The Syria Strikes: A Conspiracy Theory

James Corbett heeft weer een geweldige video online gezet van minder dan 5 minuten, waarin door middel van satire, pijnlijk duidelijk wordt hoe absurd de explosieve situatie rondom het conflict in Syrië is. Het gaat razendsnel en zit tjokvol informatie zodat het wellicht gaat duizelen voor je ogen. Maar niet gevreesd want de gehele tekst en de bronnen om zijn verhaal te onderbouwen worden zoals gewoonlijk weer meegeleverd.

Het is gewoon een herhaling van de aanloop naar de oorlog met Irak in 2003. Leugens en propaganda voeren de boventoon en rationaliteit wordt weggezet als steun voor de dictator Assad en complotdenken. Ik zou in dat kader graag George W. Bush willen citeren:

“There's an old saying in Tennessee — I know it's in Texas, probably in Tennessee — that says, fool me once, shame on — shame on you. Fool me — you can't get fooled again.”

Informeer jezelf en zorg ervoor dat het niet je onderbuik maar je hersenpan is die je laat spreken.

Ik wens tijdens dit paasweekend iedereen enorm veel wijsheid toe!



Transcript en bronnen:

On the morning of April 4th 2017, Syrian President Bashar al-Assad, on the verge of a military victory against the terrorist insurgency in his country and on the eve of peace talks that would secure his position as president, decided to use chemical weapons he didn’t have against a target of no military significance in front of as many cameras as possible to cross the one red line that would insure his own government’s downfall.

Soon after, the Academy Award-winning White Helmets–noted for their Oscar-worthy performances, persistent proximity to Al Qaeda, and financial dependence on USAID–bravely risked their lives, handling Sarin victims barehanded against every protocol in the book.

Without presenting a shred of evidence, President Donald Trump boldly launched a military strike against Shayrat airfield because “national security interest,” promising to help the “beautiful children” (*offer does not apply to babies in Gaza, Yemen, Pakistan, or basically anywhere else).

That military strike, a volley of 59 Tomahawk land attack missiles of which 23 actually made it to their target, failed to take out a single runway or even keep the airbase from operating for even 24 hours, but was a complete success for ExxonMobil, Raytheon and Donald Trump.

No one could question the wisdom of striking Syria (except Donald Trump). And no one could oppose such a move (except Russia).

The Trump Train, still convinced by candidate Trump (“dropping bombs on Assad” and “look what happened after Gaddafi“)  concluded that this was 7th dimensional backgammon to make China afraid of the US’ willingness to spend $100 million in a fearsome show of failing to destroy a single airfield.

Throughout the world people rejoice as a horrible secular regime in the Middle East is replaced by yet another peace-loving band of ragtag human rights campaigners and child beheaders motivated by a desire to subdue the armies of Rome in an apocalyptic confrontation in Dabiq. (*actual ISIS belief)
The chemicals for the previous “red line” attack in Syria have since been proven to come from Libya with US approval, but that’s probably not relevant to this case.

The CIA has released declassified report after declassified report showing that the plan to topple Syria’s government has been in the works for decades, but this just shows that they were right all along.

The mainstream media unquestioningly asserts that the story is true because the US government says so, but that’s OK because we all know the msm is full of unbiased truthtellers and dig hard to get the raw facts on every story. (“beauty of our weapons“)

Even members of congress think the story is a load of hogwash, but that’s OK because they’re probably crazy.

Meanwhile the White House has released a report on its intelligence about the chemical attack that refutes its own version of the story, but that’s OK because when has the White House ever lied people into war?

This man doesn’t exist, and if you think he does you’re an enemy of humanity who should apologize for having been born. Likewise him, her, her, him and him. And him and her.

This is the 100% true story of the #SyriaStrikes, and if you support sites like The Corbett Report that question it in any way you are a moonbeam fake news tyrant-loving hippy pinko Russian agent and should commit ritual suicide immediately.

If you love your country and/or liberty, NASCAR, supermodels, TV, water slides or your mother you will not question this story in any way. Ever.

This message has been brought to you by the Friends of the Brookings Institute, Raytheon, Genie Oil, Oded Yinon, I-CIA-SIS and The New York Times.

Because IGNORANCE IS STRENGTH!

