mediacampagne (de grootse in haar soort ooit), bedoeld om de Amerikaanse burgers te misleiden en over te halen in te stemmen met het voeren van een oorlog tegen Irak.
Dit was de leugen: "Al vrij snel ná de eerste Amerikaans-Irakese oorlog zou in 1991 een nieuwe en nog bloediger oorlog uitbreken. Ruim twee maanden nádat de troepen van de Iraakse dictator Saddam Hoessein de grens van het schatrijke oliestaatje Koeweit (dat als een afvallige Iraakse provincie beschouwd werd) waren overgestoken, zat een snotterend meisje achter een microfoon, Nayirah. Alleen haar voornaam werd gegeven, haar achternaam werd uit angst voor represailles tegen de achtergebleven familie niet bekend gemaakt. Het relaas van Nayirah loog er dan ook niet om. Op die 10e oktober 1990 vertelde de dan 15-jarige met betraande ogen haar gruwelverhaal aan de aanwezigen van de ‘House Human Rights Caucus’ in ‘Capital Hill’ in Washington. “I volunteered at the al-Addan hospital,” zei Nayirah, “while I was there, I saw the Iraqi soldiers come into the hospital with guns, and go into the room where babies were in incubators. They took the babies out of the incubators, took the incubators, and left the babies on the cold floor to die.”
In totaal zouden de Irakese soldaten 312 baby’s uit de couveuses gegooid en voor dood achtergelaten hebben. Haar verhaal sloeg in als een bom en bracht een veel grotere beroering teweeg dan de ‘Irakese’ gifgasaanval van 16 maart 1988 op het grensdorp Halabja. De couveusemoord was opnieuw een bewijs van de moorddadigheid van de met Hitler geassocieerde Irakese leider Saddam Hoessein. De Koeweitse verzetsbeweging ‘Citizens for a Free Kuwait’ (CFK) zorgde ervoor dat haar op schrift gestelde verklaring in een door hen goed verzorgde persmap beschikbaar was voor de aanwezige media. Niet alleen in Amerika, maar ook wereldwijd werd het verhaal breed uitgemeten in kranten, TV-en radioshows. De toenmalige president George Bush haalde haar verhaal aan als bewijs van barbaarsheid van het Irakese regime en ‘Amnesty International’ publiceerde een lijvig rapport waarin het wereldwijd aandacht vroeg voor de moord op de couveusebaby’s. Zeven senatoren haalden het ‘couveuse-incident’ aan in hun speeches om hun mede senatoren over te halen om te stemmen voor een ‘oorlogsresolutie’. Zes congresleden lieten zich hierdoor overhalen en het Amerikaanse Congres stemde – met een stemverschil van 5 stemmen – tégen vrede en vóór het voeren van oorlog tegen Irak. Het CFK liet niet na ‘de wereld’ te informeren en was indirect betrokken bij de financiering van een 154 pagina’s tellende paperback met de titel ‘The Rape of Kuwait’ waarin de door Irakese soldaten gepleegde oorlogsmisdaden uitvoerig belicht werden. Het boek werd op ruime schaal en ook in persmappen voor de media beschikbaar gesteld. Het verhaal van Nayirah kreeg wereldwijde aandacht en ze hield op 27 november 1990 een, door het reclamebureau ‘Hill & Knowlton’ georganiseerde en geregisseerde, presentatie voor de Veiligheidsraad. Twee dagen later, op 29 november 1990 namen de Verenigde Naties resolutie 678 aan waarin, onder dreiging van militair ingrijpen, Irak bevolen werd zich vóór 15 januari 1991 uit Koeweit terug te trekken. Irak weigerde hieraan te voldoen en op 16 januari 1991 kwam een tot de tanden bewapend geallieerd leger onder opperbevel van Generaal Norman Schwartzkopf in actie, operatie ‘Desertstorm’ was begonnen. Vier maanden ná de gruwelijke uiteenzetting van Nayirah voor de ‘House Human Rights Caucus’ stortte een leger van 700.000 soldaten, 3.500 tanks, 1.700 vliegtuigen en zo’n 150 oorlogsschepen, waaronder enkele vliegdekschepen, dood en verderf uit over Irak. 250.000 Amerikaanse vechtjassen hadden het boek ‘The Rape of Kuwait’ in de uniformjas, kosteloos beschikbaar gesteld door de ambassade van Koeweit. Een mensenmoord op grote schaal brak los met als triest hoogtepunt de Amerikaanse luchtaanval van 26 en 27 februari 1991 op het terugtrekkende Irakese leger, een bloedbad dat later in de geschiedenis bijgeschreven zou worden als de actie van de ‘Snelweg des Doods’. In een urenlange aanval werden duizenden voertuigen in brand geschoten en vernietigd waarbij de inzittenden letterlijk verkoolden."
En zo zie je maar hoe een paar theatrale krokodillentranen de wereld met een knip in de vingers een oorlog in kan laten stormen. Van een 50/50 opinie tot massale steun voor dood en verderf. Kun je nagaan hoe gevaarlijk die 99.9% is in ons huidige tijdperk? Niet? Dan kijk nog maar eens naar de onderstaande clip, en leg dat maar eens naast de PowellPoint-presentatie of het schandalige optreden van Timmermans met zijn leugens en bedrog voor de VN Veiligheidsraad. MH17 is geflopt, het heeft niet de kettingreactie opgeleverd die was gepland. Dus doe uw gordel maar om, hou je je vast en zet je schrap, want de volgende misleiding voor onze geest staat al klaar om de hoek. Daar kun je gifgas op innemen.
