Een artikel geschreven door Wim Dankbaar (van o.a.
Rechtiskrom), en in 5 delen geplaatst op
Boublog.nl, hier
deel 1,
deel 2,
deel 3,
deel 4 en
deel 5. De artikelen heb ik integraal overgenomen en in 1 artikel geplaatst. De inleidingen/opmerkingen bij sommige delen zijn van Boublog en zijn mede overgenomen.
Deel 1:
Door Wim Dankbaar
Omdat ik vele vragen krijg hoe ik nu over de zaak denk, en ook verzoeken om
excuses te maken omdat ik er naast zat, schrijf ik dit stuk. Het mag bekend zijn
dat ik al jaren stel dat Marianne verkracht en vermoord is door de Irakese
asielzoekers Feik Mustafa en Ali Hassan. Tevens mag bekend zijn dat ik stel,
gesteund door onomstotelijk bewijs, dat deze twee asielzoekers in hetzelfde
weekend van de moord heimelijk zijn weggesluisd door Justitie.
Deze stellingen worden echter volledig overschaduwd
door de aanhouding en “bekentenis” van Jasper S. Het behoeft geen betoog dat als
bovenstaande stellingen waar zijn, Justitie een enorm belang heeft om de
stellingen in diskrediet te brengen, dan wel anderszins ongeloofwaardig te
maken, waarbij geen middel geschuwd zal worden om dit te bereiken, zoals het
vervalsen van DNA bewijs.
Vraagt u mij niet hoe Justitie erin geslaagd is om Jasper S. een gruwelijk
misdrijf te laten bekennen dat hij niet heeft gepleegd. Ik weet het antwoord
niet. Wel weet ik dat er drugs en methoden bestaan om iemand iets te laten
geloven wat niet is gebeurd. In dit stuk zal ik trachten aan te tonen dat
Jasper’s bekentenis, zoals die nu bekend is geworden uit de rechtszittingen, op
zijn minst ongeloofwaardig is, in feite onmogelijk de waarheid kan zijn.
De onmogelijke tijdlijn
Gebaseerd op het verhaal van Spencer (de toenmalige vriend van Marianne) en
diens vriend Wietze heeft het OM gereconstrueerd dat deze twee rond half twee ‘s
nachts afscheid hebben genomen van Marianne en dat zij kort daarna, tussen half
twee en 2 uur, overleden moet zijn. Spencer en Wietze verklaarden dat zij na
het afscheid zijn teruggefietst naar Buitenpost waar zij voor twee uur aankwamen
bij shoarmabar de Pyramide en nog een broodje hebben gegeten. Dit wordt
bevestigd door eigenaar Mohammed van de Pyramide. Los van het feit dat er
talloze bewijzen zijn dat het verhaal van de gestolen fiets en het afscheid van
Marianne ter hoogte van de sportvelden , gelogen is, klopt de bekentenis van
Jasper niet met de tijdlijn zoals die bekend is van Spencer en het OM. Spencer
stelt aanvankelijk dat hij rond twaalf uur ‘s nachts met Marianne de discotheek
Paradiso heeft verlaten. Dit tijdstip wordt bevestigd als “kort na middernacht”
in het opsporingsbericht van de politie:
http://www.jfkmurdersolved.com/vaatstra/beloning.jpg
Aanvankelijk stelt hij tevens dat hij afscheid van Marianne heeft genomen ter
hoogte van het tunneltje, een halve kilometer verder dan de sportvelden. Later
verandert Spencer het tijdstip van vertrek uit Paradiso naar 1 uur ‘s nachts. De
plek van het afscheid verandert hij naar de sportvelden.
Laten we nu eens kijken hoe deze tijdlijn al dan niet te rijmen is met het
verhaal van Jasper. Jasper stelt dat er die nacht een koe moest kalven. Uit het
rechtbankverslag:
‘Mijn vrouw is toen naar bed gegaan. Ik zou beneden slapen vanwege een koe
die moest kalven.’
‘Ik ben eerst gaan slapen. Op een zeker moment, waarschijnlijk half twee,
kwart voor twee , liep de wekker af en ben ik naar de stal gegaan’
‘Ik sta op en trek mijn werkkleren aan en ga naar de stal om polshoogte te
nemen bij die bewuste koe. Daar was niets loos mee, dat duurde niet langer dan
vijf minuten.’
‘Toen ben ik weer richting huis gelopen, met de intentie om de nacht voort
te zetten. Ik heb toen echter mijn fiets gepakt en ben gaan fietsen.’
Allereerst valt op dat Jasper besluit te gaan fietsen, terwijl de koe nog
steeds verwacht wordt te kalven. Als tijdstip hiervoor meldt het
rechtbankverslag:
Het is inmiddels dus 1 mei, omstreeks 02.00 uur in de nacht.