The Power of Nightmares - Adam Curtis

De volgende tekst is integraal over genomen van Wikipedia:

The Power of Nightmares is een driedelige documentaire van de Engelse filmmaker Adam Curtis die de simultane opkomst van de neoconservatieve beweging in de Verenigde Staten en het moslimfundamentalisme in (voornamelijk) het Midden-Oosten sinds de jaren 50 in beeld brengt. De documentaire laat vervolgens de ontwikkeling van en interactie tussen beide stromingen zien, cumulerend in de terroristische aanslagen op 11 september 2001 en de huidige 'Oorlog tegen het terrorisme'. De drie delen werden eind oktober 2004 voor het eerst door de BBC uitgezonden en in januari 2005 herhaald.

Deel 1 - Baby It's Cold Outside

In de jaren '50 zagen zowel Sayyid Qutb, een Egyptische ambtenaar die revolutionair werd, als Leo Strauss, een Amerikaanse professor in de politieke filosofie dat het westerse liberalisme de moraal en de maatschappij aanvrat. Qutb was naar de Verenigde Staten gekomen om meer te leren over het publieke onderwijssysteem maar verafschuwde de maatschappij die hij te zien kreeg. Beide argumenteerden dat radicale maatregelen, inclusief misleiding (en volgens Qutb zelfs geweld), gerechtvaardigd waren om weer gedeelde normen en waarden in de maatschappij te verkrijgen. Hun argumenten hebben zowel de radicale islam als de neoconservatieve stroming sterk beïnvloed. Hoge Amerikaanse ambtenaren, beïnvloed door het neoconservatisme, geloofden dat het communisme een kwaadaardige kracht was waartegen de VS als goedaardige kracht neergezet moest worden. De propaganda op dit terrein bestond onder andere uit Donald Rumsfeld's overschatting van de militaire technologie en macht van de Sovjet-Unie en de door nieuwe directeur van de CIA, William Casey, ondersteunde aanname dat diverse terroristische organisaties werden gesteund door de Sovjet-Unie.
Hiervan toont de documentaire dat dit onjuist was en de specialisten binnen de CIA dit ook wisten. Een deel van het bewijs voor de Sovjet-betrokkenheid bij terrorisme kwam uit propaganda die door de CIA zelf was gefabriceerd, maar deze redenering kreeg geen gehoor bij de directeur van de CIA.

Ondertussen werd Qutb een invloedrijk persoon in de Moslimbroederschap in Egypte en werd hij enige jaren in de gevangenis gezet nadat leden van de broederschap hadden geprobeerd President Nasser te vermoorden.

Dit deel is voor het eerst uitgezonden op 20 oktober 2004. De titel is ontleend aan een populair lied dat Qutb hoorde spelen op een dansavond voor jonge mensen, hetgeen hij zag als symptomatisch voor het immorele van de Amerikaanse maatschappij.

Deel 2 - The Phantom Victory

In de jaren 80 trokken de islamitische Moedjahedien en de neoconservatief geïnspireerde Amerikaanse regering onder Reagan tijdelijk met elkaar op tegen een gezamenlijke vijand: de Sovjet-Unie en het door de Sovjet-Unie gesteunde bewind in Afghanistan. Hoewel het systeem in de Sovjet-Unie als gevolg van de stagnatie van haar economie al op haar laatste benen liep, waren beide groepen er achteraf van overtuigd dat hun acties in Afghanistan de doorslaggevende factor waren die tot de ondergang van de Sovjet-Unie hebben geleid.

Echter, andere pogingen van de islamistische fundamentalisten om islamistische revoluties tot stand te brengen, faalden en tegelijkertijd verloren de neoconservatieven hun invloed toen het presidentschap eerst naar George H.W. Bush en vervolgens naar Bill Clinton ging. Beide groepen, beseffende geen blijvende politieke invloed te hebben verkregen, identificeerden nieuwe doelen om zich op te richten. De neoconservatieven gingen over tot het systematisch demoniseren van Clinton terwijl de islamistisch fundamentalisten besloten dat ook degenen die niet met hen mee hadden gevochten een legitiem doelwit voor geweld waren geworden.
Dit deel werd voor het eerst uitgezonden op 27 oktober 2004.

