Posts tonen met het label Consuminderen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Consuminderen. Alle posts tonen

zondag 18 augustus 2013

Consuminderen of mag het een onsje meer zijn?


Ik hou ervan iedere dag een lekker stuk vlees op mijn bord te hebben naast de aardappels, groenten en het hoopje appelmoes. Gemak dient de mens: alles eenvoudig gescoord in de lokale supermarkt. Kruimige aardappels uit de plastic zak, de bonen uit een blik, appelmoespot met hersluitbare deksel en niet te vergeten de kipfilets in gesealde verpakking. Alles panklaar aangeleverd en in een mum van tijd te consumeren. Een mens kan niet meer wensen. Toch?

Consumeren, consumeren, consumeren. Het beperkt zich niet louter tot het voedsel in mijn leven. Een vlot shirt, nieuwe broek en flexxe patta's. Vanzelfsprekend ieder jaar een nieuwe gsm. En met de kilometers die ik op jaarbasis maak, slurp ik ook nog aardig wat benzine en olie erdoorheen. Dat we hier, twee man sterk, dagelijks voor moeten ploeteren is het allemaal wel waard. Toch?


Zonder erbij na te denken stap ik in de auto, trek ik mijn kleding aan en mik ik het vlees in de spetterende pan. Als men het heeft over de afkomst van producten voor mijn veeconsumptie, verbind ik dat zonder twijfel aan het platteland. De kip in het hok, het schaap in de wei en de boer op zijn John Deer tractor. Ik snap echt wel dat het vlees niet in een plastic bakje geboren wordt! Toch?

Maar soms zijn er momenten die je wakker schudden uit je consumentendroom. Brand in mijn kledingfabriek in Bangladesh, schendingen van arbeidsrechten voor mijn mobiele belgedrag,  oorlog voor mijn olie in het Midden-Oosten en nu is blijkbaar mijn eetpatroon aan de beurt...

6 minuten. Een kort filmpje dat me stomverbaasd achter liet. Prachtige beelden die de morbiditeit van onze consumptiemaatschappij tonen.


"Zonder erbij na te denken" de carnivoor uithangen, dat zit er voor mij niet meer in na het zien van dit filmpje. Een flink dilemma, want ik geniet gigantisch van mijn stukje vlees...

Wat te doen? Geen vlees meer eten? Mijn kop in het zand en bunkeren maar? Consuminderen? Ligt het probleem bij onze gulzigheid of treft de grote corporaties blaam? Wat kan ik met deze eyeopener? Moet de politiek ingrijpen of stem ik zelf met mijn Euro's?

U mag het zeggen!

 
Ik zie jullie reacties graag in de comment sectie hieronder... Want ik weet het even niet meer...