Ondanks dat Jasper speciaal beneden is gaan slapen en de wekker heeft gezet
om op tijd de koe te kalven, besluit hij voor onbepaalde tijd te gaan fietsen,
buiten het bereik van de koe. Weliswaar is met de koe nog niets loos, maar dit
kan uiteraard binnen een half uur veranderen. De vraag of de bewuste koe die
nacht inderdaad gekalfd heeft en of Jasper daarbij is geweest, wordt ook niet
beantwoord. Hoe het ook zij, het besluit van Jasper om te gaan fietsen is gezien
de omstandigheden op zijn minst ongeloofwaardig te noemen. Nog ongeloofwaardiger
is de tijdlijn die Jasper hanteert. Hij stelt nadrukkelijk dat hij later dan
twee uur is gaan fietsen. Op dat tijdstip is Marianne volgens het OM reeds
vermoord en zitten Spencer en Wietze in de Pyramide een broodje te eten. In het
scenario van Jasper is Marianne dus een uur later vermoord dan in het scenario
van Spencer en het OM.
Over de route zegt Jasper het volgende:
S. weet niet meer welke route hij heeft gefietst. ‘Geen idee, je kunt heel
veel kanten op. Ik was in gedachten. Ik heb het niet in mij opgenomen.’
S zegt dat hij naar het oosten is gefietst, richting Kollum. ‘Daarna ben
ik het kwijt.’
Deze beweringen zijn tegenspraak met wat Jasper even later zegt:
S. kwam Marianne tegen ter hoogte van de sportvelden. Vaatstra had ook
geen licht op haar fiets. ‘Het zicht was niet bijster goed, want er staan
redelijk grote bomen naast het fietspad. Die werpen aardig schaduw op de weg. Ik
heb haar niet aan zien komen.’
Dat Marianne, die toch al bang was in het donker, ook geen licht op haar
fiets had, laten we maar even buiten beschouwing. Jasper weet dus wel dat zijn
route hem langs de sportvelden “De Swadde” in Buitenpost heeft geleid. Hij is
het dus helemaal niet kwijt. Bovendien stelt hij dat hij Marianne niet heeft
zien aankomen. Ook dit is weer in tegenspraak met wat hij even later zegt:
‘Ik keek naar twee jongens verderop, toen kwam mij opeens een jonge vrouw
tegemoet.’
Jasper stelt dus niet alleen dat hij het vermeende afscheid van Spencer en
Wietze van Marianne heeft waargenomen, maar ook dat hij Marianne zag aankomen.
In tegenspraak met zijn eerder bewering.
Indien men gemakshalve aanneemt dat het verhaal van Spencer en Wietze de
waarheid is, dan is het ook vreemd dat zij een tegemoetkomende fietser niet
hebben waargenomen. Te meer omdat Spencer beweert dat Marianne nog achterom
heeft geroepen: “Als mij wat overkomt is het jullie schuld!”. Te meer ook omdat
Jasper beweert dat hij rechtsomkeert heeft gemaakt om Marianne te achtervolgen.
Het is zeer onwaarschijnlijk dat Jasper al deze waarnemingen heeft gedaan zonder
dat Spencer en Wietze er iets van hebben waargenomen. Blijkbaar ziet Jasper dat
ook in, want hij lost dit probleem op met de volgende bewering:
“Ik denk niet
dat ze mij hebben gezien”. Dit is een uiterst vreemde opmerking gezien de
beschrijving van de gebeurtenis waarbij het bijna onontkoombaar is dat Spencer
en Wietze hem gezien moeten hebben, maar vooral ook omdat het voor Jasper
helemaal niet relevant is om zich af te vragen of Spencer en Wietze hem hebben
gezien. Dit is alleen relevant voor diegenen die zich afvragen waarom Spencer en
Wietze geen melding hebben gemaakt van een tegemoetkomende fietser die omkeerde
en achter Marianne aan ging. Jasper is echter de laatste die op die vraag een
antwoord zou moeten willen geven. Toch vult hij het antwoord uit eigen beweging
in.
Jasper’s verhaal wekt steeds meer de indruk dat hij het afstemt op hoe het OM
het graag wil horen op basis van het verhaal van Spencer, maar niet alle
details, zoals bijvoorbeeld de tijdlijn, synchroon kan houden. Zo geeft hij ook
verschillende versies van dezelfde gebeurtenis. Tegenover de rechter zegt hij
dat hij Marianne gevolgd is door het tunneltje:
S. fietste achter Vaatstra aan, die vrij snel fietste. Hij volgde haar
door een tunnel. Hij had nog steeds de gedachte ‘die is voor mij’, bevestigt
S.