Deel 3 - The Shadows in the Cave

Eind jaren 90 zette de Taliban trainingskampen op in Afghanistan voor islamistische strijders. Hoewel de meeste van hen alleen geïnteresseerd waren in de strijd in hun thuisland, betaalden Osama bin Laden en Ayman al-Zawahiri, de voorman van de Egyptische Islamitische Jihad en volgeling van Sayyid Qutb, de Taliban om vrijwilligers in de kampen te rekruteren voor aanvallen op de V.S.. De openbare aanklagers die de aanval op de Amerikaanse Ambassade in 1998 onderzochten, geloofden dat deze door bin Laden was georganiseerd en wilden hem bij verstek veroordeeld krijgen door aan te tonen dat hij aan het hoofd stond van een criminele organisatie. Jamal al-Fadl, een voormalig medewerker van bin Laden, beschreef hen een dergelijke organisatie, welke door de onderzoekers al Qaida werd genoemd. Terwijl bin Laden hoogstwaarschijnlijk wel de aanval had gesteund had hij geen organisatie waaraan hij bevelen kon geven; het lijkt erop dat al-Fadl de onderzoekers had verteld wat ze wilden horen in ruil voor geld en opname in een getuigebeschermingsprogramma. Hetzelfde bleek aan de hand bij de aanvallen op 11 september: bin Laden zorgde wel voor de fondsen en enkele vrijwilligers om de aanvallen uit te voeren maar de planning was in handen van Khalid Shaikh Mohammed.

Na deze aanvallen waren de neoconservatieven in staat George W. Bush over te halen om een oorlog tegen het terrorisme te beginnen en al Qaida af te schilderen als internationaal netwerk van terroristen. Door de oorlog in Afghanistan verloor bin Laden zijn voornaamste bron van vrijwilligers maar gelijktijdig werden velen in de Taliban-kampen gedood of gevangengenomen die niets met bin Laden van doen hadden. Het verhaal circuleerde dat bin Laden en een kern van directe medewerkers zich verschanst hadden in het ondergrondse en technologisch geavanceerde complex in Tora Bora. Niets van dit is ooit gevonden. Al-Quaeda kon niet gevonden worden, want het bestond niet; het enige dat islamistische terroristen onderling verbindt is hun ideologie maar niet een organisatie die met wortel en tak uitgeroeid kan worden.

De aanhouding van diverse terrorismeverdachten in Amerika na de aanslagen in september 2001 leidden niet tot enig bewijs van het bestaan van terroristische netwerken met sleeper cells, maar toonden veeleer dat er bij de onderzoekers een hoop fantasie aanwezig was. Gelijktijdig leidden diverse arrestaties in Engeland op basis van de nieuwe terrorismewetgeving slechts tot drie veroordelingen en alleen voor financiering. Veel van de media-aandacht voor potentiële terroristische aanvallen zijn speculatief en sensatiebelust. Bijvoorbeeld, een terroristische aanval met een radioactief wapen, in de media de dirty bomb genoemd, zou nauwelijks slachtoffers maken ten gevolge van radioactieve neerslag, omdat het radioactieve materiaal slechts weinig verspreid zou worden door een gewone explosie. De neoconservatieven verdachten echter Irak van het financieren van islamistisch terrorisme. Een nieuwe vijand was gevonden.

Dit deel is voor het eerst uitgezonden op woensdag 3 november 2004.

Distributie

The Power of Nightmares werd voor het eerst uitgezonden door de BBC in het najaar van 2004 op drie achtereenvolgende avonden en herhaald in januari 2005 eveneens op drie opeenvolgende avonden. Het derde deel uitgezonden in januari 2005 was geüpdatet met de uitspraak van de House of Lords in december 2004 dat het vasthouden van buitenlandse terrorisme verdachten zonder vorm van proces onrechtmatig is.

Het programma is niet te zien geweest op de Amerikaanse televisie. Curtis zei hierover:

"Iets vreemds is gebeurd met de Amerikaanse televisie sinds 11 september. Een hoofd van één van de grote netwerken, die beter ongenoemd kan blijven, zei mij dat er geen enkele mogelijkheid was dat ze dit konden uitzenden. Hij zei: 'wie ben jij om dit te beweren?' en voegde daaraan toe: 'We worden afgeslacht als we dit uitzenden.' Toen ik in New-York was heb ik aan het hoofd documentaires van HBO een dvd met deze serie gegeven. Ik heb er nooit meer iets van gehoord.".

Een bewerkte versie van twee en een half uur is getoond op het filmfestival van Cannes in mei 2005, waarbij Pathé de wereldwijde distributierechten opkocht.

In Canada werd The Power of Nightmares uitgezonden in april 2005 door CBC Newsworld.
Er is geen DVD van het programma beschikbaar, maar het programma kan worden gedownload van onder andere de Internet Archive.

Kritiekpunten

Hoewel de feiten in de documentaire goed onderbouwd zijn, heeft de documentaire nogal wat kritiek te verduren gehad. Adam Curtis heeft in een interview delen van die kritiek beantwoord. Wat overblijft is de kritiek dat acties van personen achteraf veelal op verschillende wijze te interpreteren zijn en in de documentaire worden deze uiteraard geïnterpreteerd vanuit het gezichtspunt van de maker.