Lees, kijk en luister uzelf naar de vrijheid
Er bestaat werkelijk een ongekende hoeveelheid aan informatie op het internet. Artikelen, podcasts en documentaires waardoor je in één moment meer zinvolle informatie tot je krijgt dan via alle Nederlandse media van een week bij elkaar opgeteld.
De podacasts van James Corbett kan ik u in deze aanraden, al is het is geen Mattie en Wietze of vervelende vlotte Whoehaha-sidekick die via de oren je hersenpan insluipt. Dit is waar radio echt om gaat, het delen van kennis voor een betere wereld. Of kijk de documentaires van Metanoia films. Als dit allemaal nieuw voor u is begrijp ik dat uw maag ervan omdraait. Dan is het logisch dat u er in bed over wakker ligt en dit mogelijk liever niet had willen weten. Maar het is de realiteit die u morgen in de ogen staart!
Het collectief zwijgen van de politici en media over de bredere context van Oekraïne wanneer over MH17 gesproken wordt kan ik niet anders opvatten dan crimineel. Zij weten dit namelijk wel allemaal, maar kiezen er bewust voor hier niet over uit de school te klappen. Dus wanneer de volgende leugen onze 99,9% doet omslaan naar een 100%, dan zijn zij hieraan medeplichtig! En de doofpot die Nederland met Oekraïne voor MH17 heeft gecreëerd, laat pijnlijk duidelijk zien dat ze er simpelweg schijt aan hebben. Een dikke FUCK YOU naar iedereen!
Fuck the EU
Victoria "Fuck the EU" Nuland is online wel een bekend fenomeen, maar offline niet echt een persoon die prominent in de spotlight wordt gezet. Liever wordt de propaganda overgelaten aan ervaren rotten als John Kerry die vandaag weer zijn MH17-gal mag spuien. Recht in je gezicht wordt een havik uit het oorlogsnest van de VS met liefde een platform gegeven om de wereld verder klaar te stomen tegen Rusland. Vanavond vast en zeker voor u te consumeren via het 8 uur-journaal van de NOS.
Het gebrek aan aandacht voor Nuland en haar partner Kagan, zorgt voor een volledig misplaatste perceptie van het conflict in Oekraïne door de Nederlandse burger. Dat kun je het volk niet kwalijk nemen, maar de zwijgende informatiekanalen wel degelijk. Want de informatie is er gewoon, gratis en voor niets, letterlijk. Lees bijvoorbeeld dit geweldige artikel op Boilingfrogspost.com, een website van Sibel Edmonds. Victoria Nuland & the Balkans, zou voor veel Nederlanders een eye-opener zijn, ware het niet dat de Nederlandse media hier collectief over zwijgt!
Hier een treffende intro over de staat van de huidige journalistiek. Daarna volgen enkele citaten uit het artikel, waarvan ik hoop dat u er iets van opsteekt. Doe er uw voordeel mee, en val niet voor de propaganda die media als De Telegraaf, NOS of RTL Nieuws op u af vuren. Wapen u tegen dit fenomeen door uzelf te informeren, in de breedste zin van het woord. Doorbreek zelf het zwijgen van de politici en media door te lezen en te delen. Want zwijgen is ook een keuze! Ik wens u veel wijsheid toe.
Citaten uit het artikel over Nuland & de Balkan: "With regard to the production of geopolitical discourses, the field of critical geopolitics distinguishes between the "intellectuals of statecraft" and the "dissident intellectuals". The intellectuals of statecraft are those whose activities are directed toward the extending and deepening the power of the status quo, whereas the dissident intellectuals endeavor to demystify and deconstruct the existing networks of power and privilege.[1] The former are the creators of official manipulations and lies, while the latter seek to reveal the hidden truths behind them. While the latter write for BFP on a voluntary basis, the former work for the government agencies for a lot of taxpayers' money. This article is about one such intellectual of statecraft and the little known aspect of her geopolitical activities. (...) Not surprisingly, this is exactly what happened. Nuland held on to her post and her brand of "diplomacy" appears to have become the norm in the US relations with both the allies and the supposed opponents in Europe and beyond.
Even though Nuland became a high-level functionary of the State Department only about a year and a half ago (she was appointed assistant secretary of state for European and Eurasian affairs in September 2013), she has been active in the US foreign policy establishment for more than two decades.[4] She began her career in the US embassies in Russia and Mongolia and later worked in the US Mission to NATO. From 2000 to 2003, she was the US deputy permanent representative to NATO, and she became the (18th) US permanent representative (ambassador) to NATO from 2005 to 2008. In between the two NATO stints, she advised (who else but) the imperial chief strategist, the US vice president Dick Cheney. Obviously, she has been involved in formulating and implementing the expansionist geopolitical policies of NATO from the late 1990s. In this manner, she contributed a great deal to current political and economic instability on the European continent. (...) If the US foreign policy continues going down the current, ultimately destructive path, I would not be very surprised to see her appointed as the secretary of state in the next presidential administration. While Nuland's geopolitical activities on the rimlands of Russia are well covered by the alternative and anti-imperial media (e.g. distributing monetary aid to the pro-imperial political forces in Ukraine and, more symbolically, cookies to the Maidan protesters),[5] not much has been written about her activities in the Balkans. This article aims to remedy that significant lacuna. In my opinion, the US-NATO extensive involvement in the Balkans is just as important for the success of the overall imperial agenda as the heavily militarized engagement on the borders of Russia and its Central Asian allies.