Tegen zijn ouders heeft hij expliciet gemeld dat Marianne NIET door het
tunneltje ging maar bovenlangs over de weg. Overigens mag men zich ook afvragen
waarom een gezonde volwassen man van begin 30 een kilometer nodig heeft om een
zestienjarig meisje in te halen. De afstand tussen de sportvelden en de plaats
waar Jasper Marianne inhaalde op de Keningswei is namelijk een kilometer.
Deel 2
Door Wim Dankbaar
De volgende delen van het betoog van Dankbaar gaan over de absurde en
onmogelijke manier waarop Jasper S. Marianne zou hebben verkracht en vermoord.
Omdat deze delen nauw met elkaar samenhangen, plaats ik ze hier achter elkaar.
Het wordt dan wel een lang artikel, maar dat moet dan maar.
Marianne’s ongesteldheid en orale seks
Op het moment dat Jasper Marianne ziet, zegt hij te hebben gedacht: “Jij
bent voor mij”. Hieruit is af te leiden dat hij vanaf dit moment de voorbedachte
rade had om Marianne te verkrachten, naar men mag aannemen tegen haar zin. Alle
navolgende door Jasper beschreven handelingen wijzen op deze voorbedachte rade,
waarbij hij zich talloze malen heeft kunnen afvragen of hij wel goed bezig was
en zijn plannen niet beter kon staken. Niettemin, zo moeten wij geloven, heeft
Jasper geen enkel moment van bezinning gekend. Hij is Marianne achterna gereden,
heeft haar ingehaald en van haar fiets gedwongen. Vervolgens heeft hij Marianne
vastgepakt, zijn zakmes geopend, met één hand, en Marianne bedreigd. Jasper
weet zich nog specifiek te herinneren dat Marianne vroeg:
Wie ben jij?
Daarna heeft hij zowel haar fiets als zijn eigen fiets , ook met één hand, aan
de kant van de weg gezet. Dit is vreemd omdat er op de herenfiets die aan
Marianne werd toegekend, in het geheel geen sporen (DNA of vingerafdrukken) van
Marianne of Jasper zijn gevonden. Tijdens deze gebeurtenis zou Marianne ook
geprobeerd hebben zich los te rukken en in Jasper’s hand hebben gebeten. Tot
bloedens toe. De vraag is dan in welke hand Marianne gebeten zou hebben. De
hand waarin hij het mes had, of de hand die hij nodig had om de fietsen weg te
zetten? Enfin, Marianne zou haar verzet hebben gestaakt omdat zij volgens Jasper
onder de indruk van het mes zou zijn geweest. Hierdoor kon Jasper verder met
zijn verkrachtingsplan door samen met Marianne het weiland in te lopen, ongeveer
een honderd meter tot voorbij een boomwal, een plek die hij geschikt vond om zijn
plan ten uitvoer te brengen. Op geen enkel moment tot dan toe is Jasper tot
bezinning gekomen. Kennelijk heeft hij steeds besloten, ondanks alle
moeilijkheden en tegenwerking van Marianne, zijn plannen door te zetten. Bewust
en in kalm beraad. Jasper stelt zelf dat hij in een “roes” heeft gehandeld.
Alsof hij niet wist waar hij mee bezig was. Maar dit strookt absoluut niet met
de aaneenschakeling van zijn doelbewuste handelingen en beslissingen. Zo zou
Marianne op gegeven moment hebben aangegeven dat zij ongesteld was. De
toehoorder moet hier kennelijk uit begrijpen dat Marianne begreep dat Jasper sex
met haar wilde, hoewel niet door Jasper wordt verteld dat hij deze intentie aan
haar had duidelijk gemaakt.
Jasper zegt hier het volgende over:
”Ze gaf aan dat ze ongesteld was en heeft voor dat ze mij oraal
bevredigde haar tampon verwijderd. Ze stond toen nog. Ik heb me erover
verwonderd dat die tampon nooit aangetroffen is.”
Men kan zich afvragen waarom Marianne haar ongesteldheid ter sprake bracht.
Iets anders dan haar wens dat Jasper zijn sexuele plannen zou laten varen, is
eigenlijk niet te verzinnen. Niettemin is dit voor Jasper wederom geen reden om
van zijn plannen af te zien. Wat Jasper’s reactie op Marianne’s onthulling was,
vertelt Jasper niet precies, maar wel dat Marianne hem vervolgens van orale sex
heeft bediend. Op wiens initiatief dit was, vertelt Jasper ook niet. Alleen dat
hij dit zo gewend was bij de hoeren, die daar ook mee beginnen. Ook vertelt hij
dat Marianne kennelijk vrijwillig en zelf haar tampon heeft verwijderd. We zijn
hiermee aangeland bij misschien wel het meest potsierlijke element uit Jasper’s
bekentenis. Het is immers totaal ongeloofwaardig dat Marianne zelf haar tampon
verwijderd als voorbereiding op de sex die zij absoluut niet wil. Nog
ongeloofwaardiger is dit als men bedenkt dat Jasper even later met zijn mes haar
slipje moest wegsnijden. Wij moeten dus geloven dat Marianne vrijwillig haar
tampon heeft verwijderd, maar kennelijk niet vrijwillig haar slipje naar beneden
heeft willen doen. Als klap op de vuurpijl moeten we aannemen dat Jasper, die
net tot bloedens toe in zijn hand is gebeten, nu zijn piemel – voor de door lust
gedreven Jasper, misschien wel het meest dierbare lichaamsdeel – toevertrouwt
aan diezelfde tanden van Marianne. Een meisje dat volgens familie en vrienden
van zich af zou bijten, maar dit om haar leven te redden niet heeft gedaan.
Marianne zal toch beseft hebben dat als je een man, met mes of niet, zijn
piemel afbijt, deze in één klap buiten spel is.
De vraag of Jasper klaargekomen is van de fellatio, wordt ook niet
beantwoord. Kennelijk niet, want even later is hij nog in staat om Marianne
vaginaal te penetreren.
Waar is het bloed en de anale verkrachting?
Jasper stelt dat hij zich vele details niet kan herinneren. Wel is hij
stellig dat hij Marianne niet ook nog anaal heeft verkracht. Dit is opmerkelijk
omdat zowel sporenonderzoek als de sectie heeft uitgewezen dat Marianne zowel
vaginaal als anaal is verkracht. Ofwel hebben de pathaloog-anatomen van het NFI
een kapitale fout gemaakt, ofwel Jasper vertelt niet de waarheid. Blijkbaar zit
niemand met deze enorme tegenstrijdigheid. Blijkbaar hoeft ook niemand te weten
hoe het OM tot de conclusie is gekomen dat Marianne anaal is verkracht ondanks
dat alle media steevast meldden:
Uit het sporenonderzoek en de sectie bleek
dat Marianne anaal en vaginaal was verkracht.
Zelfs Peter R. Vries weet in zijn Marianne Vaatstra dossier te melden:
Marianne werd op haar buik gevonden. Ze was bijna naakt en zowel anaal als
vaginaal verkracht.
De anale verkrachting is door het verhaal van Jasper plotseling naar het rijk
der fabelen verwezen en door OvJ Henk Mous vervangen door orale verkrachting.
Blijkbaar wordt aan Jasper’s ongeloofwaardige bekentenis meer waarde gehecht dan
aan de door het OM vastgestelde feiten.
Tevens is door het OM altijd gesteld dat er niet of nauwelijks bloed van
Marianne is gevonden op de plaats delict. Dit heeft voeding gegeven aan de
gedachte dat Marianne niet meer in leven was toen haar de keel werd
doorgesneden. Een levend persoon met bloeddruk en kloppend hart zou immers veel
meer bloed hebben doen vloeien. Eenzelfde redenering wordt gehanteerd voor de
kleine steekwondjes op Marianne’s bovenbeen. Geen bloed, dus Marianne moet al
dood zijn geweest, zo stelt Peter R. de Vries namens het OM. Jasper zegt echter
zeker te weten dat hij deze wondjes niet heeft veroorzaakt en dat Marianne nog
leefde en ademde toen hij haar, liggend op haar buik, de keel zou hebben
doorgesneden. Hij weet zelfs te melden dat hij het bloed hoorde stromen. Los van
het feit dat hij de meest morbide details wel herinnert maar andere details weer
niet, is dit in rechtstreekse tegenspraak met de afwezigheid van bloed in het
gras van het weiland. Wederom vraagt niemand zich af of Jasper dan wel de
waarheid spreekt.
Tot slot merk ik op dat een dubbele verkrachting, anaal en
vaginaal, beter past bij een verkrachting door meer dan één dader, zoals de
weggesluisde Feik en Ali uit mijn beginstelling. Tevens past het ontbreken van
Marianne’s bloed in het weiland ook beter in het scenario dat Marianne op een
andere plek is verkracht en vermoord en later in het weiland is gedumpt.
Deel 3
Door Wim Dankbaar
Deel 3 van het artikel van Dankbaar gaat over het haartje in de aansteker die
werd gevonden in het rugzakje van Marianne, maar ook over de “creatieve” manier
waarop alle “bewijs” verschijnt en weer verdwijnt als het OM het niet meer kan
gebruiken. Eerst was er geen haartje in de aansteker, toen opeens wel, maar nu
dit “bewijs” niet bruikbaar blijkt, doet die aansteker opeens niet meer ter
zake. Hetzelfde geldt uiteraard voor de sporen van bloed en sperma! Vergelijk
dit artikel ook met dat van
André
Vergeer: Het haartje in de aansteker.
Het haartje in de aansteker
Een jaar geleden mocht Peter R. de Vries van het OM in zijn programma de
bevindingen van nieuw onderzoek presenteren. Eén van de opzienbarende feiten was
een haartje van de dader, dat gevonden zou zijn in de aansteker uit Marianne’s
rugtas. Het DNA van dit haartje kwam overeen met het op Marianne aangetroffen
sperma. Allereerst mag men zich afvragen waarom een haartje van de dader pas 13
jaar later wordt gevonden in een bewijsstuk dat ongetwijfeld al eerder grondig
was onderzocht op dadersporen. Maar ten tweede moet men zich afvragen hoe dit
haartje, een haartje van Jasper volgens het OM, in de aansteker terecht is
gekomen. Jasper stelt namelijk nadrukkelijk dat deze aansteker niet van hem is,
dat hij hem nooit heeft gezien, laat staan heeft aangeraakt. Ook is hij stellig
dat hij niet in Marianne’s tas heeft gekeken. Als Jasper de waarheid spreekt –
en volgens het OM is dat het geval – dan blijft het een raadsel hoe een haartje
van Jasper in een voor hem onbekende aansteker is gekomen. Volgens Jasper kan
dit niet. Volgens het OM is het zo. Eén van de twee moet de zaak dus beduvelen.
Wederom hoeft niemand te weten welk van de twee het is. Omdat Jasper niets te
verliezen heeft met de erkenning dat hij de aansteker heeft aangeraakt, na alle
belastende feiten die hij reeds erkend heeft, lijkt het er eerder op dat het OM
creatief is geweest met de bewijsvoering. De vraag is dan waarom?
Bedenk ook dat Jasper stelt zijn laarzen en werk-overall te hebben gedragen
in verband met de koe die zou kalven:
‘Mijn zakmes zit standaard in mijn werkkleding. Die kleding had ik aan
toen ik op de fiets stapte.’
Deze overall moet vol met koeienharen hebben gezeten. Jasper zou tijdens de
verkrachting op Marianne hebben gelegen, maar een koeienhaar is niet op haar
lichaam aangetroffen. Wel een haartje van hemzelf in een aansteker uit een tas
die hij nooit heeft opengemaakt.
Eenzelfde verschijnsel qua creatieve bewijsvoering, is de “vondst” van
Jasper’s bloed op Marianne sinds vorig jaar. Voorheen was er namelijk nooit
sprake van bloed, maar alleen van sperma. Voor de uitzending van Peter R. de
Vries heeft het OM nooit gewag gemaakt van bloed. Uit het rapport van het second
opinion onderzoek van rechercheur Hans Akerboom (2006) blijkt dit nog eens:
De moord op Marianne wordt als “de perfecte moord” omschreven. De dader
heeft nagenoeg geen sporen achtergelaten. Sperma leidde tot een
daderprofiel.
Het bloed is dus of jarenlang door het OM verzwegen, of naderhand verzonnen.
In beide gevallen prangt de vraag: Waarom? Niettemin geeft Jasper wel een voor
het OM verlossende verklaring. Marianne heeft immers in zijn hand gebeten,
waarbij Jasper expliciet vermeldt dat daarbij bloed heeft gevloeid. Wat echter
ondergesneeuwd blijft, is waarom het OM dan nooit eerder de vondst van bloed
heeft gemeld?
Deel 4
Deel 4 van het artikel van Dankbaar gaat over de zeer tegenstrijdige
verklaringen van Jasper S.. Deze verklaringen zijn zo absurd, zelfs de rechter
heeft er moeite mee. Moeten we dit verhaal geloven? Volgens mij is het antwoord
NEE!
Jasper’s selectieve geheugenverlies
Door Wim Dankbaar
Het moge
duidelijk zijn dat Jasper vele details weet op te lepelen. Zo weet hij nog dat
Marianne vroeg “Wie ben je?” en hem in zijn hand heeft gebeten. Ook weet hij dat
Marianne aangaf ongesteld te zijn, zelf haar tampon heeft verwijderd en hem
orale seks heeft gegeven. Tevens weet hij dat hij Marianne levend de keel heeft
doorgesneden en daarbij haar bloed hoorde stromen. Ook weet hij dat hij haar
niet anaal heeft verkracht.
Echter, op een hele reeks cruciale vragen waarop de familie Vaatstra zo graag
een antwoord wil hebben, moet hij het antwoord schuldig blijven. Hij weet het
niet meer, hij handelde in een roes, zegt hij. Dit laatste is in tegenspraak met
de reeks van weldoordachte handelingen en beslissingen die hij beschrijft.
Talloze malen heeft hij de kans gehad om anders te beslissen, maar als we hem
moeten geloven, heeft hij steeds weer bewust gekozen om zijn plan om Marianne te
misbruiken door te zetten. Bovendien komt zijn spijt en wroeging niet overeen
met een man die toentertijd in staat was deze gruwelijke handelingen in kalm
beraad te verrichten. Spijt en wroeging komen eerder overeen met een man die
juist niet in staat is zulke handelingen te verrichten.
Enerzijds weet Jasper te vertellen dat Marianne aanvankelijk hevig verzet
heeft geboden, tot en met losrukken en het bijten in zijn hand, anderzijds
beweert hij dat Marianne vervolgens willoos en gehoorzaam aan zijn lusten
tegemoet is gekomen. Zij heeft zelf haar tampon verwijderd, ze heeft hem
fellatio gegeven en ze heeft zich zonder protest vaginaal laten verkrachten,
laten wurgen en de keel door laten snijden.
Eigenlijk komt het er op neer dat alle details die Jasper wel geeft, in
strijd zijn met de bekende feiten en de details die hij niet weet in strijd zijn
met wat hij zich zou moeten herinneren als dader. Jasper gaat daarbij zo ver dat
hij zaken invult die men graag wil horen. Als de rechter hem vraagt of hij de
rugtas heeft gebruikt voor het wurgen ( een stelling van het OM) antwoordt
Jasper: “Het zou kunnen”. Hij zegt zelfs letterlijk: “U mag vinden wat u wilt.”
De verdachte speculeert hier met zijn ondervragers mee. De bekentenis heeft
alle kenmerken van iemand die een valse verklaring aflegt. Waar Jasper het niet
meer weet, kiest hij de uitvlucht
: Ik handelde in een roes, er zitten gaten
in mijn geheugen. In feite zegt hij, in tegenstelling tot het OM dat hij
ontoerekeningsvatbaar was, maar gezien de vele details en bewuste handelingen
die hij zich wel meent te herinneren, is dit niet geloofwaardig. In de soap die
deze rechtszaak is, is doodslag evenmin geloofwaardig, want volgens Jasper zelf
was hij al bezig met de vraag of Marianne het er levend vanaf zou brengen:
LC Live @LC_Live
Volgens S.’ herinnering verzette Marianne zich niet. “waarschijnlijk om het
er levend vanaf te brengen.”
#vaatstra
Gezien de vragen van rechter Dölle heeft deze duidelijk ook moeite met de
geloofwaardigheid van Jasper. Ongeloof en scepsis druipen er vanaf. Toch had hij
in zijn opdracht om vast te stellen of Jasper wel de waarheid spreekt, dan wel
of er sprake is van moord of doodslag, wat mij betreft wel wat doeltreffender te
werk kunnen gaan. Zo had hij bijvoorbeeld kunnen vragen:
Wat was uw reactie toen Marianne aangaf dat ze ongesteld was?
Heeft u haar duidelijk gemaakt dat u dat geen obstakel vond om haar te
verkrachten? Zo ja, mag ik dan concluderen dat u hier zeer duidelijk met een
voorbedachte rade bezig was om haar in elk geval te verkrachten? U moet zich
toch hebben bedacht dat als u Marianne in leven liet, zij tegen u zou kunnen
getuigen van dit misdrijf, wat verkrachting toch is. Hoe kunt u dan volhouden
dat u haar niet met voorbedachte rade heeft vermoord? Bij het ene misdrijf, de
orale en vaginale verkrachting, handelde u weloverwogen en met voorbedachte
rade, maar bij het tweede misdrijf, de moord, handelde u in een roes en in
paniek? Hoe moet ik dat zien, mijnheer Steringa?
Heeft u een verklaring waarom Marianne zelf haar tampon heeft verwijderd?
Was dit naar aanleiding van uw standpunt dat haar ongesteldheid geen bezwaar
was? Was het uw begrip dat Marianne er vrede mee had dat u haar vaginaal zou
penetreren?
Op wiens instigatie werd de orale seks geïnitieerd? Kunt u aangeven
waarom Marianne hiermee akkoord ging?
Vond u het niet gevaarlijk om uw penis over te leveren aan de mond en
tanden van een meisje dat niet gediend was van welke vorm van seks met u dan
ook?
Kwam u klaar van de orale bevrediging? U heeft het immers over
bevrediging. Zo nee, wat deed u besluiten om Marianne te gebieden de orale seks
te staken? Zo ja, hoe kreeg u het voor elkaar om haar ook nog vaginaal te
verkrachten?
Bauke Vaatstra meent, ook ingegeven door het OM, dat
Jasper zich veel meer herinnert, maar niet het achterste van zijn tong laat zien
en zaken bewust achterhoudt. Naar mijn overtuiging raakt deze redenering kant
noch wal. Jasper heeft, huilend en snikkend, details bekend die elke schande
voorbij gaan. Hij heeft zich tot op het bot vernederd. Wat heeft de man nog te
verliezen door dingen te bekennen die Bauke Vaatstra zo graag wil weten?