Externe links

• BBC aankondiging van The Power of Nightmares
• The Power of Nightmares op Archive.org
• Interview met Adam Curtis op de BBC website over de documentaire, inclusief zijn antwoord op een aantal kritiekpunten

The Power of Nightmares 1: The Rise of the... door GalaVentura


The Power of Nightmares 2: The Phantom Victory... door GalaVentura


The Power Of Nightmares 03: The Shadows In The... door GalaVentura

American Anthrax

Kunt u zich nog herinneren dat een week na de verschrikkelijke aanslagen op 11 september 2001 in de VS en een tweede golf van terreur over het land raasde? Diverse brieven met het dodelijke anthrax poeder werden verstuurd naar media en democratische politici, waarbij 5 mensen het leven lieten en 17 gewonden vielen. Wederom hield angst het land in zijn grip.

Eerst werd de schuld in de schoenen geschoven van Al-Qaida. Immers stonden er anti-Amerika leuzen op de brieven. Later kreeg Irak de schuld, wat zo'n beetje als opstap heeft gediend voor Colin Powel, om tijdens zijn zogenaamde "Powell point presentatie" de VN leugens te verkopen en hen de oorlog in te leiden. Zowel Al-Qaida als Irak als dader dienden een doel in het geroffel van de oorlogstrommel, maar hadden absoluut geen werkelijke basis. Vervolgens werd Steven Hatfill door de FBI aangewezen als "person of interest" in de zaak, en werd hij werkelijk afgeslacht door de media, hoewel achteraf bleek dat hij onschuldig bleek. Toen was Bruce Edwards Ivans aan de beurt. Hij bezweek onder de grote druk en overleed aan een overdosis drugs. Ondanks dat de FBI nooit sluitend bewijs heeft gepresenteerd voor zijn schuld, sloten zei de zaak in 2010. Het heeft de Amerikanen miljoenen gekost om de rechtszaken af te kopen. Maar wie zat er nu eigenlijk echt achter deze morbide brieven?

Dat de brieven een binnenlands politiek doel dienden is na meer dan 10 jaar wel duidelijk. Oorlogen moesten worden gestart en de "Patriot act" moest en zou door het congres worden goedgekeurd. De aanslagen op 911 hadden een flinke impact gehad op de Amerikaanse burger waardoor de angst voor terrorisme er goed in zat. De Anthrax brieven deden hier nog een schepje bovenop. Angst is een machtig politiek middel, maar realistisch gezien een enorm slechte raadgever. Maar de "War on Terror (WoT)" kon worden gestart met de steun van het volk. Hoewel de term sinds 2009 officieel niet meer wordt gebruikt dendert de mondiale oorlog door tot op de dag van vandaag.

In de korte documentaire "American Anthrax" wordt duidelijk hoe dit verhaal zich uitrolde en wat de rol van bepaalde politici en media hierin was. Een enorm saillante "detail" in dit verhaal is toch wel dat het Bush regiem in het Witte huis het tegengif (cipro/ciproxin) heeft ingenomen op 11 september, een week voordat de brieven werden verstuurd. Judicial Watch heeft hierover verschillende FOIA requests (de Amerikaanse versie van een WOB-verzoek) gedaan in het belang van honderden medewerkers van de Amerikaanse postkantoren. Tevergeefs...

Het heeft er alle schijn van dat Bush en consorten op de hoogte waren dat er iets stond te gebeuren, hier zelf bescherming tegen innam, maar de rest van het land in het ongewist liet. Onder andere 2 medewerkers van het postagentschap zijn overleden door het inademen van anthrax. Waren er inlichtingen over een ophanden zijnde anthrax aanval? Als Bush en co niet op de hoogte waren, dan is het hoogst opmerkelijk dat oude mannen zonder reden een dergelijk middel met fixe bijwerkingen zouden innemen.

Is het nog niet opmerkelijk genoeg?
Ondanks de initiële beschuldigingen aan het adres van Al-qaida en Irak, en later de 2 wetenschappers, blijkt het dat de anthrax sporen afkomstig waren van een Amerikaanse legerbasis!

Ik zou zeggen bekijk de korte docu en het interview wat ik daaronder heb geplaats als introductie in dit verhaal.

Goed weekend!

American Anthrax:




American Anthrax maker Martins op RT: