Posts tonen met het label Operation Northwoods. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Operation Northwoods. Alle posts tonen

zaterdag 25 april 2015

MH17: In gesprek met Pieter Klein van RTL Nieuws (1)


Gisteren scheef ik een blog waarin ik fel uithaalde naar de media in Nederland en hun berichtgeving omtrent MH17. De rol van RTL Nieuws werd in het kader van professor George Maat extra belicht en adjunct-directeur Pieter Klein werd specifiek genoemd. Waar het zoals gewoonlijk vanuit alle hoeken en gaten qua media en politiek stil bleef, was de Heer Klein zo sportief om uiteindelijk inhoudelijk te reageren. Er kwamen andere Twitteraars bij, en dit gesprek is hier terug te vinden.

Gezien het eigenlijk een reactie op zijn antwoorden is, en geen regulier blog, heb ik besloten om "tijd te besparen" en echte opmaak en plaatjes achterwege te laten. Het gaat om inhoud, dus veel tekst is het gevolg. :-)

Geachte Pieter Klein,

"Dank" voor uw reactie. ;-) Wellicht een flauwe en cynische start, maar mijn dank is wel oprecht.

Het eerste wat me echt tegen de borst stoot is dat het überhaupt als nieuws wordt beschouwd. Je kunt van te voren bedenken dat dit consequenties heeft. Om de politiek hiervan de schuld te geven vind ik voorbij gaan aan de eigen rol. Dat jullie "de tijd" hebben genomen pleit jullie nog niet vrij. Het had namelijk makkelijk heel anders gekund. Dit issue had achter de schermen met de betreffende professor, die uitstekend werk heeft verricht, afgehandeld kunnen worden. Dan had de man zijn presentatie aan kunnen passen, zich beter op zijn publiek kunnen voorbereiden of what ever.
Resultaat:
- Dan waren er geen geschokte familieleden geweest, want dat had van tevoren prima ingeschat kunnen worden als gevolg.
- Dan was er geen geruïneerde carrière geweest van een gewaardeerde professor.
- Dan was er geen onrust binnen het team ontstaan wat belangrijk onderzoek verricht.
- Dan was er geen landelijke onrust ontstaan, wat zelfs als een olievlek op de digitale wereld werkte.
Nu is er willens en wetens een man aan de publieke schandpaal genageld. Hadden jullie dat niet van te voren kunnen voorzien? Natuurlijk wel, het was een regelrechte aanval op zijn persoon!

Natuurlijk was er dan geen nieuws of scoop geweest, maar dat lijkt het mij meer dan waard.

Ook de vergelijking met Timmermans is iets wat achteraf gedaan had kunnen, wellicht moeten, gebeuren door jullie. Waarom niet? Dat is toch het duiden van het nieuws? Ook een rol van de media...

Ook de timing, sorry, maar zeker in combinatie met de stilte voor- en achteraf over het debat, daar kan ik geen respect voor opbrengen. Hadden jullie hier inhoudelijk deugdelijk verslag over gedaan, dan had ik mogelijk mijn hele blog niet geschreven...

Maar nogmaals, het gaat vaak om wat er NIET geschreven wordt.

Ik haalde reeds 3 punten aan op Twitter, en ik had nog verder kunnen gaan. Maar het Antonov verhaal is daarvan rechtstreeks met MH17 en afgelopen week verbonden. Verbonden met Oekraïne. Daar schreef ik al eerder het onderstaande over. Het Antonov verhaal was een onderdeel van dit blog, maar ook de "onacceptabele U-turn" is iets wat massaal onbesproken bleef en blijft in de Nederlandse media. Ik vind dat echt absurd. Maar laat ik me in het kader van afgelopen debat in de Kamer beperken tot het Antonov gedeelte.
http://degrijzeduif.blogspot.nl/2015/04/de-antonov-leugen-in-de-serie.html

De Antonov-leugen
Op 14 juli werd er in het conflict gebied een Antonov-26 uit de lucht geschoten en de Russen kregen de schuld. Waarschijnlijk een Buk-raket, of iets soortgelijks, vanuit Rusland de grens over geschoten de Oekraïne in. Dit is de algemene consensus tot op dit moment. Het wordt ook nu, met het bekend worden van de briefing, weer aangehaald.

Toen las ik een NOS artikel over MH17, en las het volgende wat mij bevreemde:
"Bovendien wordt het steeds duidelijker dat in de dagen voor de ramp met de MH17 meerdere luchtgevechten plaatsvonden boven Oost-Oekraïne."

Ik dacht WTF!? Een luchtgevecht betekent een gevecht tussen 2 of meer voertuigen in de lucht. Gaan ze me nou vertellen dat de Russen met vliegtuigen de grens met Oekraïne zijn overgestoken, en dat Oekraïne daar geen enkel hard bewijs voor kunnen overleggen? Niet de SBu noch de VS of andere NATO-partners? Een van de grootste hotspots op aarde, maar de intel schiet te kort? Uiterst ongeloofwaardig. De inlichtingen mbt de neergeschoten toestellen bestaan best, maar die ondersteunen de bizarre claim niet. In die tijd werd er van alles gedaan om legitimiteit voor een conflict met Rusland te creëren. De kans om een dergelijk  Russisch onacceptabel optreden uit te buiten was met beide handen aangegrepen. Nonsens dus!

Maar ik las verder en viel bijna van mijn stoel:
"Half juli volgen nog meer opvallende incidenten. Op 14 juli wordt een Oekraïens transportvliegtuig, een Antonov AN-26, neergehaald. Hoewel men er destijds van uitging dat het vliegtuig was neergeschoten vanaf de grond, zegt president Porosjenko van Oekraïne nu dat het toestel is geraakt door een raket die door een ander vliegtuig is afgeschoten. Porosjenko verklaarde dat begin december bij de postume uitreiking van een militaire orde aan de gesneuvelde piloot van de Antonov. Hij bevestigde het in een brief aan de moeder van de piloot. "

En ik altijd maar denken dat het wapen naar keuze een Buk was...

De door de NOS verstrekt link gaat naar een officiële website van de regering van Oekraïne. Nu zijn de meesten onder ons die taal niet bepaald vaardig. Dus wil ik een beroep doen een Engelse vertaling te consumeren:

"President awarded the title of Hero of Ukraine Oleksandr Petrakivskomu military and posthumously - Sergei and Dmitry Krivonosov Mayborody

Dmitry Mayboroda as commander of the crew of the AN-26 from May to July 2014 completed 35 sorties to transport military weapons, material and technical facilities in the area ATO, carried out the evacuation of the wounded and sick. Major Majboroda died July 14 in Krasnodon district, Luhansk region, when his plane was hit by a missile "air-to-air". He tried to control the last aircraft, allowing other members of the crew to evacuate."

Het staat er echt, een Russisch vliegtuig schoot de piloot met zijn Antonov vanuit de lucht met een raket naar het hiernamaals. Deze twee waarheden kunnen nooit naast elkaar bestaan. Dit betekent dat of het "Buk" of het "air-to-air" verhaal onwaar is. Of beide onwaar, dat kan ook nog. Maar dat Oekraïne bij een van de twee verhalen heeft staan liegen, dat lijkt me bij deze evident.

Tot hier het onderdeel uit mijn blog, wat overigens nog verder gaat.