Helemaal niets. Waarom zou iemand uit schaamte zaken achterhouden als hij wel
kan erkennen dat hij Mariannes keel doorgesneden heeft en haar bloed hoorde
stromen? Waarom zou hij dan niet achterhouden dat hij het moordwapen tot op de
dag van vandaag heeft bewaard? Ook hier is sprake van een tegenstrijdigheid want
zijn vader stelt dat Jasper sinds die tijd minstens 3 werkmessen heeft versleten
en er bovendien altijd twee had die hij gebruikte om ze tegen elkaar te
slijpen.
Bauke Vaatstra begrijpt niet dat Jasper zich zaken niet herinnert omdat hij
de hele moord wel eens niet gepleegd zou kunnen hebben en de details die hij
zich wel herinnert door derden ingeprent zijn.
—————————–
Tot zover Wim Dankbaar. En niet alleen Bauke begrijpt dat niet,
er zijn talloze mensen die het niet begrijpen. Vroeg of laat zal men toch moeten
inzien, dat dit niet kan! Maaike had het meteen al door: We worden bedrogen waar
we bijstaan!!!
Wim, ik plaats hier nog even de audio:
Maaike en Wim praten over Peter duurt een kwartier.
http://www.jfkmurdersolved.com/audio/maaikepeter.mp3
Deel 5
Het laatste deel van het artikel van Dankbaar gaat over de rol die Peter R.
de Vries in deze zaak speelt. Deze grote misdaadjournalist is de grote
showmaster van dit bloedstollende theater!
Excuses geëist van Peter R. de Vries
Door Wim Dankbaar
Peter R. de Vries, ontegenzeggelijk een spreekbuis van het OM in deze zaak,
twittert triomfantelijk:
Zou complotdenker #WimDankbaar
nu voorgoed zijn mond houden en excuses aanbieden aan de mensen die hij heeft
geterroriseerd en belasterd??
Welnu, ik
denk dat ik met bovenstaande verhandeling wel duidelijk heb gemaakt dat ik
onverkort van mening blijf dat Jasper S. niets te maken heeft met de moord op
Marianne Vaatstra. En dat tevens het OM en Peter R. de Vries het Nederlandse
volk op een ongekende wijze bedriegen.
Bovendien zou ik wel eens willen weten wie Peter precies bedoelt met de
mensen die ik “geterroriseerd en belasterd” zou hebben. Ik vermoed dat hij
mensen bedoelt als Stephanie van Reemst, Jano Hassan, Spencer Sletering en Feik
Mustafa, van wie ik stel dat zij ook weten dat de moord niet door Jasper S. is
gepleegd. Van Stephanie stel ik dat zij het vriendinnetje van Feik was en
getuige is geweest van de ontvoering van Marianne uit het het centrum van Kollum
door onder meer Feik en Ali.
Van Spencer stel ik dat zijn gestolen-fiets-verhaal en het afscheid van
Marianne bij de sportvelden een kletsverhaal is. Een knalharde leugen. Ik stel
voorts, uitsluitend op basis van getuigen die door het OM stelselmatig
genegeerd worden, dat Feik Spencer softdrugs leverde, ruzie met hem had en hem
die avond toegezegd heeft:
Vanavond gaan we jouw vriendinnetje pakken! Ik
stel verder dat Ali en Feik de fietsen van hem en Wietze hebben lek gemaakt door
de ventielen eruit te trekken, een feit waar Stephanie getuige was. Een feit
ook dat door meerdere getuigen bevestigd is, onder meer door Spencer’s eigen
vader Dick Sletering die de volgende ochtend tegen Bauke Vaatstra zei:
Ik
denk wel dat Spencer thuis is, want ik zie zijn fiets hier staan met een lekke
band! Ik stel tevens dat Spencer en Wietze zijn opgehaald uit het dorp, waar
hun lekke fietsen stonden, door Spencer’s moeder Jacqueline Sletering in haar
groene Citroën Saxo, een feit dat ook is waargenomen door een getuige waar het
OM niets van wil weten. En dat zij vervolgens door haar zijn afgezet bij de
Pyramide om nog een broodje shoarma te eten. Tevens stel ik dat Spencer en
Wietze om half één ‘s nachts zijn gezien zonder Marianne door Verry Brouwer en
Tinie de Haan, prutsend aan een fiets, ongetwijfeld in een poging nieuwe
ventielen te regelen om hun eigen fietsen weer rijklaar te maken. Deze getuigen
zijn nota bene door Peter R. de Vries zelf gepresenteerd in een uitzending uit
2003, waarin Peter het verhaal van Spencer en Wietze onderuit haalt en het OM
hekelt vanwege het vasthouden aan hun verhaal. Ondanks dat Peter ook weet dat
het verhaal van Spencer en Wietze één grote leugen is, neemt hij deze anno 2012
graag over van het OM in zijn laatste uitzending, met de befaamde
“reconstructie” en al.
Dit is de bewuste uitzending:
prdvmarianne duurt 14
minuten.
Peter R. maakt dus in 2003 een ijzersterke case voor de stelling dat
Spencer’s verhaal een leugen is. De “bekentenis” van Jasper is echter op die
leugen gebaseerd. Derhalve wil Peter R. anno 2013 niet aan de uitzending
herinnerd worden.
Van Jano Hassan stel ik dat hij familie en een zeer goede bekende is van de
door Justitie weg gesluisde Ali Hassan. Tevens stel ik dat hij in 2009 door een
getuige in Groningen is gesignaleerd in het gezelschap van deze Ali Hassan en
vervolgens deze getuige heeft bedreigd om haar mond hierover te houden. Ik stel
dus ook dat hij bekend is met het stiekem wegsluizen van Ali Hassan en diens
huidige verblijfplaats.
Van al deze personen stel ik dat zij weten dat de in Turkije gearresteerde
Ali Hassan, niet de Ali Hassan was die zij kenden uit het AZC als de
onafscheidelijke vriend van Feik. Met andere woorden dat ook zij weten dat het
OM het Nederlandse publiek een geweldige loer heeft gedraaid met een verkeerde
Ali Hassan om te verhullen dat zij de juiste Ali Hassan het land uit hebben
gesmokkeld. Bovendien heb ik al deze mensen uitvoerig de gelegenheid gegeven om
mijn publicaties te weerleggen voordat ik ze publiceerde.
De vraag rijst waarom Peter R. de Vries meent dat ik excuses zou moeten maken
voor iets wat gewoon de waarheid is. De vraag is ook waarom deze mensen zelf
niet mijn excuses vragen. De vraag is tevens waarom deze mensen schitterden in
afwezigheid op de rechtszitting van Jasper S., nu zij hun “gelijk” (= mijn
“ongelijk”) met een andere dader dan Feik en Ali kunnen vieren. Maar ja, met al
die media erbij zou je weleens vragen kunnen krijgen als:
Klopt het eigenlijk
dat de gearresteerde Ali niet de Ali was die jullie kenden? Wat is er nu waar
van die lekke banden? Voor mij is het dus allang geen raadsel meer waarom
zij wegbleven. De grootste vraag is nog wel waarom Peter R. de Vries zelf
hardnekkig blijft weigeren om deze mensen te vragen of er ook maar iets waar is
van mijn stellingen, maar in plaats daarvan excuses eist.
Als Peter R. de Vries meent dat ik deze mensen terroriseer en belaster, dan
moet hij vooral zijn vrienden bij het OM adviseren om eindelijk eens de
smaadaangifte van Jano Hassan tegen mij te vervolgen. Stephanie heeft volgens
het OM aangifte van smaad gedaan, om die vervolgens binnen twee weken weer in te
trekken. Ik daag Peter uit om die aangifte op te vragen en te produceren, want
ik stel dat het gewoon een smerig verzinsel was om mij via een groot artikel in
de Leeuwarder Courant in diskrediet te brengen, als zou ik een strafbaar feit
hebben begaan. Iets wat Peter R. de Vries nog steeds tracht te beweren. Peter R.
dient zich af te vragen waarom het OM die strafbare feiten dan niet wil
vervolgen.
Jano Hassan heeft ruim anderhalf jaar geleden aangifte gedaan, maar het OM
weigert om hier actie op te nemen. In feite is de conclusie allang
gerechtvaardigd dat zowel Jano als het OM deze aangifte in de la met
zoekgeraakte stukken willen laten liggen. Seponeren durft het OM ook niet, want
dat is hetzelfde als zeggen dat mijn stellingen de waarheid zijn, en dus
allesbehalve smaad.
Het is natuurlijk zonneklaar dat het OM zich geen
rechtszaak kan veroorloven waarin duidelijk wordt dat ze doelbewust een
verkeerde, voor deze mensen onbekende Ali Hassan hebben opgepakt. Dit leidt
immers tot de vraag: Wat is er dan met de juiste Ali Hassan, de werkelijke
verkrachter van Marianne Vaatstra gebeurd?
Omdat dit echter een politiek proces is, bedoeld om monstrueuze
ambtsmisdrijven onder de pet te houden die het voorstellingsvermogen van de
gemiddelde burger te boven gaan, heb ik niet de illusie dat de rechtbank
voldoende lef heeft om de moord door Jasper niet overtuigend en wettig bewezen
te achten.
—————————
Dank je wel voor dit hele artikel, Wim!