Is het geen nieuws dat Poroshenko zegt dat het een air-to-air raket was?! Slechts een sub-stukje in een NOS bericht, maar niet opgepakt door welke media of politicus dan ook. Zelfs nadat ik het had doorgestuurd naar politici en media bleef het stil. Nou sorry hoor, maar dit raakt knetterhard aan het debat van afgelopen week! Daarnaast raakt het aan de geloofwaardigheid van de belangrijkste partner in het onderzoek! Zoals ik in het blog zei: "Deze twee waarheden kunnen nooit naast elkaar bestaan. Dit betekent dat of het "Buk" of het "air-to-air" verhaal onwaar is. Of beide onwaar, dat kan ook nog. Maar dat Oekraïne bij een van de twee verhalen heeft staan liegen, dat lijkt me bij deze evident."
Ook de eerder genoemde U-turn rakt aan de geloofwaardigheid van die partner. Sterker nog het raakt ook aan de geloofwaardigheid van ons eigen OM!

Maar blijkbaar vinden alle media in Nederland, en alle politici incluis, het niet waard hierover de burger in te lichten of hierover kritische Kamervragen te stellen. En ja, dan wordt ik emotioneel en pissig! Als dat soort zaken weg worden gelaten in de berichtgeving, wat doet dit dan met de perceptie van de burger op de MH17 zaak, en de situatie in Oekraïne in het algemeen? Die wordt door jullie gekleurd en is daardoor alles behalve objectief. Daar kan ik geen vrede mee hebben, en daar verzet ik me digitaal verbaal hevig tegen ja. Dan komen termen als riooljournalistiek in me op, en dat vind ik dan nog gepast ook. Niet om wat jullie vertellen, maar waarover jullie zwijgen.

En het gaat nog veel verder dan dat...

BUK of ander afweergeschut
Stel dat onomstotelijk vast komt te staan dat het een BUK was die MH17 heeft neergehaald, getoetst door een werkelijk onafhankelijke partij. Wat dan? Dan is de conclusie bij de burger, gevoed door de politici en media, dat het Rusland was. Waarom?

Eén van de belangrijkste vragen in een onderzoek is wie er belang bij had: Cui bono?
Nou sorry hoor, maar als er een partij is die geen enkel belang had bij dit drama dan is het Rusland. Sancties zijn het gevolg en de wereld kijkt Rusland nog niet met de nek aan. Dus de relaties zijn er niet bepaald beter op geworden. Ook in strategische zin zijn ze er niet bepaald iets mee opgeschoten toch? Kunt u mij één punt noemen wat het MH17 debacle in het voordeel van Rusland heeft doen kantelen?

Dan het bewijs, ondanks het vele geschreeuw, van veelal Amerikaanse politici dat is er niet. Als dit er was geweest dan was dit al lang en breed overlegd en hadden we de hele nasleep tot op de dag van vandaag achterwege kunnen laten. Ook de optie "foutje, bedankt" is natuurlijk van de zotte dat dit wordt geopperd. Daar hoef ik hopelijk niet inhoudelijk op in te gaan toch? En dan maakt het nog niet eens uit welke optie je bij het foutje zou willen hanteren. Want zelfs als de separatisten het foutje zouden hebben gemaakt, dan is Rusland als leverancier gewoon schuldig. Maar denk je werkelijk dat het uitermate berekende Rusland een dergelijke fout zou maken? Als Rusland een BUK-systeem naar de Donbass had gestuurd, reken er dan maar op dat ze samen met die 3 gigantische apparaten ook een goed getrainde ploeg hadden meegestuurd.

Begrijp me niet verkeerd, alles kan, dus ik claim hier niet dit 100% uit te willen sluiten, maar ongeloofwaardig is de Rusland optie op z'n minst.

Maar ook nu gaat het er wederom niet om wat er wordt gezegd, al is dit wel erg schadelijk voor de mondiale verhoudingen en dus de vrede, maar gaat het om wat jullie niet vertellen. Ja jullie, de media en de politiek.

AWACS van NATO
Joost Niemöller schreef hierover een uitgebreid stuk, en ik ga ervan uit dat ook op jullie redactie zijn berichten worden gelezen. Zo niet, dan zou er sprake zijn van uitermate grote incompetentie, en daar geloof ik niet in. Maar om een lang verhaal kort te maken zijn conclusie:
"En de radar van het Oekraïense luchtafweersysteem stond aan toen MH17 overvloog.
Zegt de NAVO zelf. "

Waarom wordt hier niet MINSTENS evenveel aandacht aan besteed als aan de Rusland-optie?

Als de politiek het niet doet dan is het de taak van de media dit te blijven aankaarten. Waarom wordt dit met rust gelaten?

Oekraïense BUK systemen
Ik kan allerlei bronnen aanhalen om te onderbouwen dat Oekraïne actieve BUK-systemen in de regio had staan. Waarom in vredesnaam?! Dit zijn systemen bedoeld om vliegtuigen mee uit de lucht te schieten. Maar de separatisten hadden en hebben geheel geen luchtvloot! Niet 1 vliegtuig!

Waarom dan dit dure en uiterst gevaarlijke wapentuig in die regio plaatsen? Ze hebben geen enkele functie voor het leger van Oekraïne. Het enige wat kon gebeuren is dat de Separatisten ze buit zouden maken en ze vervolgens in zouden zetten tegen het Oekraïense leger! Strategisch een absurde zet natuurlijk.

Om aan te geven dat er werkelijk actieve BUK-systemen in de regio actief waren een filmpje van de dag ervoor waar ze over de ATO-zone vliegen, en op 4:48 minuten staat het apparaat draaiend en wel in de wei. Waarom?



Dit onderdeel is een vraag die ik ook bij Pieter Omtzigt heb neergelegd, maar ook hij zwijgt als het graf. Dus ondanks zijn Kamervragen rijdt ook hij voor mij een scheve schaats!

Dit zijn (wederom slechts) 2 elementen waarover de media, RTL incluis, zwijgt. Waarom? Is het niet logisch om simpelweg ALLE opties op tafel te hebben en te houden? Is dit geen essentiële informatie om met de burger te delen?  Ik kan die stilte hieromtrent niet bevatten en sterker nog, ik vind het schandalig!

Schandalig
Dit noem ik zo omdat er hier meer op het spel staat dan erachter komen wie MH17 uit de lucht schoot. Er wordt hier een geo-politiek steekspel gespeeld wat geduid kan worden als een war-by-proxy. Een term vast bekend bij u. Een strijd waarbij ik niet anders dan kan concluderen dat de NATO, met de VS voorop, steeds duidelijker de agressor blijkt. En laat ik terug vallen op mijn 2 eerdere tweets aan u, waarin ik dit aan stip.

Operation Fearless Guardian
De VS roept al geruime tijd, en aan de lopende band, dat Rusland met wapens en soldaten de grens met Oekraïne binnenvalt. Nooit, nee niet 1x is hiervoor tastbaar bewijs geleverd. De Amerikaanse afgevaardigde, Geoffrey Pyatt, wist het op Twitter zelfs zo bont te maken dat hij dit van de week weer deed, "onderbouwd" met een foto van een show in freaking Moskou!
http://rt.com/news/252545-ukraine-fake-russian-missiles-pyatt/
En ja NATUURLIJK pak ik hier RT(u weet wel, dat propaganda kanaal) als bron, maar check het maar op Twitter...

En wat zijn nu feiten die wel gestaafd kunnen worden? Dat is dat de VS sinds deze week "Boots on the ground" in Oekraïne heeft en wapens meenam, en deze na de maanden lange "training" zal achter laten! Maar ze zijn er om het Oekraïense leger te "trainen", terwijl ze niet eens kunnen garanderen dat ze die training niet zullen geven aan de doorgeslagen rechtsextremistische elementen!

Ik zou uw tip aan mij aan uzelf eens aan willen raden: Google mar eens "Operation Fearless Guardian".

Daar hoor ik HE-LE-MAAL niets over in de Nederlandse media, en de politici spreken hier geen schande van. Waarom niet? Dit is een pure daad vol agressie bedoeld om Rusland nog verder in het nauw te drijven. Was de stap voor stap inlijving van de Oost-Europese landen de afgelopen 20 jaar niet voldoende? De afspraak was toch om dit NIET te doen?

Maidan snipers
Ook hierover schreef ik een blog en deelde dat met media en politici. In het kort komt het neer op het volgende, zoals u vast zult, of moet weten:
De democratisch gekozen president van Oekraïne werd afgezet door een regelrechte coup d'eta, actief gesteund door ons, het Westen. Een niet onbelangrijk onderdeel hiervan waren de protesten op de Maidan. Steeds weer wordt bevestigd dat de Snipers die zo'n 20 mensen afknalden NIET vanuit de toenmalige president waren gestuurd, maar dat het te maken had met de oppositie, het regime wat nu in Kiev zit. En wanneer het Poolse Europees parlementslid en presidentskandidaat Janusz Korwin-Mikke onomwonden stelt dat de snipers ook training hebben gehad in Polen (lees: NATO,) dan is dat voor de media blijkbaar weer geen nieuws!

En zo kan ik nog wel even doorgaan, zelfs als ik het alleen maar bij het conflict in Oekraïne hou. Het strategisch geo-politiek belang van dit land of deze regio zou ik met alle liefde en plezier uitleggen, maar het is al laat, en mijn verhaal lijkt me toch wel duidelijk zo, niet?
Zo niet, dan raad ik u het boek "The grand chessboard" van Zbigniew Brzezinksi aan.

"Sea Breeze 2014"
Militaire oefeningen volgen elkaar aan de lopende band op. Maar heeft u "Sea Breeze 2014" al eens in combinatie met MH17 door Google gehaald? Er is speculatie dat deze oefening werd afgerond op 17 juli, de fatale dag voor MH17. Er zijn echter ook berichten dat de 10-daagse oefening officieel liep van 04-14 juli. Wayne Madsen schreef hierover een uitgebreid artikel. Ondanks de tegenstrijdige berichtgeving over de data, bleef Madsen ook via mail stellig beweren dat MH17 waargenomen had moeten zijn. Hij had daarvoor verschillende redenen, wat allemaal niet eens onaannemelijk klonk. Maar zekerheid heb ik niet. Voor het punt wat ik wil maken is het echter irrelevant. In zijn artikel stelt hij:
"The U.S. Army has revealed that the 10-day exercise involved «commercial traffic monitoring». Because of the sophistication of the electronic warfare and intelligence used during SEA BREEZE, it can be assumed that commercial traffic monitoring included monitoring the track of MH-17."

Als Madsen er naast zit qua data, dan betekent dit dat 14 juli de laatste dag was. En dat is de dag dat de Antonov uit de lucht werd geschoten. Weet u nog, volgens Poroshenko middels een Russisch vliegtuig met air-to-air raket? Zou Sea Breeze de Antonov op 6200 meter hebben waargenomen? Niemand die dit heeft opgepikt, wellicht iets voor Pieter Omtzigt? ;-) Maar het feit dat een dergelijke oefening volledig aan de Nederlandse pers voorbij gaat vind ik opmerkelijk, op z'n mist. En dat ook hier geen definitieve intel over bestaat is simpelweg onbestaanbaar.

Stilte, stilte en nog eens stilte
Om niet ieder onderwerp helemaal uit te diepen of zelfs maar met een alinea of twee te omschrijven noem ik vervolgens 3 elementen die verbonden zijn met Oekraïne, mogelijk zelfs MH17. Stilte in de Nederlandse pers is wat dit drietal ten deel viel. Waarom?
- Hunter Biden, zoon van Vice President Joe Biden
- Royal Dutch Shell
- Ihor Kolomoisky

Waarom moet ik mijn informatie hieromtrent in de krochten van het internet zoeken? Spelen zij geen rol de ontwikkelingen van Oekraïne? Of zelfs MH17?

Kolomoisky bijvoorbeeld is een rijke Oekraiens-Israëlische oligarch met een eigen privé leger, mogelijk zelfs met BUK-systemen, die de terroristische aanslag op MH17 ondanks de slachtoffers een "kleinigheidje" noemde. Ik denk dat de overgrote meerderheid van Nederland nog nooit van de man heeft gehoord. Waarom niet?



Selectieve verslaggeving
Ik beperk me nu steeds tot MH17 en Oekraïne omdat dit in dit kader relevant is. Maar de problematiek van zwijgen over zaken gaat veeeel dieper dan dat. Laat ik een paar eenvoudige voorbeelden aanhalen:
- Waarom is er heisa alom wanneer er redactieleden van Charly Hebdo door moslims worden afgeknald, maar blijft het ijzig stil wanneer er doelbewust een dozijn voetballende Palestijnse kinderen door Israel op het strand wordt afgeknald?
- Waarom wordt op doden door terrorisme zoveel nadruk gelegd maar blijft het wederom ijzig stil omtrent de onschuldige slachtoffers die vallen in de strijd tegen het terrorisme, bijvoorbeeld door het absurd aantal Drone aanvallen die door de VS worden uitgevoerd? Een beleid waarin Duitsland een cruciale rol speelt, maar waarover we hier niets vernemen?
Waarom?
- En om weer terug te keren naar Oekraïne:
Waarom wordt er moord en brand geschreeuwd in de internationale pers wanneer er een politiek dissident in Rusland wordt omgelegd, maar blijft het ijzig stil, of wordt er bijzonder subjectief verslagen, wanneer er een dozijn politici en journalisten in Oekraïne het leven laat? Waarom worden zij afgeschilderd als "pro-Rusland" en niet als "anti-Kiev", wat ze nog veel meer zijn?

Alternatieve bronnen
Waarom wordt er steeds weer terug gevallen op overheidsbronnen om een verslag te maken? Bronnen die in het verleden aan de lopende band hebben gelogen, en wat morbide oorlogen tot gevolg had? Ik denk hierbij bijvoorbeeld aan de speech van Colin Powell bij de VN, of het "couveuse toneelstuk. Weet u nog? Waarom moet ik in de krant lezen en op het nieuws horen wat de minister van Buitenlandse zaken van de VS denkt over MH17? En waarom wordt er geen ander geluid toegelaten van mensen "uit het veld" die ook wat zinnigs te zeggen hebben? Om een voorbeeld te noemen: Robert Parry!
Niet de eerste de beste, en voor als u hem niet kent, hij staat vooral bekend voor zijn journalistieke rol bij het openbaren van het Iran-contra schandaal. Waarom horen we zijn geluid niet? Laat ik een citaat van hem gebruiken over MH17, wat hier te vinden is.
"U.S. intelligence agencies do have detailed satellite images of the likely missile battery that launched the fateful missile, but the battery appears to have been under the control of Ukrainian government troops dressed in what look like Ukrainian uniforms."
En lees het hele artikel maar, als u dat nog niet heeft gedaan, het ligt allemaal wat genuanceerder, maar zijn stem heb ik in de Nederlandse pers nog niet terug gevonden. Waarom niet?

Hij hield laatst een korte toespraak over journalistiek, met als speciaal onderwerp MH17. Als u deze nog niet heeft gezien, dan raad ik u met klem aan op uw zondag middag hiervoor een kwartiertje vrij te maken. het is een boodschap van journalist tot journalist, en het zou mogelijk uw ogen kunnen openen. Het is een van de beste en zinnigste lezingen die ik in het kader van MH17 heb mogen waarnemen.
"Legendary US Journalist Robert Parry: Media Groupthink on Ukraine is the Most Extreme I've ever seen"



Een complot of complot-theorie?
Mag ik met alles wat ik hier zojuist heb neer getypt, en ik zou zo echt nog uren door kunnen gaan, mogen stellen dat er een onbesproken optie (binnen de Nederlandse media en politiek) bestaat dat het neerhalen van MH17 niets meer of minder was dan een ordinaire "false flag"? Of wordt ik dan direct als een dwaallicht weggezet, zoals Elma Drayer dat van de week met een schndelijke collumn vol drogredenen deed toen Richard Gage zijn 911 verhaal kwam vertellen?

Gezien de berichtgeving aan alle kanten te kort schiet of regelrecht wordt verkracht, en de spanningen tussen de VS en Rusland met de dag verder oplopen denk ik dat een dergelijk incident  zo maar op de loer zou kunnen liggen, en wellicht is MH17 daar het mislukte voorbeeld van! De reactie in de EU was anders dan in de VS, en dat was voor de Amerikanen natuurlijk een tegenvaller. Ook gezien de leugens van het regime in Kiev, het gedraai en gelieg van de Nederlandse politici EN het volledig verzaken van de journalistiek in Nederland moeten de Nederlanders er niet van opkijken als het werkelijk zo blijkt te zijn. Mogelijk vliegen we bij een volgend incident alsnog van de huidige koude een warme oorlog in. Wat zou een reden kunnen zijn? Als de eerste lijkenkist gevuld met een Amerikaanse "trainer" terug naar het thuisland wordt gevlogen?

Voor u, en de meelezende mensen, zal ik een deel van een blog wat ik al eerder aan het voorbereiden was hier aan toevoegen. Het is slechts een introductie in het fenomeen, maar het laat zien dat het van alle tijden is. En de basale principes van oorlogsvoering zijn wat dat betreft niet zo veel veranderd. De term "false flag" kan weggezet worden als een mallote theorie van alu-hoedjes en bomenknuffelaars, maar er moet in het kader van Oekraïne en dus ook MH17 simpelweg ernstig rekening mee worden gehouden. Dit ontkennen of zelfs ridiculiseren getuigd slechts van een gebrekkige historische kennis.

Maar ik heb hier nog met geen letter in de media over geschreven zien worden. Waarom niet? Wordt het niet eens tijd om de bullshit van de werkelijkheid te scheiden en de Nederlandse burger voor te bereiden op een reëel fenomeen wat ze binnenkort om de oren kan slaan, als dat met MH17 al niet is gebeurd?

Het feit dat ik dit allemaal zo voor de vuist wegschrijf, en de media heeft verzaakt dit te communiceren, vind ik mij het volledige recht geven om de zaak zoals dat met Professor George Maat is gebeurd weg te zetten als "riooljournalistiek". En dit is niet exclusief  voor dit geval, maar dit is grotendeels toepasbaar op de media in het algemeen.

Ik zeg welterusten Pieter Klein!

Sun Tzu - De kunst van het oorlogvoeren.

"Alle oorlogvoering is gebaseerd op misleiding."

 
Deze quote is afkomstig uit het boek "The Art of War", De kunst van het oorlogvoeren. Het is een standaardwerk over de strategie van het oorlogvoeren, geschreven door de Chinese generaal Sunzi (of Sun Tsu) rond 500 voor Christus. Het wordt beschouwd als het oudst bekende boek over oorlog en strategie. In 13 korte hoofdstukken beschrijft de auteur de oorlogvoering op een zodanige manier, dat strategen en generaals het heden ten dage nog steeds gebruiken.



False flag operations - Operaties onder valse vlag

Wikipedia zegt hierover: "Operaties onder valse vlag zijn operaties die dusdanig zijn ontworpen dat het lijkt alsof ze worden uitgevoerd door andere entiteiten."

Mogelijk niet bekend voor veel mensen, maar deze tactiek en soortgelijke misleidingen zijn vaak een startschot geweest voor de talloze oorlogen die onze aardbol heeft gekend.

Operation Norhwoods
Niet alle ideeën voor valse vlag operaties worden werkelijkheid, gelukkig, maar er zijn voldoende voorbeelden uit het verleden waaruit geleerd zou moeten zijn. Zeker door historici en media. Eerder scheef De Grijze Duif al over de absurde plannen van de Amerikanen om in de jaren '60 om door middel van dit soort praktijken een conflict met Cuba te legitimeren, beter bekend onder de naam "Operation Northwoods". Dit plan werd van tafel geveegd, maar genoeg plannen die werkelijkheid werden.

Gladio
Operatie Gladio is een in 1952 gestart geheim "stay-behind" netwerk in Italië, gesponsord door de CIA en de NAVO, om de communistische invloed zowel in Italië als in andere landen te neutraliseren. De eerste voorbereidingen werden al in 1947 getroffen. Kort gezegd ontspoorde dit plan waardoor Italiaanse rechtse entiteiten aanslagen pleegde op de bevolking, maar deze in de schoenen schoof van links. De afkeer tegen dit geweld zorgde voor de vraag om nog rechtsere politiek. Dit balletje begon te rollen op 3 augustus 1990 toen de toenmalig premier Giulio Andreotti het bestaan van Gladio voor het eerst toegaf. Hierover is aardig wat gepubliceerd, waarbij ik het boek van Daniele Ganser wil aanraden. "NATO's secret armies - Operation Gladio and Terrorism in Western Europe" (ISBN:0-714-68500-3)

Operatie Himmler
Dit was een geheime operatie georganiseerd door de Duitse SS om een Poolse inval op een radiostation op Duits grondgebied te ensceneren, waarmee nazi-Duitsland hun invasie in Polen op 1 september 1939 wilde rechtvaardigen. De operatie werd uitgevoerd op 31 augustus 1939.

Hoe werkte dit startschot voor de Tweede Wereldoorlog in de praktijk?

Undercover Duitse eenheden trokken Poolse uniformen aan. Ze overvielen de Duitse radiopost in Gleiwitz en vermoorden de aanwezigen. Vervolgens stuurden ze een anti-Duitse boodschap de ether in en vernielden de zender. Om het plan nog echter te laten lijken hadden de Duitsers een aantal Polen uit de concentratiekampen meegenomen, hen vermoord, Poolse uniformen aangetrokken en achter gelaten op de grenspost. De volgende dag ging Hitler met dit verhaal aan de haal en de media papegaaide dit eenvoudig massaal na. Polen werd binnen gevallen maar na een paar dagen verklaarden Groot-Brittannië en Frankrijk alsnog de oorlog aan Duitsland. WOII was begonnen...



De metrobom
Ook dichter bij huis kennen we valse vlag operaties. Wellicht heeft dit volgende voorbeeld geen oorlog veroorzaakt op mondiale schaal, maar de ophef in de Nederlandse politiek was er niet minder om. "Andere tijden" maakte hier een uitzending over. Het is online te bekijken, maar niet makkelijk in verband met de gebruikte player. Het geschreven artikel is ook het lezen waard. Andere tijden schrijft hier in de intro over:
"Een aanslag op de Amsterdamse metro op het nippertje verijdeld – geen nieuws van vandaag, maar van februari 1975. Linkse actiegroepen kregen destijds de schuld, maar het plan kwam van rechts. In Andere Tijden de man achter de bom die niet afging maar wel een politieke explosie veroorzaakte."

De lijst gaat nog wel even door, maar ik hoop dat mijn doel duidelijk is: De berichten die ons bereiken via politici en media vormen ons wereldbeeld. Op basis hiervan geven we al dan niet goedkeuring voor acties - politiek, militair, economisch etc. Maar niet alles is wat het lijkt, en om legitimiteit voor een oorlog te krijgen heeft men in het verleden niet geschuwd de bevolking op het verkeerde been te zetten.

Het is dan ook niet voor niets dat De Grijze Duif eerder wees op het Thomas Theorema:
"If men define situations as real, they are real in their consequences."
 
Dat is er eentje om over na te denken. Laat die maar goed in je systeem zakken, want het is waarheid als een koe!

James Corbett heeft een kort filmpje gemaakt waarin diverse voorbeelden van "False flag events" aan de orde komen. Een prima introductie in het fenomeen. Maar dat u verder zelf op zoek gaat, is nodig, want de media zal het u niet tonen.

dinsdag 6 augustus 2013

"Operation Northwoods"


De VS planden terreuraanvallen op haar eigen burgers om steun te krijgen voor een oorlog tegen Cuba.

Uit BODY OF SECRETS, James Bamford, Doubleday, 2001, p.82 en verder.
Nederlandse vertaling, april 2006


…Volgens Lemnitzer zou het land veel beter af zijn als de generaals het voor het zeggen hadden.
Voor die officieren die werkeloos toe moesten kijken, was de mislukte Varkensbaai-invasie van de Kennedy regering de laatste druppel. “Het Varkensbaaifiasco brak de dijk”, zei een verslag uit die tijd. “President Kennedy werd afgeschilderd als een ‘no-win’-leider…Uiterst rechts kwam met tal van voorstellen die, geboren uit frustratie, in naam van het ‘anticommunisme’ gepresenteerd werden. Officiers speelden de gastheer op anticommunistische seminars op hun eigen basis of bezochten rechtsgeoriënteerde bijeenkomsten elders.”

Hoewel geen van de Congresleden het had kunnen weten, waren Lemnitzer en de ‘Joint Chiefs’ stilletjes over de rand gegleden.

Volgens geheime en lang verborgen documenten, bemachtigd door Body of Secrets, stelden de ‘Joint Chiefs of Staff’ het misschien wel meest corrupte plan van de Amerikaanse overheid ooit op en keurden het goed. Onder het mom van ‘anticommunisme’, stelden ze voor om een geheime en bloedige terroristische oorlog te starten tegen hun eigen burgers om zo de bevolking voor de gek te houden en steun te verkrijgen voor de ziekelijk bedachte oorlog die zij wilden beginnen tegen Cuba.

Operation Northwoods
 
 

Het plan, met de codenaam ‘Operation Northwoods’, dat geschreven was met toestemming van alle ‘Joints Chiefs of Staff’, stelde voor om onschuldige burgers op straat dood te schieten; om boten met Cubaanse vluchtelingen te laten zinken op volle zee; om zelf een reeks van terroristische aanslagen te plegen in Washington D.C., Miami en elders. Mensen zouden worden opgepakt voor bomaanslagen die ze niet hadden gepleegd; vliegtuigen zouden worden gekaapt. Met vals bewijs zou Castro verantwoordelijk worden gehouden om zo Lemnitzer en zijn kabaal, met publieke en internationale steun, te voorzien van het excuus dat zij nodig hadden om hun oorlog te beginnen.

Wellicht is het idee bedacht door President Eisenhower tijdens de laatste dagen van zijn ambtstermijn. Met de Koude Oorlog feller dan ooit en het recente U-2 schandaal vers in het publieke geheugen wilde de oude generaal eindigen met een overwinning. In de weken voor Kennedy’s installatie wilde hij dolgraag Cuba binnenvallen; op 3 januari vertelde hij Lemnitzer en zijn assistenten dat hij Castro aan wilde vallen vóór de installatie, als de Cubanen hem maar een goed excuus gaven. Als Castro hem dat excuus niet gaf, zei hij, konden de VS misschien “denken aan een manier om iets in scène te zetten dat geaccepteerd zou worden door het grote publiek”. Waar hij op doelde was een vals voorwendsel, een bomaanslag, een sabotage, uitgevoerd tegen de VS door de VS. Het doel was om een oorlog te rechtvaardigen. Dit was een gevaarlijke suggestie van een wanhopige president.

Hoewel de oorlog nooit plaatsvond ging het idee niet verloren bij Generaal Lemnitzer. Hij en zijn collega’s waren echter gefrustreerd dat hun plan niet was goedgekeurd en dat Castro hen geen excuus had verschaft voor de invasie.

De laatste druppel is wellicht gevallen tijdens een vergadering in het Witte Huis op 26 februari 1962. Verontrust, dat generaal Landsdale’s geheime actieplannen van operatie ‘Mongoose’ steeds buitensporiger werden en nergens toe leidden, vertelde Robert Kennedy hem alle anti-Castro activiteiten te staken. In plaats daarvan werd Landsdale opgedragen zich de komende drie maanden uitsluitend te richten op het verzamelen van inlichtingen over Cuba.


Toen de broers Kennedy plotseling ‘te zacht’ werden voor Castro zag Lemnitzer zijn kans om Cuba binnen te vallen verdwijnen. De pogingen om het Cubaanse volk tot een opstand op te jutten waren mislukt en Castro leek helaas geen intentie te hebben om Amerikanen of hun bezittingen aan te vallen. Lemnitzer en de andere ‘Chiefs’ wisten dat er maar één mogelijkheid was om hun oorlog veilig te stellen. Zij zouden het Amerikaanse publiek en de rest van de wereld misleiden, om zo haat tegen Cuba te zaaien en de Amerikaanse en wereldopinie zo te beïnvloeden dat ze niet alleen mee zouden gaan maar zelfs bij de generaals zouden aandringen op een oorlog tegen Castro. “De wereldopinie en de Verenigde Naties”, zo stond in een geheim JCS document, “zouden gunstig beïnvloedt moeten worden door een internationaal imago van de Cubaanse regering te ontwikkelen dat onbezonnen, onverantwoordelijk en een alarmerende en onvoorspelbare dreiging voor de vrede op het Westelijk Halfrond is.”

Operatie Northwoods stelde een oorlog voor, waarin veel patriottische Amerikanen en onschuldige Cubanen een zinloze dood zouden sterven, allemaal om de ego’s van de verknipte generaals te strelen. Veilig in hun, door de belastingbetaler gefinancierde, huizen en limousines.

Eén idee dat serieus werd overwogen betrof de lancering van John Glenn, de eerste Amerikaan die in een baan rond de aarde zou reizen. Op 20 februari 1962 zou Glenn opstijgen vanaf Cape Canaveral, Florida voor zijn historische reis. De vlucht zou het symbool zijn voor de deugden van waarheid, vrijheid en democratie, hoog in een baan om de planeet. Maar Lemnitzer en zijn ‘Chiefs’ hadden een ander idee. Zij stelden aan Landsdale voor om, mocht de raket exploderen en Glenn sterven, “onomstotelijk bewijs te presenteren dat…de fout lag bij de communisten en Cuba[sic].”

Dit zou gebeuren, zo vervolgde Lemnitzer, “door verschillende stukken bewijsmateriaal te vervaardigen die zouden bewijzen dat Cuba de elektronica gestoord had”. Dus, terwijl de NASA zich voorbereidde op de ruimtereis van de eerste Amerikaan, bereidden de ‘Joint Chiefs of Staff’ zich voor om John Glenn’s mogelijke dood te gebruiken als vals voorwendsel voor een oorlog.


Glenn schreef geschiedenis zonder ongelukken, waardoor Lemnitzer en zijn ‘Chiefs’ nieuwe plannen gingen verzinnen die uitgevoerd zouden worden “binnen het tijdsbestek van de volgende maanden”.

Eén van de aanbevolen acties was een “reeks van goed gecoördineerde incidenten die plaats zouden vinden in en om de Amerikaanse marinebasis van Guantanamo Bay, Cuba. Dit voorstel behelsde het verkleden van bevriende Cubanen in Cubaanse legeruniformen om ze vervolgens “rellen te laten starten bij de hoofdingang van de basis. Anderen zouden zich voordoen als saboteurs op de basis. Munitie zou opgeblazen worden, branden gesticht, vliegtuigen gesaboteerd en mortieren zouden worden afgevuurd richting de basis waardoor er schade aan de installaties zou ontstaan.”

De voorgestelde operaties werden steeds absurder. Een ander voorstel beschreef een actie die leek op het beruchte incident van februari 1898, toen een explosie aan boord van het marineschip Maine in Havanna 266 Amerikaanse zeelieden het leven kostte. Hoewel de exacte oorzaak van de explosie nooit bekend is geworden leidde het wel tot de Spaans-Amerikaanse oorlog tegen Cuba. Gemotiveerd door de dodelijke ontploffing meldden meer dan een miljoen mannen zich als vrijwilligers voor het leger. Lemnitzer en zijn generaals kwamen met een soortgelijk plan. “We kunnen een Amerikaans schip opblazen bij Guantanamo en Cuba de schuld geven,” zo stelden ze voor; “lijsten met slachtoffers in Amerikaanse kranten zouden tot een behulpzame golf van nationale woede leiden”.

Er leek geen einde te komen aan hun fanatisme. “We kunnen een reeks communistisch Cubaanse terreuraanslagen plegen in de omgeving van Miami, andere steden in Florida en zelfs in Washington” schreven ze. “De aanslagen zouden gericht kunnen zijn tegen Cubaanse vluchtelingen die asiel zoeken in de Verenigde Staten.

We kunnen een bootlading Cubanen, die op weg zijn naar Florida, laten zinken (echt of gesimuleerd)…We kunnen aanslagen op Cubaanse vluchtelingen veinzen en ze zelfs verwonden, zodanig dat er veel media aandacht voor komt”.

Bomaanslagen werden voorgesteld, valse arrestaties, kapingen:

* “Het laten exploderen van een aantal plastic explosieven op zorgvuldig uitgekozen plaatsen, de arrestatie van Cubaanse agenten en het publiceren van vervalste documenten die Cubaanse betrokkenheid aantonen zouden ook behulpzaam zijn in het versterken van het imago van een onverantwoordelijke regering.”

* “Gebruik maken van de gevoeligheid van de Dominicaanse luchtmacht voor het binnendringen van hun luchtruim. ‘Cubaanse’ B26 of C-46 vliegtuigen zouden ‘s nachts suikerriet kunnen bombarderen. Russische brandbommen zouden gevonden worden. Dit zou gecombineerd kunnen worden met ‘Cubaanse’ berichten aan de communistische ondergrondse beweging in de Dominicaanse Republiek en ‘Cubaanse’ wapenleveranties kunnen gevonden of onderschept worden op het strand. Het gebruik van MiG vliegtuigen bestuurd door Amerikaanse piloten zou voor een verdere provocatie zorgen.”

* “Kapingpogingen van vlieg- en voertuigen kunnen afgeschilderd blijven worden als acties die worden goedgekeurd door de Cubaanse regering.”


Een van de ingewikkeldste plannen was om: “een incident te creëren dat overtuigend zou aantonen dat een Cubaans vliegtuig een charter burgervliegtuig neer had geschoten op weg van de VS naar Jamaica, Guatemala, Panama of Venezuela. De bestemming zou zo gekozen worden dat de vluchtroute over Cuba zou lopen. De passagiers zouden een groep studenten op vakantie kunnen zijn of een andere groep met een gemeenschappelijke interesse om het charteren van een vlucht aannemelijk te maken”.

Lemnitzer en de ‘Joint Chiefs’ bedachten een ingewikkelde misleiding:
Een vliegtuig op luchtmachtbasis Eglin zou worden geschilderd en genummerd als een exacte kopie van een geregistreerd charter burgervliegtuig dat behoorde aan een (CIA-gerelateerde) organisatie in de omgeving van Miami. Op een vastgesteld tijdstip zou het duplicaat verwisseld worden met het echte burgervliegtuig en zouden de geselecteerde passagiers, allemaal met een zorgvuldig voorbereid alias, plaatsnemen in het vliegtuig. Het echte geregistreerde vliegtuig zou worden omgebouwd tot een ‘drone’ (een onbemand en op afstand bestuurbaar vliegtuig). De vertrektijd van beide vliegtuigen zouden zo worden uitgekozen zodat ze elkaar konden ontmoeten ten zuiden van Floria.

Vanuit dit ontmoetingspunt zou het vliegtuig met passagiers afdalen tot de minimale hoogte en landen op de vliegbasis Eglin, waar voorbereidingen waren getroffen om de passagiers te evacueren en om het vliegtuig terug te laten keren naar haar originele toestand. Het ‘drone’ vliegtuig zou ondertussen, volgens het vluchtplan, verder vliegen. Boven Cuba zou de ‘drone’ het internationale noodsignaal ‘May Day’ uitzenden en melden dat het werd aangevallen door Cubaanse MiG vliegtuigen. Dit radiobericht zou onderbroken worden door de vernietiging van het vliegtuig met behulp van afstandsbediening. Hierdoor zouden ICAO-(International Civil Aviation Organization) radio stations op het Westelijk Halfrond de VS kunnen vertellen wat er met het vliegtuig was gebeurd, in plaats van dat de VS zelf het verhaal zouden moeten ‘verkopen’.

Ten slotte was er het plan om “het voor te laten komen alsof Cubaanse MiGs zonder aanleiding een Amerikaans legervliegtuig hadden aangevallen boven internationaal water.” Het was een uitermate geloofwaardige operatie gezien het aantal beschietingen van de afgelopen tien jaar.

In de laatste zin van zijn brief aan minister McNamara waarin hij zijn plan aanprijst probeert Lemnitzer nog meer macht naar zich toe te trekken door voor te stellen dat de ‘Joint Chiefs’ verantwoordelijk zouden moeten zijn voor de uitvoering van operatie Northwoods en de invasie. “Het is aanbevolen”, schreef hij, “dat de verantwoordelijkheid voor geheime en niet-geheime militaire operaties toegewezen wordt aan de ‘Joint Chiefs of Staff’”.

Om 2:30, op de middag van 13 maart, 1962 besprak Lemnitzer de laatste details met zijn geheime-operaties specialist Brigadier Generaal William H. Craig en ondertekende hij het document. Hij ging toen naar een ‘speciale bijeenkomst’ in McNamara’s kantoor. Een uur later ontmoette hij Kennedy’s militair vertegenwoordiger, Generaal Maxwell Taylor. Wat er gebeurde tijdens deze bijeenkomsten is niet bekend. Drie dagen later zei Kennedy echter tegen Lemnitzer dat er nauwelijks kans was dat de VS openlijk militair geweld zouden gebruiken op Cuba.

Onverschrokken hielden Lemnitzer en de ‘Chiefs’ vol, totdat zij min of meer toestemming eisten om Cuba binnen te vallen en te veroveren. Ongeveer een maand na het indienen van Operatie Northwoods kwamen ze bij elkaar in de ‘tank’, de vergaderzaal van de ‘Joint Chiefs’, waar ze het eens werden over een moeilijke brief aan McNamara. “De ‘Joint Chiefs’ denken dat het probleem met Cuba in de nabije toekomst moet worden opgelost”, schreven ze. “Verder is er volgens hen geen vooruitzicht op een vroeg succes in het omverwerpen van de huidige communistische regering door middel van een interne opstand of externe politieke, economische of psychologische druk. Ze denken dat militair ingrijpen door de Verenigde Staten noodzakelijk is om het huidige communistische regime omver te werpen”.



Lemnitzer was bijna bezeten in zijn haat tegen communisme in het algemeen, en tegen Castro in het bijzonder. “De Joint Chiefs of Staff denken dat de Verenigde Staten een militaire interventie kunnen ondernemen zonder risico op een totale oorlog”, vervolgde hij. “Ze geloven ook dat de interventie zo snel kan plaatsvinden dat communistische verzoeken aan de VN geminimaliseerd blijven.” Het plan van Lemnitzer was echter niet om het Cubaanse volk te bevrijden, maar om ze op te sluiten in een politiestaat die onder toezicht stond van het Amerikaanse leger. “De strijdkrachten zouden snelle en noodzakelijke militaire macht in Cuba verzekeren,” schreef hij. “Voortdurend politie ingrijpen zou noodzakelijk zijn.”

Tenslotte, Lemnitzer wond er geen doekjes om, schreef hij: “De Joint Chiefs of Staff bevelen aan dat een nationaal beleid voor vroeg militair ingrijpen op Cuba aangenomen moet worden door de Verenigde Staten. Zij bevelen aan dat deze interventie zo spoedig mogelijk plaatsvindt, het liefst voordat de troepen van de Nationale Garde en de Reserve, die nu in actieve dienst zijn, ontslagen worden.”

Op dat moment had McNamara het vertrouwen in zijn militaire leider verloren en wees hij nagenoeg ieder voorstel dat de generaal hem stuurde af. De afwijzingen werden een zodanige routine dat één van Lemnitzer’s stafleden verklaarde dat hij de generaal vertelde dat deze situatie het leger in een ‘vernederende sleur’ bracht. Maar Lemnitzer antwoordde: “Ik ben het hoogste militaire orgaan, het is mijn taak om te vertellen wat ik denk en het is zijn [McNamara's] taak om dat goed- of af te keuren.”

“McNamara’s arrogantie was verbazingwekkend.” zei Lemnitzer’s assistent die niets van Operatie Northwoods wist. “Hij gaf Generaal Lemnitzer heel weinig ruimte en behandelde hem als een schooljongen. De generaal stond bijna in de houding als hij die kamer binnenkwam. Alles was: ‘Ja, meneer’ en ‘Nee, meneer.’

Binnen een paar maanden werd Lemnitzer een tweede termijn als voorzitter van de ‘Joint Chiefs of Staff’ ontzegd en werd hij overgeplaatst naar Europa als NATO leider. President Gerald Ford verplaatste, jaren later, Lemnitzer, een lieveling van Republikeins rechts, naar het presidentiële Foreign Intelligence Advisory Board. Brigadier Generaal Craig, Lemnitzer’s Cuba ‘Chief’, werd ook overgeplaatst. Gepromoveerd tot Majoor Generaal, bracht hij drie jaar door als hoofd van de Army Security Agency, de militaire tak van de NSA.

Vanwege het geheime karakter en de illegaliteit van Operatie Northwoods bleven alle details veertig jaar verborgen. Lemnitzer zal gedacht hebben dat alle kopieën van de relevante documenten vernietigd waren; hij was niet iemand die belastend materiaal zou hebben laten slingeren. Na het Varkensbaaifiasco bijvoorbeeld, had hij Brigadier Generaal David W. Gray, Craig’s voorganger als hoofd van het Cuba project, opdracht gegeven alle notities over acties en discussies van de ‘Joint Chiefs’ tijdens die periode te vernietigen. Gray’s nauwgezette notities waren de enige gedetailleerde en officiële verslagen van de acties van de ‘Joint Chiefs’ van die tijd. Volgens Gray was Lemnitzer bang voor een onderzoek door het Congres en wilde hij daarom al het bewijsmateriaal vernietigd hebben.


Met al het bewijsmateriaal vernietigd voelde Lemnitzer zich vrij om te liegen tegen het Congres. Toen hem, tijdens een geheime hoorzitting voor een Senaatscomité, gevraagd werd of hij wist van plannen van het Pentagon om Cuba binnen te vallen, ontkende hij. Toch waren er gedetailleerde invasie plannen opgesteld vóór Kennedy’s installatie. En sindsdien waren er extra plannen ontwikkeld. De perfecte planner, een man van details, begon zich ontwijkend te gedragen en kon zich plotseling allerlei belangrijke aspecten van de operatie niet meer herinneren alsof hij jaren in het buitenland was geweest tijdens die periode. Senator Gore wilde dat Lemnitzer ontslagen werd: “De Joint Chiefs of Staff moeten eens door elkaar geschud worden”, zei hij. “We hebben per direct een nieuw hoofd en nieuwe leden nodig”. Niemand had enig idee van Operatie Northwoods.

Omdat zoveel documenten vernietigd zijn is het moeilijk om vast te stellen hoeveel hoge ambtenaren wisten van Operatie Northwoods. Zoals beschreven, is het document ondertekend en volledig goedgekeurd door Lemnitzer en de rest van de ‘Joint Chiefs’ en geadresseerd aan de Minister van Defensie. Of het via McNamara naar de President en de Minister van Justitie is gegaan is niet bekend.
Zelfs toen Lemnitzer zijn baan verloren had, bleven de ‘Joint Chiefs’ tot 1963 ‘voorwendsel-operaties’ plannen. Een voorstel was, om moedwillig een oorlog te starten tussen Cuba en een buurland van de VS. Dit zou het Amerikaanse leger een excuus geven om aan de zijde van Cuba’s tegenstander te vechten. “Een vermeende ‘Cubaanse’ aanval op een OAS [Organisation of Americas] lidstaat zou kunnen worden veroorzaakt” stond in één voorstel, “en de aangevallen staat kan worden gemaand tot ‘het nemen van maatregelen van zelfverdediging’ en het vragen van hulp aan de VS en de OAS; de VS zouden vrijwel zeker de nodige twee-derde steun kunnen verkrijgen van de OAS-leden voor een gemeenschappelijke actie tegen Cuba.”

Onder de landen die de VS voorgesteld hadden om in het geheim aan te vallen bevonden zich Jamaica en Trinidad-Tobago. Beide waren lid van het Commonwealth; zodat de VS, door in het geheim aan te vallen en Cuba de schuld te geven, Engeland in de oorlog tegen Castro konden lokken. Het verslag vermeld, “Elke voorbedachte actie die hierboven is beschreven is extreem risicovol in ons democratisch systeem waarin geheimhouding na het feit slechts met grote moeite in stand gehouden kan worden. Als de beslissing gemaakt zou worden om een incident in scène te zetten mag hier alleen hoog vertrouwd, geheim personeel aan deelnemen. Dit geeft de onmogelijkheid aan om militair personeel in te zetten voor welk aspect van de bedachte situatie dan ook.”

 

Het rapport stelt zelfs voor om iemand in de Castro regering om te kopen om de VS aan te vallen: “De enige logische mogelijkheid die dan nog overblijft is het omkopen van één van Castro’s lagere bevelhebbers om een aanval uit te voeren op [de marinebasis van] Guantananmo.” Deze daad, het omkopen van een andere staat om Amerikaanse militaire installaties aan te vallen, was landverraad.
In mei 1963 stuurde Paul H. Nitze, assistent Minister van Defensie een voorstel naar het Witte Huis met een ‘mogelijk scenario waarin de aanval op een Amerikaans verkenningsvliegtuig uitgebuit zou kunnen worden om uiteindelijk het Castro regime te verwijderen.” In het geval dat Cuba inderdaad een U-2 aan zou vallen, stelde het plan voor om extra Amerikaanse piloten op onnodige, laagvlieg verkenningsmissies te sturen in de verwachting dat ze ook neergeschoten zouden worden en zo een oorlog zouden uitlokken. “De VS kunnen verschillende maatregelen nemen die bedacht zijn om de Cubanen te stimuleren tot een nieuw incident”, meldde het plan, Nitze stelde zich echter niet beschikbaar als piloot.



Eén van de ideeën was om gevechtsvliegtuigen op “treiter verkenning-” en “show” missies te sturen om te “paraderen met onze vrijheid, in de hoop dat Cuba’s leger actie zou ondernemen”. “Zodoende”, zegt het plan, “hoewel het afhangt van de bereidheid van de Cubanen om te schieten, zou het neerstorten van een verkenningsvliegtuig op zijn best kunnen leiden tot de eliminatie van Castro, misschien zelfs tot de verwijdering van de Sovjet troepen en de installatie van inspecteurs in Cuba en op zijn slechtst als een teken van onze standvastigheid met betrekking tot verkenningsvluchten.” Ongeveer een maand later werd een laagvlieg verkenningsvlucht gemaakt over Cuba, maar helaas voor het Pentagon, leidde dit slechts tot protesten en niet tot kogels.

Lemnitzer was een gevaarlijke, misschien onevenwichtige, rechtse extremist in een bijzonder gevoelige positie tijdens een kritieke periode. Maar Operatie Northwoods had ook de steun van ieder lid van de ‘Joint Chiefs of Staff’ en zelfs de hoge Pentagon functionaris Paul Nitze sprak zich uit voor het uitlokken van een valse oorlog tegen Cuba. Het feit dat de meeste hoge functionarissen van de geheime diensten en het Pentagon zo vervreemd konden zijn van de realiteit en de betekenis van democratie zou vier decennia verborgen blijven.

In terugblik bieden de documenten nieuwe inzichten in het denken van de met sterren beslagen legerleiding. Hoewel ze er nimmer in slaagden om de VS in een valse oorlog met Cuba te storten, is dit misschien wel gelukt in Vietnam. Meer dan 50.000 Amerikanen en meer dan twee miljoen Vietnamezen zijn uiteindelijk omgekomen in deze oorlog.

Al lange tijd zijn er verdenkingen dat het Golf van Tonkin incident, de aanleiding voor de lange Amerikaanse oorlog in Vietnam, voor een groot deel in scène gezet of uitgelokt was door Amerikaanse functionarissen om steun van het Congres en het publiek te krijgen voor Amerikaanse bemoeienis. In de loop der jaren zijn er serieuze vragen gerezen over de vermeende aanval van twee Noord-Vietnamese patrouilleboten op twee Amerikaanse torpedojagers in de Golf van Tonkin. Verdedigers van het Pentagon ontkennen zulke beschuldigen en zeggen dat de hoogste functionarissen nooit zulk bedrog zouden plegen.

Nu echter, in het licht van de Operatie Northwoods documenten, lijkt het of het bedriegen van het publiek, en het verzinnen van oorlogen om Amerikanen in te laten vechten en sterven, goedgekeurd beleid was in de hoogste niveaus van het Pentagon. Het Golf van Tonkin incident lijkt zo uit het Operatie Northwoods script te komen: “We kunnen een Amerikaans schip opblazen in Guantanamo Bay and Cuba de schuld geven…lijsten met slachtoffers in de kranten veroorzaken een behulpzame golf van afkeer.” Je hoeft alleen “Guantanamo Bay” te vervangen door “Golf van Tonkin” en “Cuba” door “Noord Vietnam”. Het Golf van Tonkin incident kan wel of geen opgezet spel zijn, de hoogste leiders in het Pentagon waren in die tijd zeker in staat tot zulk bedrog.

“The public has a duty to watch its government closely and keep it on the right track.”
Lieutenant Gen. Kenneth A. Minihan, USAF, Director, NSA, NSA Newsletter, June 1997

 
Dit artikel is een Nederlandse vertaling van: http://www.whatreallyhappened.com/northwoods.html (2006)



Extra's:



The members of the Joint Chief of Staff involved in Operation NorthwoodFrom left to right: Almirant George W. Anderson Jr. (Chief of Navy Operations), General George H. Decker (Chief of the Land Forces section), General Leyyman L. Leymnintzer (Chief of the Joint Chief of Staff), General Curtis E. LeMay (Chief of the Air Force section), General David M. Shoup (Commander of the Marines)

Bijna 100 pagina's Operation Northwoods documenten via "Investigating the terror".




Extra Bronnen:

Essays
Kennedy and the Cold Warriors: The Case for a "Big" Conspiracy, by Tim Howells. Operation Northwoods, by What Really Happened.
Venezuelan Arms Cache - A Northwoods Operation?, by Bill Kelly.

Documents
Northwoods. This lengthy document, declassified from JCS Central Files in 1997, contains a number of smaller memos and documents related to Operation Northwoods, arranged in reverse chronological order. The links below are in forward chronological order - the two bolded ones contain the amazing proposals which have generated the most interest in Operation Northwoods:
Lansdale Memo of 16 Mar 1962. This memo records a high-level meeting in the White House 3 days after McNamara was presented with Operation Northwoods.

Other Links
Pentagon Proposed Pretexts for Cuba Invasion in 1962. The National Security Archive presents one of the main Northwoods memos with a short discussion.

U.S. Military Wanted to Provoke War With Cuba. ABC News reported on the Operation Northwoods story in 2001.

Operation Northwoods. Mack White's comic-book style presentation on Operation Northwoods.

Operation Northwoods and Body Of Secrets. www.AttackOnAmerica.net is one of several websites which includes discussion of Operation Northwoods and its parallels with the events of 9/11.

Operation Northwoods on wikipedia.